Het archief van november 2006

donderdag, november 30th, 2006

Snelheid betekent niets, je moet op tijd opstaan.

(vrij naar willem van hanegem)

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 220 user reviews.

woensdag, november 29th, 2006

De wekker gaat veel te vroeg zeker gezien het etentje met veel Melon Creek en jongste dochter die normaal nooit maar dan ook echt nooit wakker wordt ’s nachts, maar nu dus wel, om half vier, en het huilen stopt niet vanzelf dus ze ligt een kwartiertje naast me met haar stralende lach, maar houdt mij samen met hoofdpijn langer wakker en dus begint de dag te laat en met nog meer gehaast om drie personen op tijd te laten ontbijten, wassen, aankleden, spullen pakken, we zijn te laat op school maar dat valt niet op, maar thuis ligt er nog hagelslag onder de tafel en staan de ontbijtbordjes er nog op en de boter staat op het aanrecht en de bedden moeten nog opgemaakt en de oppas komt en de baas wacht maar al die gordijnen moeten nog open.

Man is weekje weg.
Het geregel met oppassen is erg.
Maar die gordijnen, die nekken je.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 276 user reviews.

dinsdag, november 28th, 2006

Voor wie het niet zo volgt: er is nogal wat te doen over een voetballer van Ajax, Wesley Sneijder.
Die heeft een rode kaart gekregen en dat is volgens hem helemaal niet terecht.
De straf is volgens Sneijder veel te zwaar voor een normaal scheldwoord tegen een speler van de tegenpartij. Met een ziekte had het scheldwoord volgens hem niets te maken, ‘├â┬»ntegendeel’. Wat -ie precies had gezegd, dat wilde hij niet herhalen. Inmiddels weten we dat het blinde of witte t*fushond was en we weten ook, want dat zagen we op de tvbeelden, dat hij het niet tegen een speler zei, maar tegen de scheidsrechter. Tyfus is toch echt een ziekte, helemaal niks ‘integendeel’.

Wesley Sneijder heeft dus twee keer gelogen.
Zijn trainer en het bestuur van zijn club houden hem de hand boven het hoofd.

Wesley Sneijder is net vader geworden.

Average Rating: 5 out of 5 based on 181 user reviews.

maandag, november 27th, 2006

De computer van de collega naast me had een hardnekkig hardwareprobleem, dus ging hij tegenover me zitten, op de plek van een collega die er voorlopig niet is. De halve dag mopperde hij dat het bureau zo vies was en het toetsenbord en de andere helft van de dag was hij omstandig in de weer met verschillende soorten schoonmaakdoekjes. Dat valt allemaal niet mee als je een vreemd soort smetvrees hebt, zoals ik.

Het viel toch al niet echt mee vandaag op het werk, want aan andere bureau’s werd eerst geroddeld, toen gemopperd, gezeurd, geklaagd, ruzie gemaakt en vooral heel moeilijk gedaan.

Het is vreemd met collega’s. Je hebt ze niet zelf uitgekozen en toch zijn ze de hele dag heel dichtbij. Dichterbij dan je geliefde, je beste vrienden, je kinderen. Daardoor weet je dingen van ze die je helemaal niet wilt weten: dat ze een ochtendhumeur hebben, hoe ze een appel eten, dat ze in hun neus peuteren, hoe ze hun vrouw noemen, dat ze flirten met stagiaires.
Of dat ze een vreemd soort smetvrees hebben.

Eigenlijk is het een wonder dat er zo zelden klappen vallen in kantoortuinen en zo.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 258 user reviews.

zondag, november 26th, 2006

Kinderen die altijd met een speen rondlopen, wat een stom gezicht.
Ouders die trots zijn op hun kinderen, wat een onzin.
Kinderen die zelf vragen om een plakje worst bij de slager, slecht opgevoed.
Vriendinnen met wie je geen fatsoenlijk telefoongesprek kunt voeren omdat hun kinderen er steeds doorheen jengelen, hoogst irritant.
Moeders die klagen over drukte en vermoeidheid, die doen het toch echt zichzelf allemaal aan.
Kinderen die steeds door een gesprek heen praten, wat een aandachttrekkers.
Ouders die alles geweldig en bijzonder vinden van hun kinderen, wat zijn die ongelooflijk erg.
Ouders die daar de hele tijd over praten, die zijn het allerergst.

Ik weet nog precies wat ik dacht voordat
– we op een zondag in Frankrijk wanhopig op zoek waren naar een winkel die spenen verkocht
– er twee kleine meisjes zijn op wie we trotser zijn dan trots
– onze kinderen meteen naar de slager in de supermarkt hollen om een plakje worst te halen
– telefoongesprekken soms abrupt moeten worden afgebroken vanwege twee gillende keukenmeiden
– ik me steeds afgetobder begon te voelen omdat alles vooral moest blijven zoals het was
– onze dochters soms erg grappige opmerkingen maken als ik met iemand anders aan het praten ben
– ik te pas en te onpas vertel dat onze dochter van 2 tot tien kan tellen in het Engels

Dit is wat de liefste kinderen van de hele wereld met je doen.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 272 user reviews.

zaterdag, november 25th, 2006

In de stad waar wij wonen is er een wethouder met een weblog. Zijn keurige stukjes over waar hij nu weer naar toe is gefietst en met wie hij nu weer een interessant gesprek heeft gehad roepen helemaal geen reacties op bij de lezers, als die er al zijn natuurlijk.

Ik vind hem een beetje zielig.

De laatste dagen kreeg ik weleens de neiging om anoniem een reactie te posten op mijn eigen weblog.
Stel je voor dat je op zo”n zielige wethouder gaat lijken.

Gelukkig is er een reactie geplaatst. Door een aantrekkelijke man nog wel!

Reden genoeg om wat geheimen te openbaren aan de bezoekers van deze site.

Het weblog bestaat sinds 1 november.
Dit is de 23ste “post”.
Er is 1 reactie geplaatst.
Sinds 9 november wordt geteld hoeveel bezoekers de site trekt.
Dat waren er tot nog toe 118.
Van de 118 bezoekers kwamen er 53 vaker terug.
Er werd 257 keer een pagina van de site opgeroepen.
Het aantal bezoekers is in het weekeinde beduidend lager dan doordeweeks.
Dit weblog trekt gemiddeld 7 bezoekers per dag.
Het weblog van de schrijver Kluun trekt dagelijks gemiddeld 1095 bezoekers.

Ik ga nog even door.

Average Rating: 5 out of 5 based on 223 user reviews.

donderdag, november 23rd, 2006

Wat er ook alweer leuk was aan leidinggeven en waarom ik dat ook alweer zo graag wilde doen en zo graag deed – ik ben het even helemaal kwijt. Vijf weken geleden ging mijn ouderschapsverlof in en sindsdien blijf ik niet een, maar twee dagen in de week thuis en sindsdien heb ik ook geen leidinggevende functie meer.

Soms denk ik dat het feit dat ik geen leiding meer geef meer invloed heeft op mijn algehele welbevinden dan die dag extra thuis.

Twintig redenen waarom leidinggevenden te beklagen zijn:

20. Ze nemen hun werk altijd mee naar huis
19. Ze moeten dingen doen die hen helemaal niet interesseren, zoals zorgen dat de vakantieweken eerlijk worden verdeeld
18. Ze moeten kritiek leveren op mensen als die iets niet goed doen
17. Dat vinden die mensen vaak helemaal niet leuk
16. Dus dat komt vanzelf als een boomerang terug
15. Als mensen ergens gefrustreerd over zijn dan krijgt de baas vaak de schuld
14. Leidinggevenden denken dat ze dingen kunnen veranderen maar dat lukt niet of nauwelijks
13. Hun invloed is zeer beperkt door onwillige en/of onkundige mensen boven ze en vooral door onwillige en/of onkundige mensen in hun team
12. Leidinggevenden mogen niet klagen want ze worden er nu eenmaal “goed voor betaald”
11. Hoe hoger in de organisatie, hoe meer opportunisme
10. It”s a men”s world
9. Zitten ze op hun werk, krijgen ze nog te maken met kinderlijk gedrag, kinderlijker nog dan het gedrag dat ze thuis wel eens zien
8. Ze moeten altijd maar het goede voorbeeld geven
7. Ze moeten zoveel vergaderen
6. Ze krijgen zoveel emails
5. Ze moeten oprechte belangstelling tonen voor de problemen van mensen uit hun team
4. Ze moeten zorgen dat er een teamuitje komt waar niemand op zit te wachten
3. Ze mogen niet roddelen over nog hogere bazen
2. Ze horen alle roddels als laatste
1. Vooral de roddels over henzelf

Fijne dag!
Wees aardig tegen uw baas!

Average Rating: 5 out of 5 based on 182 user reviews.

donderdag, november 23rd, 2006

Misschien begint de emancipatie dicht bij huis, maar bij ons dus niet.
We zaten op de fiets, zij en ik, en ze vroeg wat stemmen was. Nou, dat je bijvoorbeeld kiest wie de baas mag worden. Ja, ja, ik geef het toe, het was helemaal het verkeerde voorbeeld, maar ik zei dus dat je dan bijvoorbeeld kunt kiezen wie de baas is, papa of mama. Op een van de twee moet je dan stemmen.
Ik stem op papa, zei ze, want die is de grootste in huis. En ze zei er nog bij dat waarschijnlijk iedereen uit de klas wel voor zijn papa zou kiezen.
Ik probeerde nog wat, dat mama”s misschien niet zo groot en zo sterk zijn maar dat ze toch best de baas kunnen zijn, maar bij elke trap besefte ik meer dat ik de grote verliezer was van deze verkiezingen.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 295 user reviews.

dinsdag, november 21st, 2006

Spannende dag, voor werkende moeders, vaders met pappadagen, eierboeren in Tubbergen, een miljoen mensen in Afrika…

– And now for something completely different –

Oudste dochter (4) vertelt dat de vader van een meisje uit haar klas tandarts is.

En wat is jouw vader dan?

Die gaat naar zijn werk.

– Ja, maar wat doet hij op zijn werk?

Kleurplaten uitprinten.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 174 user reviews.

maandag, november 20th, 2006

Nog nooit zoveel politici op tv gezien.
Nog nooit zo weinig standpunten gehoord.

Morgen nog een dagje zweven, woensdag ergens landen.

Die ouderwetse partijfolders zijn zo gek nog niet.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 269 user reviews.