Moe
Sunday, February 18th, 2007Het valt me op dat zo veel vrouwen zo vaak moe zijn.
Ik zeg: moe zijn is a state of mind.
Of mag ik dat niet zeggen?
Het valt me op dat zo veel vrouwen zo vaak moe zijn.
Ik zeg: moe zijn is a state of mind.
Of mag ik dat niet zeggen?
Een van de nadelen van mezelf is dat ik zo moeilijk kan kiezen.
Dat zorgt in het dagelijks leven voor de nodige vertraging (wat moet ik aan, wat zullen we eten) en in de dingen die daar boven uitstijgen ook.
Wat niet helpt is na het getwijfel vooraf het getwijfel achteraf.
In een restaurant bijvoorbeeld, waar ik me blind staar op de menukaart en dan maar blind kies als de serveerster alweer komt vragen of we het al weten, heb ik negen van de tien keer het idee dat mijn tafelgenoot een betere keuze heeft gemaakt. Of toch niet?
Het kan soms erg lang duren, het wikken en wegen en het raadplegen van wegwijzers die leiden naar mijn eigen keuze.
Soms duurt het te lang.
Dan wordt de keuze vanzelf gemaakt.
Niet door mij, maar voor mij.
Dat lijkt het leven wat gemakkelijker te maken.
Maar toch.
Niet kunnen kÃezen is lastig.
Niet kúnnen kiezen is nog lastiger.
Gelukkig heb ik geen hekel aan K3.
Dat zou een kleine ramp zijn.
Maar het is wel jammer dat de teksten van de liedjes zo ontzettend braaf zijn. Zonder grapjes of woordspelingen. Zoet en lief. Saai.
Alleen Heya Mama is niet zo braaf. Dat is ook niet zo gek, want het stamt uit de begintijd van de drie, toen ze nog volwassen waren, en nog geen meisjes.
Het is een tekst die spannend wil zijn:
ik wil jou jij wil mij
ik weet een plekje waar ze ons niet vinden
jij mag me verslinden
En het krijgt zelfs iets grappigs als onze jongste dochter (2) bij het refrein
doe het heel zachtjes
geen kreetjes en geen lachjes
heel zachtjes
roept: Nee-ee! Hard!
Omdat ze denkt dat het over het volume gaat.
(I’m gonna getcha!)
Sommige vrouwen kunnen zo verschrikkelijk zeuren over vrouwendingen. Ongesteld zijn, opvliegers, gek word ik ervan. Hou je bek, wat kan mij het schelen dat je opvliegers hebt, denk ik dan. Ook als je ongesteld moet worden, val mij er niet mee lastig. Hou toch eens op met dat gezeik over dat lijf. Denk je dat mannen dat aantrekkelijk vinden?’ Catherine Keyl
Sommige mannen kunnen zo verschrikkelijk zeuren over mannendingen.
Sommige kinderen kunnen zo verschrikkelijk zeuren over kinderdingen.
Sommige pubers kunnen zo verschrikkelijk zeuren over puberdingen.
Sommige ouderen kunnen zo verschrikkelijk zeuren over bejaardendingen.
Sommige mensen kunnen zo verschrikkelijk zeuren over mensendingen.
En die komen pardon kwamen allemaal in de talkshow van Catherine Keyl.
(Het citaat van Keyl komt hier vandaan)
Het was te druk, vanmiddag, op het werk. Er waren te veel dingen, de telefoon ging te vaak – de secretaresse was er niet – er was te veel overleg nodig, er waren te veel mailtjes, er was te veel wat af moest, er was te veel te regelen – ik had te veel aan mijn hoofd.
Toen ging weer de telefoon.
Een collega van een ander bedrijf, die ik niet ken, die geen klant is en die verder niets met ons bedrijf te maken heeft of ooit zal hebben, vroeg om een ‘vrienden’dienst.
Of ik iets voor hem kon opzoeken.
Nee, sorry, daar heb ik geen tijd voor.
Maar het kost maar heel weinig tijd.
Alles kost maar heel weinig tijd, maar ik heb er geen tijd voor.
Maar het is zo gebeurd.
Sorry, ik heb er geen tijd voor.
Is er dan een collega die wel tijd heeft.
Nee.
Kan iemand van die-en-die-afdeling het dan misschien doen?
Die afdeling zit daar-en-daar in het land.
Kun je me dan doorverbinden.
Sorry, ik weet het nummer niet.
Wat een raar bedrijf is dit.
Ja. Dag.
En toen kreeg ik visioenen, dat de meneer aan de andere kant van de lijn het gesprek had opgenomen en het bandje doorstuurde naar De Wereld Draait Door, waarna het op televisie werd afgespeeld, waarna ik nooit meer een stap buiten de deur durfde te zetten.Â
In de mailbox zat post van een vriendin.
Tips om om te gaan met vervelende mensen.
Onder het motto: je kunt niemand veranderen, behalve jezelf. Als je je eigen gevoel kunt veranderen, zul je een stuk blijer zijn.
Samengevat komt het hier op neer.
1. Vermijd deze persoon niet, maar zoek juist contact. Het blijkt dat we mensen leuker vinden naarmate we ze vaker zien.
2. Doe aardige dingen voor deze persoon. We gaan liever om met mensen voor wie wij goed zijn dan met mensen die goed voor ons zijn.
3. Raak de persoon even kort aan. Een korte aanraking die nauwelijks wordt opgemerkt geeft mensen een beter gevoel.
4. Doe vrolijk. Maak grapjes om dingen die je dwars zitten, en, als je kunt, lach erom met deze persoon. Niets neutraliseert negatieve gevoelens beter dan lachen.
5. Wees aardig. We denken dat we ons gedragen zoals we ons voelen, maar vaak voelen we ons zo vanwege ons gedrag. Dus gedraag je zoals je je wilt voelen. Dit is erg effectief.
6. Probeer deze persoon niet te bekritiseren. Als je je klachten uitspreekt dan nestelen ze zich in je gedachten en je krijgt ze er maar moeilijk weg. Als je gedachten onuitgesproken blijven, kunnen ze gemakkelijker veranderen.
7. Denk aan leuke dingen die jullie samen hebben meegemaakt. Denken aan goede tijden maakt je vrolijk, en maakt je gevoelens warmer.
8. Wees dankbaar. Denken aan redenen om dankbaar te zijn in plaats van aan redenen om boos of geergerd te zijn helpen je gevoel te veranderen.
De meneer of mevrouw achter deze tips heeft vast gelijk.
Maar het is wel even wennen als je steeds hebt gedacht: jij bent zo onaardig, achterbaks, chagrijnig, vervelend, eigenwijs, ik zou je het liefst in een kolenhok willen stoppen.
Morgen maar eens proberen. Hoe moeilijk kan het zijn: grapjes maken, contact zoeken, schouderklopjes geven. Nou, moeilijk!
(En dan alsnog naar het kolenhok.)
(O nee!)
Nieuws!
- Het recht op ouderschapsverlof stijgt van dertien weken naar zesentwintig weken per kind. De levensloopregeling wordt daarop aangepast.
- Tweeverdieners die gebruikmaken van ‘informele opvang’ krijgen daarvoor een vergoeding.
- Zelfstandigen en hun meewerkende partners krijgen een uitkering als zij met zwangerschapsverlof zijn.
- Er is 750 miljoen extra beschikbaar voor meer, betere en (nog) goedkopere kinderopvang.
- Kinderen van gescheiden ouders krijgen begeleiding.
- Scholieren gaan drie maanden een ‘maatschappelijke stage’ doen.
Met dank aan degene die per ongeluk de helft van het regeerakkoord liet liggen bij een of ander kopieerapparaat (wat zal die slecht slapen vannacht) en aan BNR Nieuwsradio dat de uitgelekte pagina’s op internet zette.
Vandaag probeerde een speler van Vitesse zijn tegenstander van NEC in het gezicht te bijten.
De scheidsrechter zag het niet.
De trainer van Vitesse zei na de wedstrijd: Zulke dingen horen niet op het voetbalveld thuis.
Had hem dan direct naar de kant gehaald, man, denk ik dan.
Bij de nabespreking op tv zei Ruud Gullit dat hij op de KNVB-site had gekeken en had gezien dat bijten erg veel voorkomt bij het vrouwenvoetbal.
Leuke macho-opmerking zeg.
Goed verzonnen man.
Ik heb ook op de site van de KNVB gekeken. Gezocht naar +bijten +vrouwenvoetbal. Nul hits. Negen hits voor het woord bijten. Veel over het spits afbijten en in het stof bijten en nagelbijten.
En dit, uit het overzicht van 2001:
In Spanje viert Sevilla-speler Gallardo een doelpunt van ploeggenoot Reyes door hem in de piemel te bijten.
Sommige mannen zijn wél grappig.
In de serie wat hebben wij toch leuke, lieve en welopgevoede kinderen een anekdote uit de slaapkamer van de oudste dochter (4,5)
Je moet nog een stukje voorlezen
anders mag je niet op mijn partijtje komen
Gaten in de markt!
1. Een cursus vlechten en staarten maken en speldjes in doen.
2. Een cursus hoe loop ik zelfverzekerd maar niet arrogant het schoolplein op en zorg ik ervoor dat ik geen gesprekken hoef te voeren die ik niet wil voeren maar dat ik soms toch best een leuk gesprek heb met een andere moeder of vader.
3. Een cursus huishoudelijk werk voor de dochters van moeders die zelf toen ze jong waren van alles moesten doen in huis en dachten: dat hoeft mijn dochter allemaal niet te doen.