Het archief van mei 2007

vrijdag, mei 18th, 2007

In de categorie kijk eens hoe leuk onze kinderen zijn –

Oudste (4) tegen jongste (2):

Kan jij peuterzwemmen?

Jongste:

Nee, maar ik kan wel in mijn neus peuteren.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 210 user reviews.

donderdag, mei 17th, 2007

Kijk, hier ligt het aan!

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 224 user reviews.

woensdag, mei 16th, 2007

Als ik die mensen zou kennen, dan zou ik er natuurlijk nooit iets over zeggen tegen ze, eigenlijk wil ik er ook helemaal niet bij stilstaan, ze hebben het al onvoorstelbaar hartverscheurend afschuwelijk genoeg, daar moet echt echt echt niet ook nog eens een schuldgevoel bij komen.

Maar toch.

Zou jij tapas gaan eten in een restaurant, tweehonderd meter verderop, terwijl je drie jonge kinderen in zo’n soort appartement liggen te slapen?

(En wat me dan ook zo vreselijk erg lijkt; stel je voor dat de een eigenlijk niet wilde, maar door de ander werd overgehaald: Toe joh, kan best, we gaan gewoon elk half uur kijken, jij bent altijd zo overbezorgd, we hebben toch vakantie…)

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 264 user reviews.

dinsdag, mei 15th, 2007

Iemand vroeg: Wat is je levensmotto?

Ja, zeg. Weet ik veel. Ik heb helemaal geen levensmotto.

Maar dat was te makkelijk.

Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd, schoot me te binnen.

Dat kon natuurlijk niet. Dat zegt een dikke man die ’s ochtends om half elf in een tuinstoel aan een pijpie bier lurkt, en tegen de buurvrouw roept, die juist in haar auto stapt, die pal achter de zijne staat: Ik heb liever dat je mij een kusje geeft dan mijn auto, hoor, buurvrouw!

Ha. Ha. Ha.

Hij heeft vandaag weer gelachen, hij heeft vandaag weer geleefd.

Pluk de dag,  dacht ik. Niet bepaald origineel en het klinkt zo ‘blij’, zo niet voor mij, maar voor mensen die zelfs glimlachend vertellen dat ze hun been hebben gebroken. Maar ik moest wat, en ik wist niets anders, laat staan iets beters.

Pluk de dag.

Ik zei het en griezelde nog wat na: tjonge, wat afgezaagd, wat makkelijk, wat brrr.

Toch gek dat er sindsdien een soort lenteliedje in mijn hoofd zit dat zegt dat je moet genieten van de dag, dat je niet moet blijven hangen in dingen die niet leuk zijn of die je toch niet kunt veranderen, dat je niet moet kijken naar wat je niet hebt maar naar wat je wel hebt, dat je beter vrolijk en optimistisch kunt zijn dan chagrijnig en negatief, dat je niet moet wachten tot er iemand aan de deur staat die je komt brengen wat je zoekt, maar dat je zelf actie moet ondernemen als je wilt dat er iets gebeurt.

(En nou niet zeggen dat ik al helemaal begin te lijken op die mensen die zelfs nog blij kijken als ze vertellen dat ze hun been hebben gebroken.)

(Ik had trouwens gewoon Carpe Diem moeten zeggen, dat klinkt al een stuk beter)

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 177 user reviews.

maandag, mei 14th, 2007

Familieministers willen actievere vaders (ANP)

BAD PYRMONT – Vaders moeten actiever worden in het gezin, vinden de ministers van Familiezaken van de EU-landen. De ministers bespreken dinsdag en woensdag bijeen in de Duitse plaats Bad Pyrmont de beste methoden hiertoe.

De beste methoden? Strafregels schrijven? Stickers plakken als beloning? Of toch maar gewoon dreigen met het kolenhok? 

Jonge mannen die tot een actieve vaderrol beslissen, vrezen vaak als een watje te worden beschouwd”, zei de Duitse minister van Familiezaken Ursula von der Leyen (CDU) maandag. Ze riep bedrijven op om mannen te steunen bij een actief vaderschap. 

Op kookcursus in plaats van op competentiemanagementcursus? Om half vijf verplicht naar huis? Verplicht vier dagen werken? Een half uur per dag de gelegenheid om gezinszaken te regelen (afspraak maken met oppas, cadeautjes kopen voor jarige vriendjes of vriendinnetjes, tevredenheidsonderzoek van school invullen)? 

Europees Commissaris Vladimir Spidla (Sociale Zaken) riep op tot een omslag: “Men moet duidelijk zeggen: de mannen moeten meer taken overnemen in het gezin”. 

Maar natuurlijk! Als Men het zegt, dan gebeurt het ook, althans, als Men het Duidelijk zegt! 

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 242 user reviews.

zondag, mei 13th, 2007

Na het uitpakken van de moederdagcadeautjes dacht ik vanochtend ineens aan een asbak die wij ooit op school gingen kleien. Vast niet voor moederdag maar voor vaderdag maar even zo goed ondenkbaar nu.

Nu kreeg ik een medaille en een ketting. De medaille bestond uit een eenzijdig met goud papier beplakt bierviltje (het papier zat alweer los) aan een zilverkleurig lintje. De ketting was gemaakt van verschillende pastasoorten, half gekleurd met vingerverf.

En nu moet ik natuurlijk zeggen dat het de allermooiste cadeautjes zijn die je kunt krijgen, omdat ze met zoveel liefde zijn gemaakt en omdat ze er zo hun best op hebben gedaan, en dat niets opweegt tegen die trotse gezichtjes. Je bent wel een heel, heel erg superontaarde moeder als je denkt: wat moet ik hier nou toch mee, geef mij maar twee flessen champagne en champagneglazen, of zoiets. (He, wat toevallig, die kreeg ik nog ook!)

Die asbak die we toen hebben gemaakt, die was trouwens ook heel erg lelijk.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 257 user reviews.

zaterdag, mei 12th, 2007

Gisteren vierde mijn moeder haar verjaardag; morgen wordt ze 63. Dat is nog lekker jong. Mijn oma is ook nog relatief jong dus ik zeg altijd maar: jong geleerd, oud gedaan. Want het is natuurlijk wel heel gek om te bedenken dat mijn moeder al een dochter had van twintig, toen zij zo oud was als ik nu ben. (En mijn oma had zelfs al twee kleinkinderen…)

Tja, wat moet je er verder van zeggen, overal valt wat voor te zeggen, je hebt het niet altijd voor het zeggen en dat is misschien maar goed ook.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 268 user reviews.

vrijdag, mei 11th, 2007

Nou vooruit, nog eentje dan, omdat -ie best leuk is.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 191 user reviews.

donderdag, mei 10th, 2007

Luxe‘probleem’.

Of toch niet?

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 297 user reviews.

donderdag, mei 10th, 2007

Als je uit het parkje komt fietsen, moet je een ander fietspad oversteken.

Er kwam een man aan, die afremde. Ging hij rechtsaf het park in of rechtdoor?

Dat bleef lang onduidelijk.

Ik stond bijna stil en keek de man aan met een kwade blik vol ongeduld en ergernis: Steek je hand uit, of fiets door, maar tréuzel niet zo.

Met een beleefd gebaar liet de man me voorgaan. , , Van rechts”, wees hij vriendelijk.

De dag is nog maar nauwelijks begonnen en ik heb al veel goed te maken.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 283 user reviews.