Gemakkelijker dan verwacht werd ik van gedroomde jongensmoeder een echte meisjesmoeder. Alles is roze in huis en elke zaterdagochtend fiets ik enthousiast twee keer naar balletles. Ik maak staartjes alsof ik nooit anders heb gedaan en als alles een beetje meezit zitten er zelfs vlechtjes in het haar.

Bij de oudste zie ik mezelf allang niet meer als soccermum langs de lijn staan, maar de hoop op een voetbalcarriere van de jongste had ik nog niet opgegeven.

Vanmiddag keken we samen even naar de finale van het WK Vrouwenvoetbal, Duitsland tegen Brazilie.
Dat wil zeggen, ik keek, en zij keek even op.
,,Jongens kunnen best lang haar hebben”, zei ze vergoelijkend.
En wandelde weg, met pop Floris onder haar arm.