Het archief van oktober 2007

Onderhandeling

dinsdag, oktober 30th, 2007

Man leest voor uit tijdschriftartikel over opvoeden: ,,Wij onderhandelen niet.”
Dat geloof ik niet, zegt hij tegen mij.
Je onderhandelt altijd.
,,Het hele leven is onderhandelen”, zeggen we allebei tegelijk.
Zo. Dat scheelt weer een onderhandeling.

Roddel

maandag, oktober 29th, 2007

Lucia de B zit al zes jaar in de cel, veroordeeld tot levenslang vanwege de vermeende moord op kinderen in een ziekenhuis in Den Haag waar zij werkte als verpleegkundige.
De aanwijzingen worden steeds sterker dat zij onschuldig is veroordeeld.
Verschrikkelijk en ongelooflijk en onvoorstelbaar hoe je leven ineens een afschuwelijke wending kan nemen.
Het zou allemaal begonnen zijn met een roddel in het ziekenhuis, waar ze niet zo goed lag als oudere, als moeder, als verpleegster die haar mond opendeed als ze dat nodig vond.
Lucia de B is een sterke vrouw, zeggen mensen die haar kennen. Misschien lukt het haar nog om van het leven te genieten als ze weer vrijkomt.
En dan heeft de collega, die begon met de verdachtmakingen, levenslang.

Buitenspelen

zondag, oktober 28th, 2007

Een van de dingen die ze gaan doen in de zogeheten probleemwijken is: kinderen leren buitenspelen.

Over tien of vijftien jaar krijgen deze kinderen les in boodschappen doen.

Een paar jaar later: een cursus rustig op de bank televisie kijken.

En zo verder.

Dat moesten wij allemaal zelf uitvinden! Zou je de overheid daar voor kunnen aanklagen?

Veel

zaterdag, oktober 27th, 2007

Ik heb veel aan mijn hoofd.

Het zijn allemaal luxeproblemen.

Kijk, dat helpt.

Meester

donderdag, oktober 25th, 2007

In vol ornaat stapten we het monumentale gebouw binnen – de mannen in pakken, de vrouwen ook keurig gekapt en gekleed. Snel werden we naar het einde van de gang gedirigeerd, waar we moesten wachten tot de zware deuren opengingen.

Ze zat aan tafel tegenover drie mensen die zij niet kende. De middelste, de belangrijkste, de hoogste, zei dat het een mooi moment was na vijf jaar. Ze lachte een beetje. Of na zes jaar, zei de man. ,,Na tien jaar”, zei ze zelf toen maar. De man gaf het woord aan de man links naast hem, die een verhaaltje voorlas van de vrouw die niet aanwezig was vanwege een spoedbehandeling bij de tandarts. Ze hadden elkaar maar twee keer gesproken in tien jaar, maar die mevrouw wist gelukkig wel dat ze in al die jaren ook nog wat anders had gedaan, ze was onder meer een werkende moeder geworden.
Daarna volgden nog wat obligate woorden en enkele felicitaties en presentjes en toen stonden we allemaal op en gingen de kamer uit, waar we nog geen tien minuten binnen waren geweest.

In de smalle gang werd er gefeliciteerd, gekust, er werden cadeautjes gegeven en toen zei een mevrouw dat we snel naar buiten moesten. Dat deden we, nog steeds in vol ornaat, maar met onze jassen nog maar half aan.

Van de uitreiking van het diploma ‘zelf jas aantrekken’ in groep 1 wordt meer werk gemaakt.

Maar een serieuzer probleem diende zich alweer aan.
Hoe leg je twee kleine meisjes uit dat hun tante net meester is geworden?

Gezellig

woensdag, oktober 24th, 2007

‘Als de koningin-moeder, zo gedraagt ze zich.’

‘Ze is egocentrisch maar ze zoekt altijd wel naar oplossingen.’

‘Hij is zo slordig, en uitgeblust.’

‘Ze zouden alle vijftig-plussers – inclusief mijzelf – moeten vervangen door jongeren. Dan zou het allemaal heel anders gaan.’

‘Het is een zeikerd”.

En verder was het best gezellig op de zaak.

Hakken

dinsdag, oktober 23rd, 2007

Van sportschoenen naar best mooie laarzen met hakken, a sort of.

Een kleine stap voor de mensheid, een grote stap voor de moeder met de Adidasverslaving.

En fijn voor haar echte meisjesdochters, natuurlijk, die zo houden van schoenen met hakken.

Mam, vraagt de oudste, Waarom heb jij laarzen met kinderhakken?

Voorlezen

maandag, oktober 22nd, 2007

Uit het blad Carp:

,,Carrièremoeders zijn loeders

Het is een feit: carrière maken en kinderen opvoeden gaan niet tegelijk
samen. Uit een onderzoek van het Britse Booktrust, een organisatie voor
leesbevordering, blijkt dat succesvolle carrièremoeders met een hoog
salaris minder tijd vrijmaken om hun kroost voor te lezen dan andere
moeders. Opmerkelijk is dat goedverdienende vaders hun kinderen vaker
trakteren op een verhaaltje voor het slapen gaan dan de succesvolle
mama’s.
Voor het onderzoek werden 1.842 Britse ouders van basisschoolkinderen
ondervraagd over de hoeveelheid tijd die ze aan hun kinderen besteden.
De bedoeling was om het aantal uren ‘samen boeken lezen’ in kaart te
brengen. Al snel werd duidelijk dat de meeste kinderen veel te weinig
quality time met de ouders doorbrengen. Dagelijks maken de werkende
ouders iets minder dan drie kwartier vrij om met hun kinderen te eten.
Bijna een vijfde van alle ouders zegt zelfs slechts zeventien minuten
per dag met elkaar rond de tafel te zitten. De rest van de tijd worden
kindertjes aan hun lot overgelaten. Ze zijn vooral druk met televisie
kijken, buiten spelen en rondhangen met vrienden. (Voor)lezen komt
meestal op de allerlaatste plaats in de lijst van activiteiten. En dat
is jammer, want lezen is niet alleen goed voor de ontwikkeling, maar
ook een fijne manier om samen tijd door te brengen.”

a. Drie kwartier aan tafel zitten, hoe houden ze het vol.
b. Goed zeg, dat er ook vaders zijn die voorlezen.
c. Weet je wat slecht is? Als kinderen de hele dag geentertaind worden.
d. Ik word soms zooo moe van al die onderzoeken naar werkende moeders.

Sprookjes

zondag, oktober 21st, 2007

In sprookjes gaat het meestal zo dat de prins de prinses ontmoet en meteen weet dat zij de knapste, de mooiste, de liefste, de beste is.
De prinses hoeft alleen maar te blijven zitten waar ze zit, ze kan zelfs honderd jaar gaan slapen, het komt allemaal goed.

In de gewone wereld kom je niet zoveel verder als je blijft zitten waar je zit, ondertussen smachtend wachtend totdat iemand ziet hoe knap en goed je bent, en dat je dus echt wel een promotie verdient, een leukere functie, een uitdagende klus of een hoger salaris.

In de gewone wereld schijn je dat te moeten rondbazuinen.
Of minstens tegen de baas te moeten vertellen.

Zo doen mannen het namelijk ook.
Die geloven allang niet meer in sprookjes.

Erg

zaterdag, oktober 20th, 2007

– zij kan haar kind gewoon niet aan
– ze eist overal alle aandacht op
– ze ziet er zo slonzig uit
– wat zou zij nou de hele dag doen?
– ze is nooit thuis
– ze kan nooit haar kind naar school brengen, daar moet je toch niet aan denken
– ze heeft altijd de duurste spullen maar ze heeft zelf nog nooit een cent verdiend
– heeft ze daar nu die studie voor gevolgd?
– het zijn echte moederskindjes, geen wonder
– die kinderen lopen altijd te snoepen
– ik denk dat ze thuis nooit iets krijgen
– zie je, hoe ze naar hun vader trekken
– ze helpt nooit op school
– ze komt altijd zo arrogant het schoolplein oplopen
– ze praten echt alleen over de kinderen, een ander gespreksonderwerp hebben ze gewoon niet
– ik geloof niet dat ze verder een sociaal leven heeft
– ik geloof niet dat ze tijd heeft voor een sociaal leven
– die man is zo ouderwets, ik denk dat ze niet eens mag werken
– die kinderen zijn ongelooflijk slecht opgevoed
– wat een verwende kinderen zijn dat
– ze cijfert zich helemaal weg voor haar kind
– ze heeft nooit ergens tijd voor
– dit kind kan ze nog niet eens aan, en dan komt er nog een!
– ze wil carriere maken maar ze verwaarloost haar kind
– ik snap niet dat ze die baan heeft opgezegd
– ze gaat alleen op vakantie!
– ze heeft zo veel commentaar op anderen
– zij roddelt altijd

moeders over moeders, dat is echt erg