Het archief van november 2007

Pediculus

donderdag, november 29th, 2007

Kijk, dat staat er dan weer niet in, in al die met lichtroze danwel lichtblauwe inkt geschreven zwangerschapsboeken die lieflijk vertellen hoe het is op de wolk die moederschap heet.
Dat je de pediculus humanus en de ascaris lumbricoides er gratis bij krijgt.

Acht

woensdag, november 28th, 2007

Haar oudste jongens wisten al vroeg hoe het zat, rond hun zesde.
Maar de jongste was acht en had er nog altijd geen enkel benul van.
Ze moest het hem gaan vertellen, gedwongen door de lootjes die de cadeautjes dit jaar zouden gaan vervangen in de klas. Het was over, en ook voor hem moest het over zijn.
In de zomer begon ze er al over, ruim voor de deadline.

Ze vertelde hem voorzichtig dat Sinterklaas niet echt bestaat.
Hij was even stil.
Maar wie koopt dan alle cadeautjes?
Nou, wie denk je, vroeg zij, een beetje trots.
Hij: Zwarte Piet natuurlijk!

Een keuze

dinsdag, november 27th, 2007

Een positieve keuze zelfs.
Lees dit.

Aandacht

maandag, november 26th, 2007

Het gaat vaak over werkende moeders en het tekort aan aandacht dat hun kinderen krijgen.

Ik zou het wel eens willen hebben over het teveel aan aandacht dat kinderen tegenwoordig krijgen.

Kaasschaaf

zondag, november 25th, 2007

Wat een ontzettend leuk sinterklaascadeautje!

Otazu ontwerpt kostbare kaasschaaf
Uitgegeven: 23 november 2007 16:51
Laatst gewijzigd: 23 november 2007 16:52

AMSTERDAM – Rodrigo Otazu heeft een kostbare kaasschaaf ontworpen. De Argentijnse sieradenontwerper voorzag een kaasschaaf met diamanten ter waarde van meer dan twintigduizend euro.

Volgens de directeur van kaasschavenmaker Boska is de met diamanten bezaaide kaasschaaf uniek. “Dit is waarschijnlijk de duurste kaasschaaf ter wereld”, zegt hij. Er zouden zich inmiddels al enkele ge├â┬»nteresseerden hebben gemeld voor het voorwerp.

De 38-jarige Otazu woont en werkt in Nederland en timmert al jaren aan de weg als sieradenontwerper. Sterren als Britney Spears en Kylie Minogue zijn weg van zijn extravagante colliers.

Dinsdag presenteerde hij zijn Rolling Rocks-collectie, een exclusieve juwelenlijn die hij speciaal heeft ontworpen voor Gassan Diamonds.

(geplukt van www.nu.nl)

Go Neelie, go

zaterdag, november 24th, 2007

U denkt dat vrouwen opzettelijk worden geweerd?

,,Als een vrouw wordt benoemd, kan er op die plek geen man worden benoemd. En ik weet hoe het werkt in een mannenwereld: jij doet nu iets voor mij dan doe ik de volgende keer iets voor jou. Het wordt gemaskeerd met ‘we willen graag een vrouw maar we kunnen er geen vinden’. Nou, die koop ik niet meer. Ik pak zo een schoenendoos vol namen van vrouwen die willen en kunnen. Dus ja, het is opzettelijk. Maar ik wil er geen zwartwitverhaal van maken. Er zijn ook vrouwen die wel willen, maar niet bereid zijn om de consequenties te trekken. Dat er zonnige dagen, zijn maar ook heel veel regenachtige.”

(Eurocommissaris Neelie Kroes, deze week op nummer 3 in de internationale lijst van zakenvrouwen om in de gaten te houden van The Wall Street Journal, pakt niet alleen grote bedrijven aan die prijsafspraken maken en zodoende consumenten te veel laten betalen, maar ook de mannen die daar en elders aan het roer staan, zonder vrouwen te sparen, in een interview in NRC Handelsblad. Eigenlijk is ze te deftig om toe te juichen, maar desalniettemin toch: Go Neelie, go!)

Lage status

vrijdag, november 23rd, 2007

Het gaat veel over het onderwijs, vandaag. Aan de lunchtafel in het bedrijfsrestaurant, vanavond op televisie. Een terugkerend thema is de lage status van het vak van leraar of onderwijzer. Daarover wordt vandaag niet bepaald voor het eerst iets gezegd.
Maar door wie eigenlijk?
Als iemand tegen mij vertelt dat hij leerkracht is op een basisschool of op een school voor voortgezet onderwijs of bij een andere onderwijsinstelling dan denk ik helemaal niet: o, dat is iemand met een baan van niks, die eigenlijk niets kan. In onze omgeving werkt een aantal mensen in het onderwijs, en onbenullen zitten er niet bij. Sterker nog: het zijn verstandige mensen, ik hecht veel waarde aan hun mening.
Maar wie denkt dan wel dat het vak een lage status heeft?
Praten ze het zichzelf en elkaar misschien aan?
En heeft dat allemaal te maken met het bescheiden salaris, in combinatie met het zware en vaak ook niet zo dankbare werk?

Huppetee, gooi er nog maar een schepje bovenop. Ik vertrouw onze kinderen graag toe aan deskundige en tevreden leerkrachten, met een behoorlijke dosis zelfvertrouwen.

Koelkast

donderdag, november 22nd, 2007

Man zit midweekje op de hei.
Dat is fijn voor hem en niet erg voor ons.
Wij redden ons wel.
En al veel beter dan een jaar of wat geleden. 1 en 3, dat is het zwaarst, zei een ervaringsdeskundige ooit tegen me. En dat bleek zo waar. Vanaf 2 en 4 werd het elke dag makkelijker.
Inmiddels zijn ze 3 en 5 en vooral ’s ochtends gaat het met z’n drietjes een stuk vlotter dan voorheen. Al slagen we er deze week elke dag nog wel in om als laatste op school en op het werk te komen.

Wij redden ons wel.
Behalve als de koelkast ineens niet meer zo koud lijkt, om half twaalf ’s avonds.
Eerst de ontkenning: hij moet hoger.
Nogmaals de ontkenning: misschien voel ik niet goed hoe koud alles is.
En dan de conclusie rond middernacht: hij doet het niet.

Er staat er nog eentje in de schuur. Die moet aan. Dat moet toch geen probleem zijn. Maar het is wel een probleem want ik zie de stekker nergens. Hoe kan dat nou, ja dat kan, nou.
Ik haal de koelbox, stop er de nog bevroren koelelementen in, en boter en zo, alles wat in de vriezer ligt gooi ik weg, ik leg een handdoek op het parket voor de koelkast, vraag me af wie ik moet gaan bellen om de zaak te repareren en moet je een negen jaar oude koelkast nog wel repareren.
De volgende dag is mijn vader zo lief om de koelkast in de schuur aan te zetten. Mijn moeder hangt een theedoek over de deur zodat die openblijft, want een koelkast die uit staat en dicht zit gaat stinken, dat weet zij dan weer, hoe weet ze dat toch.
Op marktplaats staat iemand die koelkasten repareert en geen voorrijkosten berekent. Het is een man met een vrouwenstem.
Hij komt en constateert dat het motortje het niet meer doet.
Ik koop een nieuwe koelkast.

Toch fijn dat er deze week even een vrouwkantochnietzondermanmoment was.
Anders had ik er mooi niet trots op kunnen zijn dat ik het Probleem met de Kapotte Koelkast heb opgelost.
U mag me best aanmelden voor de verkiezing tot held van de week, of voor de emancipatieprijs.
Maar doe het toch maar niet, ik heb al een koelkast.

Gescheiden

woensdag, november 21st, 2007

Voor het werk gesproken met drie jongeren ‘in de jeugdzorg’.
Alledrie kinderen van gescheiden ouders.
Zou dat toeval zijn?
En zo niet, wat zegt dat dan?
De vraag is of het beter met ze was gegaan als hun ouders niet waren gescheiden.

Veel van elkaar blijven houden, dat is maar het beste.
Je zou bijna wensen dat liefde zich liet dwingen.
Maar dan zou geluk niet bestaan.

Snoezig

dinsdag, november 20th, 2007

Een van de leukste dingen van de boeken over Jip en Janneke is dat je nog eens woorden hoort die verder niemand meer hardop uitspreekt.
Dadelijk.
Flikken.
De Sinterklaasliedjes zijn ook goed voor het nostalgische taalgevoel.
Gard.
Snoezig.

Waarom zeggen we geen dadelijk meer maar meteen, geen flikken maar chocolaatjes, geen gard maar roe, geen snoezig maar schattig? Waarom verdwijnt het ene woord en blijft het andere bestaan? En kunnen woorden weer terugkomen?

Van de weeromstuit trek ik dadelijk een snoezig jumpertje aan.