Drie uur zat er ongeveer tussen. De avond begon met een groepje mannen dat concludeerde dat vrouwen een gedoe zijn en vlak voordat we naar huis gingen begonnen andere mannen er ook over dat vrouwen vooral lastig zijn. Dat ik erbij stond maakte verder niet uit. Kennelijk.
Het ging zoals het bij mannen gaat, iemand trekt een conclusie, de rest knikt wat, lacht wat, is het ermee eens en hup het volgende onderwerp dient zich alweer aan, films of zo.
Niks: hoezo een gedoe, waar ligt dat aan, zijn ze altijd een gedoe, is het leuk, een beetje gedoe, kunnen we er misschien zelf ook wat aan doen, welke bewijzen zijn er voor deze stelling, is hier misschien sprake van actie-reactie.
Nee, zeg, dat doen mannen niet, te veel gedoe, mannen houden niet van gedoe.
Of misschien houden ze juist wel heel veel van gedoe.
Waar zouden ze zijn zonder (ons) gedoe (ons)?