Hoe laat denk je dat het is, vroeg vriendin die kwam helpen. Twee uur of zo, dacht ik. Het was vijf voor een. Er lagen nog twee lange uren voor ons.

Uiteindelijk kwamen we ze wonderbaarlijk goed door. Het rampscenario van de ene helft wil niks en de andere helft wil naar huis kwam niet uit, er werd niet gekrabd of geslagen, niet gescholden of gehuild, en geen enkel meisje zei dat ze er geen bal aan vond.

Er waren alleen wat lekkages omdat de koffiepot op het aanrecht stond toen het koffieapparaat was aangezet en omdat moeder glad vergat haar jongste dochter op tijd te verschonen.

Maar dat waren peanuts.

De echte ramp was dat jarige oudste dochter in een tuinstoel in de schaduw zat te kijken naar haar eigen eerste echte feestje dat zich voor haar ogen afspeelde, en daarna naar binnen verhuisde, naar de bank, waar ze op ging liggen. Met 38.9.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 278 user reviews.

5 Reacties op “”

  1. Linda Says:

    aaaaahhhhh, wat zielig…….!!!!!!!

  2. Bianca Says:

    Inderdaad, wat zielig!!!!! Heb je je eerste echte kinderfeestje en dan ben je ziek. Heel veel beterschap voor haar.

  3. Silvia Says:

    Agossie, dat is pas echt sneu! hoe is het nu met haar?
    heeft de spanning nog een aandeel aan haar ziek zijn of echt alleen pech.

  4. Ernie Says:

    Jeetje, wat sneu!
    Hoe is het nu met haar?

  5. Janet Says:

    Zaterdag was ze weer helemaal beter. Ik denk dat ze niet ziek was van de spanning enzo, maar misschien speelde het wel mee. Ze heeft het er verder niet over en als iemand vraagt hoe haar partijtje was dan zegt ze: Leuk. Ik baal er meer van dan zij…

Laat een reactie achter