Ze doen hetzelfde, ze trekken hetzelfde onschuldige, vragende gezicht, ze zeggen alleen wat anders.
Die van haar zegt vriendelijk: Moet dit bewaard?
Die van mij vraagt liefjes: Kan dit weg?

Dat constateerden we op de avond van de dag waarop jongste dochter en ik de koelkast schoonmaakten. Zij was buiten bezig met plastic bakjes, een doekje en een emmer sop en ik tobde en sopte binnen wat af, gedurende anderhalf uur. Maar daarna had ik ook wat, een schone koelkast en een ontdooide vriezer.
En de gedachte dat het toch fijn is om een vrije dag te hebben voor zo’n klus.
En de gedachte dat het toch sneller moet kunnen dan in anderhalf uur.
En de gedachte dat hij het misschien wel sneller kan.
Maar dat ik het altijd doe.

Ik doe het ook altijd, zei de vriendin met wie ik ’s avonds had afgesproken.

Wij maken de koelkast schoon, af en toe. Onze mannen houden af en toe een zakje met bruine slablaadjes omhoog, een flesje kookroom, dat ver over de datum is, een halfleeg pak waterig geworden yoghurt. Dat is wat zij doen met een koelkast, constateerden wij. En de gekoelde biervoorraad op peil houden natuurlijk.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 153 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. elizabeth Says:

    Gaat er toch niet om hoe lang je er over doet, hij (de koelkast) is schoon en jij hebt een voldaan gevoel (toch)?

  2. Marjain Says:

    Vandaag net hetzelfde hier in huis gedaan op mijn vrije dag en dat terwijl mijn echtgenoot nota bene huisman is.
    Ik heb hem al heel wat schoonmaak klussen geleerd, maar zelf zien dat er iets gebeuren moet zit er niet in en dus moet ik het letterlijk tegen hem zeggen.

    Vandaag had hij geluk, het drinken was door de koelkast gerold en ik was de eerste die het zag (nou ja de eerste) en opruimde.

Laat een reactie achter