Het kinderdagverblijf is anderhalve week gesloten en als ik de leidsters prettige feestdagen en een leuke vakantie toewens vragen ze of ik ook vrij ben.
Nee, zeg ik.
O, jammer, zeggen ze.
Nee, hoor, ik ben genoeg vrij, antwoord ik.

Dagen later zit die opmerking me nog dwars. Wat ik bedoelde was: omdat donderdag mijn vaste vrije dag is, hoef ik nauwelijks te werken, bovendien gaat ons bedrijf niet dicht dus kan nu eenmaal niet iedereen vrij zijn, en verder zijn het vrij rustige overzichtelijke dagen qua werk.
Maar dat zei ik allemaal niet, ik zei dat ik genoeg vrij ben.

Dus.
Nu zullen ze wel denken dat ik het niet leuk vind om vaker thuis te zijn. Met de kinderen. Maar misschien denken ze dat wel helemaal niet, en denk ik maar dat ze dat denken. En als ze het wel denken, is dat dan erg? Laat ze maar denken, en als het waar is – is het waar – is dat dan erg?

Van dat gevlieg en geregel en geren en dat altijd maar druk zijn heeft deze werkende moeder niet zoveel last.
Maar dat getob over de vraag of je het wel goed doet zoals je het doet, niet alleen in je eigen ogen maar ook in die van anderen, daar word je ook heel moe van. Al is het alleen maar omdat je je zo ergert aan jezelf.

En dewerkendemoeder, zij tobde voort.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 277 user reviews.

3 Reacties op “”

  1. Ernie Says:

    Als jij vindt dat het goed is, dan is het toch goed? Het maakt dan gewoon niet uit wat anderen denken!

  2. Janet Says:

    Je hebt gelijk, maar zo werkt het dan toch in de praktijk niet. Bij mij dan. Bij jou?

  3. Karin Says:

    Herkenbaar……heb er af en toe ook last van maar sta er niet teveel bij stil kost weer teveel energie. En RET heeft ook geholpen 😉

Laat een reactie achter