Het archief van juni 2008

maandag, juni 9th, 2008

Na 502 berichten in anderhalf jaar tijd is dewerkendemoeder toe aan een (zomer?)stop.

U was een van de bijna 30.000 unieke bezoekers van deze site. Het was leuk om u hier te zien. Misschien tot ziens!

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 177 user reviews.

zondag, juni 8th, 2008

Het is erg jammer dat Amerika geen vrouwelijke president krijgt, maar dat er gisteravond aan de mannenvoetbalborrelpraattafel van Jack van Gelder een keer een vrouw zat, dat maakt heel erg veel goed.
Met Yvon Jaspers erbij ging het eindelijk eens over zaken die er toe doen, over het kapsel van de jongens, en over de veel te lange broeken die zij dragen. Je kunt je niet voorstellen dat er na deze uitzending nog steeds mannen zijn die beweren dat voetbal een mannenzaak is.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 225 user reviews.

zaterdag, juni 7th, 2008

Het is fijn als er in je omgeving nog wel eens een babytje wordt geboren. Kun je je eindelijk weer eens storten op de babykleertjesmarkt.

Misschien hebben jullie zelf nog iets om erbij te geven, zeg ik tegen onze dochters.
Die willen de verdwaalde visjes van een hengelspel wel kwijt. Maar die zijn te klein voor een baby.
Na lang zoeken vindt de jongste een leuke knuffel waar ze nooit meer mee speelt.
Die heeft de oudste ook, maar dan in een andere kleur.
Als ze allebei in een Biotexbadje liggen te weken, bedenkt de jongste zich.
Ze wil de knuffel toch niet kwijt.
Dan hou ik ‘m ook, zegt de oudste.

Weer uren later zijn ze eruit.
Er ligt een enkel armzalig puzzelstukje klaar voor de baby.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 224 user reviews.

woensdag, juni 4th, 2008

Wij hebben een jonge collega die bij ons werkt via een zogeheten werkervaringsplaats.
Zijn contract is verlengd tot 1 augustus volgend jaar.
Dat is het laatste tijdelijke contract, vertelt hij. Daarna is het afgelopen.
Nou ja, dan weet je in elk geval waar je aan toe bent, zeg ik. Ja, ik zeg soms ook maar wat.
Misschien komt er dan wel een baan vrij voor drie dagen, vertelt hij.
Dat lijkt hem wel wat, drie dagen werken. Of vier. Maar geen vijf. Dan drink je bier in het weekeinde, je slaapt uit, en het is alweer voorbij.
Ik knik instemmend. Ja, soms knik ik ook maar wat.
Maar ik ben blij.
Misschien kost het nog een generatie, maar ooit, ooit, ooit is vijf dagen niet meer de norm, maar kiezen mensen zelf hoeveel dagen ze willen werken.
Meteen is daar de volgende vraag.
Waarom ben ik daar blij om?

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 176 user reviews.

dinsdag, juni 3rd, 2008

Onze oudste dochter is op de puinhopen van paars geboren.
Ja, daar ging het in die tijd veel over, over de puinhopen van paars. Dankzij het paarse kabinet zou er niets meer deugen van de gezondheidszorg, van het onderwijs, van alles eigenlijk.

Ik hoorde het allemaal aan vanaf een grote roze wolk, en zag helemaal niets van die paarse puinhopen. Ik werd alleen maar omringd door allerlei vormen van zorg waarvan ik me weleens afvroeg ik die ook nodig had: om de haverklap naar de verloskundige om de bloeddruk op te meten, om de haverklap uitnodigingen voor bijeenkomsten (in het ziekenhuis, bij borstvoedingsclubs), om de haverklap naar zwangerschapsgym (een pufles leek mij eerlijk gezegd wel genoeg).
Die niet aflatende zorg was er niet alleen tijdens de zwangerschap maar ook tijdens de bevalling en helemaal in de kraamperiode. Alles was roze, niets was paars.

Hadden wij geluk? Geluk dat er goede zorg beschikbaar was? Geluk dat alles allemaal goed ging omdat er geen complicaties waren, zelfs geen ingewikkeldheden?

Dat zou kunnen. Uit een onderzoek van TNO onder 1300 Nederlandse vrouwen blijkt dat een op de zes ontevreden is over de zorg tijdens de bevalling. Van de zwangeren die voor het eerst bevielen was zelfs een op de vier niet tevreden. Het medisch personeel was te gehaast, of niet empathisch. Vrouwen hebben soms jaren later nog last van hun slechte ervaringen.

Dat is allemaal heel erg vervelend.

Maar ik moet toch even denken aan al die vrouwen die bevallen onder veel, veel, veel slechtere omstandigheden dan wij, in landen waar nauwelijks sprake is van medische zorg.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 252 user reviews.

dinsdag, juni 3rd, 2008

Vlakbij ons nieuwe kantoor is een supermarkt. Ik ken de weg er niet zo goed dus was het niet zo gek dat ik gistermiddag toch zeker vijf minuten zocht naar de melk.

Niet te vinden.

Maar ineens doemden lege schappen zich voor mij op. Er ging een lichtje branden.

Had ik op het nieuws niet iets gezien over de blokkade van een melkfabriek, had ik collega’s niet horen praten over grote vellen papier in supermarkten die vertelden dat er geen melk was vandaag?

Ik begreep het best, dat het kwartje niet meteen was gevallen. Je hebt als werkende moeder zo veel aan je hoofd.

 

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 203 user reviews.