Het archief van september 2008

Skibox

dinsdag, september 30th, 2008

Een moeder en een dochter kwamen hem halen.
Verkocht via marktplaats.

In hun achterbak verdween meer dan een zelden gebruikte skibox.
Drager van dierbare herinneringen.
Buitenkant van vergaan geluk.

Bgg

maandag, september 29th, 2008

Ze leest iets.
Dan draait ze haar hoofd naar mij toe en vraagt:
‘Wat betekent bgg?’

Ik probeer mijn ergernis te verbergen.
De stagiaire naast mij is een gevoelig type.
‘Bij geen gehoor’, antwoord ik rustig.

Een minuut of wat later vraag ik haar hoe oud ze is.
Zij is twintig.

Ik knik.
Toen ik twintig was had ik er geen flauw benul van wat sms betekende.
Dat is ongeveer hetzelfde.
Maar dan andersom.

Nee (2)

donderdag, september 25th, 2008

Je hebt van die dagen dat je graag ergens op terugkomt, welnu in die dagen zit ik. Het is al nog een keer gegaan over het raadsel van de verdwenen sokken en over het deksel op de mannengevoelens en eigenlijk wil ik het ook nog even hebben over rins en rinse want waarom hebben we het nooit over rinse appels of rinse wijn?

En vooral ook wil ik nog even terugkomen op het nee durven zeggen in de column van psycholoog Rene Diekstra.
Hij zegt, dat zei ik al, dat nee zeggen moeilijk is omdat we graag willen dat mensen ons aardig vinden.
Maar, schrijft Diekstra, er is nog een andere oorzaak: ‘de oude angst voor liefdesverlies of agressie’.

In de column stelt Diekstra vast dat veel ouders moeite hebben met het nee van hun kinderen, ze vinden dat kinderen gewoon moeten gehoorzamen of ze vatten het nee van een kind op als niet-lief zijn en egoisme. ,,Om die laatste reden zeggen sommige ouders zelf ook niet gemakkelijk nee. Bij kinderen vormt zich daardoor het innerlijke schema dat nee zeggen ruzie, afwijzing of verkilling betekent. Dit schema wordt vaak overgedragen op latere autoriteits- of liefdesrelaties, zoals met chef of partner.”
Aldus Diekstra.

‘Ruim je kleurpotloden even op.’
Nee.
‘O, dat geeft niet, hoor. Je hoeft me niet te gehoorzamen. Ik vind je lief en niet egoistisch.’

Zo gaat dat hier niet dus.
Zo moet dat volgens mij ook helemaal niet gaan.
Maar ja, ik ben een moeder die vindt dat een kind gehoorzaam moet zijn.

O jee, nu vormt zich bij onze dochters een ‘innerlijk schema dat neen zeggen ruzie, afwijzing of verkilling betekent’.

‘Ruim je kleurpotloden even op.’
Nee.

En dan?
‘Okee, ook goed’?
‘Dan doe ik het wel’?
‘Maak je een grapje?’
‘Als jij die kleurpotloden opruimt, krijg je een snoepje’?
‘Het is niet erg hoor, dat je nee zegt’?
‘Maar ik vind je zo lief!’?

Ik weet het niet. Ik zeg na twee keer nee: ‘nou dan gooi ik ze toch weg’ – en opgeruimd zijn de kleurpotloden.

Maar later als je groot bent gewoon nee zeggen hoor, meiden, als je ergens geen zin in hebt! En je niet op andere gedachten laten brengen door rare dreigementen! En je zeker niet laten chanteren!

Rinse

woensdag, september 24th, 2008

Vandaag had ik een vrije dag.
Op de bank dacht ik aan de dingen die ik zou gaan doen maar die ik niet ging doen.
Dat ging niet want uitgerekend vandaag bleek een echte bankhangdag.
Toen ging ik boodschappen doen, dat moest.
Ik kocht appelstroop.
Toen deed ik een ontdekking.
Altijd gedacht dat er maar een Rinse Appelstroop bestaat.
Maar alle soorten appelstroop zijn rinse appelstroop.
Op de bank ging ik uitzoeken wat rinse is.
Dat viel nog niet mee.
Rinse is vooral een Engels woord, dat spoelen betekent.
En een Nederlandse jongensnaam, er zijn best veel Rinse’s.
Of Rinsen.
Wat zou het zijn?
Terug naar het rinse van de appelstroop.
Het woordenboek kon mij niet helpen.
Dat kon pas na registratie.
Dat was te veel gevraagd op een dag als vandaag.
Ik kon naar boven lopen om te kijken in het woordenboek.
Ja, dat kon, maar dan moest ik van de bank af.
En dat kon niet.
Gelukkig vond ik een site.
Daarop stond het.
Rinse komt van rins en dat betekent lichtzuur.
Sindsdien vraag ik me af waarom die toevoeging er bij moet.
Is er ook appelstroop die niet lichtzuur is?
Heb ik weleens niet-rinse appelstroop gegeten, en is dat lekker, en hoe heet dat dan?
En dan is er ook nog het sokkenvraagstuk.
De vraag waar die sokken blijven, houdt me nog altijd bezig.
Ik heb gewoon geen idee, echt geen idee.
Nu is de dag bijna voorbij.
Alle antwoorden zijn er nog niet, maar er is wel een fijn gevoel.
Ik heb immers niet zomaar lapzwanserig (of zou het lapzwanzerig zijn?) op de bank gehangen.
Ik ben heel leuk filosofisch bezig geweest.

Deksel (2)

dinsdag, september 23rd, 2008

En vergeef me dat ik schreeuw wat ik niet weet
En dat ik zwijg van wat zo helder is
Dat ik eigenlijk nooit zeg wat ik bedoel
En dingen roep die ik niet voel

(Acda en de Munnik, Kom bij me lief)

Nee

dinsdag, september 23rd, 2008

Rene Diekstra, een best bekende psycholoog, schrijft wekelijks columns in regionale kranten. Deze week ging zijn artikel over nee zeggen, of liever gezegd: geen nee zeggen. Geen nee kunnen zeggen, zelfs.
We doen dat, zegt hij, een collega citerend, omdat we like to be liked.
Maar te weinig nee zeggen is niet goed. Dat leidt tot stress omdat we het te druk hebben met dingen en mensen waar we geen nee tegen konden zeggen en in het uiterste geval tot het verlies van identiteit en de controle over het leven en het gevoelsleven.
Voor mensen die moeilijk nee kunnen zeggen heeft Diekstra twee adviezen:
1 – zeg niet meteen ja maar tel altijd eerst tot tien, en zeg dan bijvoorbeeld: laat me even nadenken.
2 – tijdens dat tot tien tellen moet je de vraag stellen: wat wil IK.

Het lijken mij best handige tips voor mensen die moeilijk nee kunnen zeggen.
Want dat is best lastig.

(Overigens denk ik dat geen ja kunnen zeggen nog veel lastiger is.
Maar dat is weer een heel andere kwestie.)

 

Dal

zondag, september 21st, 2008

Het zijn er zestien.
Grote, kleine, middelgrote, heel kleine.
Het worden er steeds meer.
Ik moet ze weggooien.
Het lukt me niet.
Het kan gewoon niet zo zijn dat de andere nooit meer terugkomen.
Die kunnen niet voorgoed weg zijn.
Op een dag duiken ze weer op.
Ik weet het zeker.
Ik hou vol.

– Ergens op de wereld moet er een enorm groot sokkendal zijn
– waarschijnlijk tussen de melkplas en de boterberg

Maatje

vrijdag, september 19th, 2008

We moeten lachen om een man die zijn vriendin zijn maatje noemt.
Zijn maatje, dat vinden wij heel, heel erg suf.
Dan zegt iemand uit het groepje vrouwen enigszins bedeesd dat zij best een maatje zou willen.
Het is even stil.
We willen allemaal wel een maatje.
En we willen ook allemaal graag een maatje zijn.
Maar geen maatje natuurlijk.
Een maatje is suf.
We willen een maatje en we noemen hem
beste vriend?
soulmate?
zielsverwant?
We komen er niet uit.

You just call
out my name

Kinderhotel

donderdag, september 18th, 2008

Uit de Telegraaf:

Ouders kunnen kroost kwijt in kinderhotel

DELFT – Ouders die ’s nachts moeten werken kunnen hun kroost binnenkort onderbrengen in een Delfts hotel. De accommodatie, met restaurant en kookcafé, vangt de kinderen 24 uur per dag op.
Uit onderzoek blijkt dat ouders die nachtdiensten draaien, bijvoorbeeld in de zorg of beveiliging, niet altijd een beroep willen of kunnen doen op buren of ouders. „Voor deze groep is het kinderhotel echt een uitkomst”, aldus een woordvoerster van de toekomstige opvang. „Wij verzorgen alles, van de maaltijd tot het naar school brengen. En reserveren is niet nodig.”
De opvang gaat in 2010 open.

Samen

donderdag, september 18th, 2008

Een collega vertelt dat hij zich niet kan herinneren dat zijn vader of moeder ooit bij een voetbalwedstrijd kwam kijken.
Zijn twee zonen zitten op hockey, basketbal en badminton.
Hij slaat geen wedstrijd over.
En ook geen training.

Enigszins opgewonden en gewapend met fototoestellen en filmcamera’s stromen de ouders de school binnen. De eerste dag van het nieuwe jaar is een gezinsuitje, dat moet worden vastgelegd en dat geen vader of moeder wil missen.

Een enkele moeder was leesmoeder. Verreweg de meeste moeders en vaders kwamen het gebouw alleen binnen bij de tienminutengesprekken over het rapport. Nu kun je het als vader of moeder behoorlijk druk hebben met je bijbaan als onbezoldigde activiteitenbegeleider op school.

Dan moeten de vaders en moeders werkstukken maken en cito-toetsen oefenen.
Dit alles ter voorbereiding op de middelbare school – ook weer een hele klus voor ouders, die rugzakken ’s avonds inpakken, boeken kaften, lesroosters samenvatten, mede-ouders bellen om te vragen hoe dit of dat ook alweer zat, fietsroutes uitstippelen en het huiswerk plannen en/of maken, en/of controleren.

Een andere collega heeft het beredruk.
Ze moet onder meer een hypotheek regelen.
Voor haar dochter.
Die samenwoont en 25 jaar oud is.