Het archief van november 2008

Een glas

zaterdag, november 29th, 2008

In groep acht schijnt het al te beginnen en daarna wordt het heel erg, dan gaan zelf gevulde flessen met veel wodka en weinig redbull mee naar feesten of kroegen waar nog eens ongelooflijk veel bier achterover wordt geslagen alvorens men voor pampus onder de tafel gaat liggen, of zo.
In onze stad zet een kroegbaas op vrijdagmiddag een portier neer die kinderen onder de 18 zonder ouders niet binnenlaat. Hij was het zat, om elke vrijdagmiddag een groep van tweehonderd jongeren zat te zien worden en de verschrikkelijke bende die ze achterlieten, die was hij ook zat. En die ouders die weten het niet eens, of ze willen het niet weten, klaagde hij.
Alcoholgebruik bij jongeren is heel lang een erg onderschat probleem geweest maar ik geloof dat er nu wel een kentering is, ook al omdat steeds duidelijker wordt dat drank echt schadelijk is voor de hersenontwikkeling. Jongeren mogen geen drank in de supermarkt kopen, ze mogen niet met drank op straat lopen, er wordt veel voorlichting gegeven, kortom er gebeurt wat, maar ik geloof niet dat het al erg aanslaat.
Zou het misschien zo zijn dat hier voor ouders zelf een belangrijke taak ligt.
,,Het nieuwe advies voor aanvaardbaar alcoholgebruik luidt: vrouwen een glas per dag, mannen hooguit twee”, staat vandaag in de krant. En jongeren tot 18 jaar moeten helemaal niet drinken.
Ik voel een deal opkomen tussen ouders en hun kinderen: we houden ons allemaal aan dit advies van de Gezondheidsraad.
Kijk, zo moeilijk is het dus.

Uniek

donderdag, november 27th, 2008

Het boek Uit verwachting gaat over een miskraam. Het roept bij mij herinneringen op aan lang geleden en allang verwerkte gebeurtenissen. Wat wil je ook, met twee prachtige kinderen. De liefste kinderen van de hele wereld, die we niet hadden gekregen als ik die miskramen niet had gehad. Dan waren er andere kinderen geboren, die we vast ook fantastisch hadden gevonden, maar nou net niet deze twee unieke geweldige fantastische bijzondere meisjes. Een bizarre gedachte, die, als je er te lang over nadenkt je keel bijna doet dichtknijpen, maar ook een prachtige gedachte, die alles alles alles goed maakt.

Te veel gevraagd

woensdag, november 26th, 2008

De school moest in Sintsfeer worden gehesen en dus was er een versieravond voor ouders. Nu ben ik niet van het versieren, mijn kinderen kunnen beter raamtekenen, -kleuren, inpakken en slingers ophangen dan hun moeder. Maar omdat ik dit jaar nog maar weinig had gedaan stapte ik vol goede moed op de fiets en wat een geluk, er was nog ruimte aan de inpaktafel, de plek waar ik de minste schade aan zou richten, en er waren vierkante dozen om in te pakken, er was best behoefte aan iemand die plakbandjes knipte en op de tafelrand plakte, er waren schalen met zoetigheden en gezellige moeders, waardoor het al met al alles behalve een opgave was.
Dit is dan ook geen klaagverhaal over dat scholen tegenwoordig zo vaak en zo veel een beroep doen op drukdrukdrukke ouders om hier- of daaraan mee te werken. Het duurt maar zo kort dat ze op de basisschool zitten, het is allemaal bedoeld om het voor de kinderen nog leuker te maken, en vaak zijn die activiteiten helemaal niet erg om te doen, zelfs leuk.
Maar je moet wel de deur uit, de bank af, voor de tv weg of achter de computer vandaan, je kunt geen afspraken maken, het gaat ten koste van de tijd voor jezelf.
Tja, het is toch allemaal wat.
Het is allemaal wel veel gevraagd.
Alles is tegenwoordig zo snel te veel gevraagd.
En dan heb ik het ook gewoon over mezelf, hoor.
Aaah, alles draait om mij!
En als er al iets erg is, dan is het dat.

Dingen

woensdag, november 26th, 2008

Mijn moeder zei en zegt altijd:
Er zijn ergere dingen.
En ik zeg het ook.
Want ze heeft gelijk.
En het helpt ook nog.

Good times

dinsdag, november 25th, 2008

Friendship is what gets you through the bad times and helps you enjoy the good times

Achter/voor

maandag, november 24th, 2008

Ina Brouwer, oud-politicus, voormalig directeur emancipatiezaken bij het ministerie van sociale zaken en voorzitter van de brancheorganisatie MOgroep Kinderopvang is bezig met een boek over vrouwenemancipatie. In een interview in NRC vergelijkt zij de situatie in Nederland met die in Zweden. Wij lopen achter. In Zweden werkt tachtig procent van de vrouwen fulltime. In Nederland werkt 70 procent van de vrouwen, van wie driekwart in deeltijd. Ik vraag me af of wij juist niet voor lopen.

Ze heeft het gewoon gedaan

zaterdag, november 22nd, 2008

Inspiratie
zondag, maart 18th, 2007
Had net een vriendin van een vriendin aan de telefoon die ergens iets over wilde weten.

Ze is bezig met een ambitieus plan, en gelooft er heilig in dat het gaat lukken.

Met een mengsel van lichte jaloezie en grote bewondering luisterde ik naar haar verhaal: wat onwijs onwijs onwijs goed als je met zo’n instelling aan iets begint, en waarom zie ik juist altijd overal eerst en vooral de beren op de weg, en denk ik altijd dat anderen iets beter kunnen dan ikzelf.

De jaloezie ebde weg, de bewondering bleef en de inspiratie is erbij gekomen.

Waar ik precies voor ga dat weet ik nog niet, maar ik ga ervoor.

Nou ja, vandaag dan.

Posted in persoonlijk | Edit | 3 reacties ».

– – – – – – –
– Het is anderhalf jaar later.
Vanmiddag zag ik in de boekhandel haar boek* liggen.
Met een sticker erop: “gouden tip”.
Ze heeft het gedaan, ze heeft het gewoon gedaan. Wat knap, wat supergoed.
Het boek heb ik natuurlijk gekocht, ik moet het nog lezen maar weet nu al wat er in staat ook als het er niet in staat:
dat je moet blijven dromen
en vooral moet blijven dromen dat je dromen uitkomen.

(*Uit verwachting, Leonie van Mierlo)

Een (1) euro

vrijdag, november 21st, 2008

Raar dat je niet meteen een parkeerplaats vindt.
Donderdagochtend zo vroeg, dat is toch merkwaardig.
Het is hier altijd druk.
In de parkeergarage staat -ie droog.
Alles staat zo slecht aangegeven.
Waarom staan we in de lift.
Ik ga nooit met de lift.
Ik heb al koffie op maar het is wel een goed idee.
Ongelooflijk, wat is het hier druk.
Moet je zien die rij voor de kassa.
We moeten lege bekers pakken.
Een hele bak croissants.
Nee ik neem er niets bij.
En eieren.
Iedereen heeft hetzelfde op zijn bord.
Moet je dit zien! Kijk, dan.
Een croissant, een pistolet, jam, kaas, een hardgekookt ei, boter en koffie of thee voor een euro.
Voor een euro?
Niet te geloven.
Ik heb al ontbeten.
Ik ook.
Het slaat nergens op, we doen het niet.
Twee koffie is 1,50. Moet je kijken wat we erbij krijgen voor 25 cent.
Dan kunnen we ook een tijdje vooruit.
Ja ik red het ook anders niet tot de lunch.
Dan neem jij die croissant, neem ik het pistoletje.
Ik trakteer.
Er zitten hier hele gezinnen.
Ik weet zeker dat die mensen hier speciaal komen voor het ontbijt.
Mmm.
Lekker, he.
Wil je ook ei?
Nu moeten we wel gaan, anders komen we in tijdnood.
Dan nemen we zo nog wel een koffie.
Maar de refill is nu gratis.
Dan neem ik nu ook cappuccino.
Ik hoef eigenlijk nog niet te lunchen, jij?
Nemen we toch een hotdog.
Ik doe er mosterd, ketchup en mayo op.
Ja dat doe ik altijd.
Kijk, menu 1, met frisdrank, ook een euro.
De mensen die hier komen, komen alleen voor die hotdog, hoor.
Ik trakteer.
Lekker, he.
Mmm, heerlijk.
Heb jij het ook zo heet, ik heb het snikheet.
O, kijk, het is 24 graden in de auto.

– en toen moest het hele Aupingverhaal nog beginnen –

Zeventig

donderdag, november 20th, 2008

Omdat iedereen zegt dat een Aupingbed zo lekker slaapt en ik niet altijd even lekker slaap en een nieuw bed moet hebben ging ik vandaag naar de Auping Store.
Tegen de mevrouw van de Auping Store vertelde ik welk uitgeprobeerd matras het lekkerste had gelegen.
Het was een bepaald soort in de soft uitvoering.
Die mevrouw zei dat dat matras nou juist niet zo geschikt voor mij was.
Softe matrassen zijn voor mensen onder de zeventig kilo, legde zij vriendelijk uit.
Medium matrassen zijn voor mensen tussen de zeventig en de negentig kilo.
Ik moest een medium matras.
Zei de mevrouw.
Maar ik ben onder de zeventig kilo, zei ik.
Ze keek mij verbaasd aan. Onder de zeventig?
Dik onder de zeventig, zei ik.
Dik?
Ja, dik.
Er waren meer soorten matrassen.
Die ging ik ook uitproberen.
En elke keer zei de mevrouw dat de soft uitvoering het meest geschikt voor mij was.
Zij weet wel hoe zij haar klanten moet paaien.

Het wordt geen Aupingbed.

Aandacht

donderdag, november 20th, 2008

Vandaag staat er een bericht in de krant dat chimpansee-baby’s die vier uur per dag persoonlijke aandacht krijgen van een verzorger slimmer en minder angstig zijn dan apen die alleen soortgenoten om zich heen hebben. De apen met persoonlijke aandacht scoorden in allerlei tests beter, ze konden ook beter alleen zijn en waren rustiger in het gezelschap van vreemden. De wetenschappelijke onderzoekers vermoeden dat dit ook geldt voor jonge kinderen.

Nu moet ik me natuurlijk gaan afvragen of onze kinderen wel vier uur persoonlijke aandacht kregen en krijgen en hoe je dat moet regelen en zo, maar het enige wat ik me de hele tijd afvraag is of ik ook slimmer word en beter ga scoren op allerlei testen met vier uur persoonlijke aandacht per dag.