Wij hebben een jonge collega die bij ons werkt via een zogeheten werkervaringsplaats.
Zijn contract is verlengd tot 1 augustus volgend jaar.
Dat is het laatste tijdelijke contract, vertelt hij. Daarna is het afgelopen.
Nou ja, dan weet je in elk geval waar je aan toe bent, zeg ik. Ja, ik zeg soms ook maar wat.
Misschien komt er dan wel een baan vrij voor drie dagen, vertelt hij.
Dat lijkt hem wel wat, drie dagen werken. Of vier. Maar geen vijf. Dan drink je bier in het weekeinde, je slaapt uit, en het is alweer voorbij.
Ik knik instemmend. Ja, soms knik ik ook maar wat.
Maar ik ben blij.
Misschien kost het nog een generatie, maar ooit, ooit, ooit is vijf dagen niet meer de norm, maar kiezen mensen zelf hoeveel dagen ze willen werken.
Meteen is daar de volgende vraag.
Waarom ben ik daar blij om?

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 230 user reviews.

Laat een reactie achter