Bij De Wereld Draait Door zat Yvon Jaspers te kakelen. Het is natuurlijk veel te onaardig om het woord kakelen te gebruiken in combinatie met Yvon Jaspers maar realiseert u zich dat de woorden kip kop en zonder hierbij zijn weggelaten. Dat valt mee dus.

Maar terzake.

Yvon Jaspers is moeder en zij heeft een boek geschreven over een groot probleem waar hedendaagse ouders enorm mee kampen en dat is met het eetgedrag van hun kinderen. Moet je ze sushi geven of juist bruine bonen met spek, hoe krijg je ze zo ver dat ze voldoende eten, hoe worden ze niet dik, kortom het is een grote strijd want op het moment dat je moeder wordt of vader dan komt er een enorm instinct naar boven namelijk dit: Mijn Kind Moet Goed Eten. Nou ja, en dan begint het gedoe en gezeur en ge-emmer en geworstel en om alle andere ouders te helpen ging Yvon Jaspers bij ouders langs om hun eetgewoonten te bespreken en te beschrijven.
Dat leverde dus een boek op dat een wapen is in de grote eetstrijd en daarover kakelde zij dus maar door.

Nou heb ik misschien makkelijk praten met kinderen die alles lusten, van mosselen tot alle soorten fruit en van garnalen tot hutspot en spruitjes. Er is wel een tijd geweest dat de oudste heel weinig at, maar dat was vlak na de periode dat ze hele pizza’s wegwerkte als 2-jarige, en toen gaf ik haar gewoon een klein beetje eten, of een boterham, daar krijgt ze niets van. Bovendien moet eten leuk en gezellig zijn, en vooral geen drama, vind ik.

Dat ze zo goed eten, en alles eten, dat heeft misschien ook wel te maken met onze gouden regel. We hebben een snoeppot die elke zaterdag wordt gevuld en waar ze ’s avonds na het eten een snoepje uit mogen kiezen. Maar alleen als hun bord leeg is, en het toetje ook is opgegeten. Het gebeurt wel eens dat ze halverwege klagen dat ze niet meer hoeven. Prima, zeg ik dan. Laat maar staan, ik haal het zo weg. Maar krijg ik dan wel een snoepje? Nee, dan krijg je geen snoepje. En het verbaast ons ook, want wat is nou z’n klein snoepje, maar prompt eten ze weer verder en gaat alles toch gewoon op. Bijkomend voordeel is dat ze verder overdag niet zeuren om snoep.

Pedagogisch is deze regel misschien niet helemaal verantwoord, en de tandarts heeft mij al een keer streng toegesproken, dat een snoepje op zaterdagavond genoeg is, maar de methode werkt, en daar gaat het toch om.

Je moet dit soort zaken volgens mij een beetje praktisch en nuchter bekijken en er vooral geen drama van maken, niet te moeilijk doen, niet te veel aandacht aan besteden. Bijna alle kinderen eten een periode slecht, het gaat wel weer over.

Maar ja, je kunt ook het boek van Yvon Jaspers gaan lezen. Daar staat bijvoorbeeld de tip in van prins Maurits, die zegt dat je om half zes moet eten. Anders zijn de kinderen gewoon te moe.

Hij heeft vast gelijk. Maar hoe je dat in een gewoon gezin voor elkaar krijgt is mij een raadsel. Prins Maurits heeft vast een nanny die ervoor zorgt dat de kinderen om half zes aan tafel kunnen schuiven. Maar gelooft u mij:
een snoeppot is betaalbaarder en ook heel effectief.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 297 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. Silvia Says:

    Hier kunnen ze anders om 17:30u ook al erg moe zijn.

    Al die boeken over kinderen en eten. leuk allemaal voor als je je op een regenachtige zondagmiddag verveelt, maar voor de praktijk niet echt zinvol.

    Hier heeft de oudste 5 jaar lang geweigerd warm te eten……geen boek die daar een oplossing voor had, alle tips werkte niet…….
    Uiteindelijk door met een fysiotherapeute te praten is zoon enigzinszins weer begonnen met eten.

    Ik kan nu natuurlijk overwegen ook een boek te schrijven……maar vrees dat deze oplossing vooral voor mijn zoon werkt en niet voor Pietje, Jantje, Klaasje, Marie etc….

  2. carola Says:

    Alleen een snoepje op zaterdagavond.. uit welk jaar stamt die tandarts??

Laat een reactie achter