De school moest in Sintsfeer worden gehesen en dus was er een versieravond voor ouders. Nu ben ik niet van het versieren, mijn kinderen kunnen beter raamtekenen, -kleuren, inpakken en slingers ophangen dan hun moeder. Maar omdat ik dit jaar nog maar weinig had gedaan stapte ik vol goede moed op de fiets en wat een geluk, er was nog ruimte aan de inpaktafel, de plek waar ik de minste schade aan zou richten, en er waren vierkante dozen om in te pakken, er was best behoefte aan iemand die plakbandjes knipte en op de tafelrand plakte, er waren schalen met zoetigheden en gezellige moeders, waardoor het al met al alles behalve een opgave was.
Dit is dan ook geen klaagverhaal over dat scholen tegenwoordig zo vaak en zo veel een beroep doen op drukdrukdrukke ouders om hier- of daaraan mee te werken. Het duurt maar zo kort dat ze op de basisschool zitten, het is allemaal bedoeld om het voor de kinderen nog leuker te maken, en vaak zijn die activiteiten helemaal niet erg om te doen, zelfs leuk.
Maar je moet wel de deur uit, de bank af, voor de tv weg of achter de computer vandaan, je kunt geen afspraken maken, het gaat ten koste van de tijd voor jezelf.
Tja, het is toch allemaal wat.
Het is allemaal wel veel gevraagd.
Alles is tegenwoordig zo snel te veel gevraagd.
En dan heb ik het ook gewoon over mezelf, hoor.
Aaah, alles draait om mij!
En als er al iets erg is, dan is het dat.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 236 user reviews.

1 Reactie op “”

  1. Bianca Says:

    Alles draait om mij??? Ik dacht dat dat een peuterfase was, maar sommigen komen daar dus niet meer uit, haha (hopelijk mijn peuter wel, want het is soms lichtelijk vermoeiend).

Laat een reactie achter