Twan Huys kwam ter sprake en een vriendin en ik dachten beiden meteen aan een artikel in Opzij over de leukste mannen van Nederland of zoiets waaruit bleek dat hij de leukste zou zijn en we zeiden allebei tegelijk dat we dat onbegrijpelijk vonden.
Toen gingen we bedenken wie er dan op nummer 1 moest.
We kwamen niet ver.
Ik begon aan mijn gebruikelijke rijtje van Dennis Bergkamp en Marco van Basten en toen wist ik het niet meer.
Zij noemde de zanger van de Red Hot Chili Peppers en nog een wilde man die ik niet eens ken.
Als we nou de grens over mochten dan wisten we het wel, maar ja, dat mocht niet van Opzij.

En vanavond wist ik het ineens.
Beau!
Beau van Erven Dorens!
Die kakkerige man met voorheen die rare lok die in ijskoud water springt om zijn boek te promoten en door zijn voormalige maatje Albert Verlinde valselijk wordt beschuldigd van plagiaat.
Die Beau dus die allemaal rare programma’s presenteert en veel serieuzer werk zou moeten doen, naar mijn bescheiden mening.
Net toen ik had bedacht dat ik daar nou best eens een biertje mee zou willen drinken, om over de kinderen te praten natuurlijk, want die heeft hij ook (vier), zag ik in de boekhandel zijn boek liggen, Pijn. Ik sloeg het open en las:
Er is hoop want ik heb het.

Beau kan bij mij niet meer stuk.
Maar ik denk wel dat je minder verbaasde blikken krijgt als je Twan Huys op 1 zet.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 207 user reviews.

1 Reactie op “”

  1. marion Says:

    Twan is een saai ei. Ik heb ook geen alternatief.

Laat een reactie achter