De spullen voor de nieuwe badkamer kwamen op een vroege ochtend.
Ergens tussen halverwege de nacht en koffietijd.
Ik wachtte in een leeg huis op de dingen die gingen komen en las ondertussen de brief van de bezorgers.
De tegels zouden naast de vrachtwagen worden gezet, zoals afgesproken in het contract.
Ik lees contracten niet of te laat.
Maar maakte mij geen zorgen.
De vrachtwagen kan op een meter van de voordeur staan dus binnen was ook een beetje naast de vrachtwagen.
Dat kwam vast goed.
Er kwam een grote zware vrachtwagen.
Met twee grote zware mannen.
En grote zware spullen.
En een groot pallet met grote zware pakken tegels.
Die daalden met een liftje naar beneden en werden met een steekwagentje naast de voordeur gezet. Dat was naast de vrachtwagen, precies zoals afgesproken in het contract.
Waarom is dat eigenlijk, vroeg ik vriendelijk aan de grote zware mannen.
Wij mogen ze niet tillen van de arbowet, zeiden ze.
Zou ik ze wel mogen tillen van de arbowet, vroeg ik, aardig maar een beetje naief en een beetje hulpeloos en zoekend naar wat vrouwelijke charmes.
Of ik nog even wilde tekenen, vroeg een van de twee.

Ik ging sjouwen.
Het ging best.
Onbegrijpelijk dat die mannen dat zelf niet mogen doen van de Arbowet.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 170 user reviews.

Laat een reactie achter