Het archief van april 2009

donderdag, april 30th, 2009

Samen zaten ze aan een tafeltje.
Twee mannen van een jaar of dertig.
Eigenlijk zijn er maar heel weinig leuke dingen, verzuchtte de een.
Je kunt er geen jaar mee vullen, somberde de ander. Zeker niet als je ook nog wat variatie wilt.
Toen vielen ze stil.
Ook op dit thema konden zij niet varieren.
Zwijgend namen ze een slokje bier en zwijgend smeerden ze tapenade op een broodje.
Koninginnedag was bijna voorbij.
Wie weet wat het weekeinde zou brengen.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 286 user reviews.

donderdag, april 30th, 2009

Mama, waarom staat er een kruis in dat vak?
Dat betekent dat je er je auto niet mag parkeren.
Maar waarom maken ze dan zo’n vak?

Ja, kind, ik begrijp ook vaak niet hoe de wereld in elkaar steekt.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 235 user reviews.

donderdag, april 30th, 2009

Ouders gaan hun kinderen meer verwennen, niet minder.
Er komt niets tussen kleinkinderen en hun grootouders en andersom.
Wat zie je toch veel familiaire overeenkomsten als je er een beetje op let.
Wat fijn dat het gezellig was.
Wat een geluk dat er een rolstoel beschikbaar was voor mijn broer die zijn enkel brak.
Wat een geluk dat er iemand was die hem wilde duwen.
Best leuk om een lintje te krijgen omdat je de beste pokeraar bent van de familie.

Kortom – we zijn er weer.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 215 user reviews.

vrijdag, april 24th, 2009

Dewerkendemoeder is een paar dagen weg. Dan weet u waarom het hier stil is en waarom er geen huishoudelijke mededelingen op Twitter verschijnen.

Tot volgende week.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 273 user reviews.

donderdag, april 23rd, 2009

Werksgewijs heb ik twee vrouwen deze week horen zeggen dat ze zo graag werken omdat dat zo veel energie geeft
Maar des avonds hangen ze uitgeteld voor de tv omdat ze tot niets in staat zijn

Dat snap ik niet

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 249 user reviews.

woensdag, april 22nd, 2009

Zaten uren op een bankje in de zon in de speeltuin, met hier en daar een huilbui, een volgeplaste broek en een omgevallen koffie, te bedenken hoe het toch kon dat anderen alles onder controle hebben en wij niet

Die anderen waren al die uren bezig met de was en de administratie en de tuin, ze deden buikspieroefeningen en overbodige spullen weg, ze ruimden de zolder op en voedden ondertussen hun perfect geklede kinderen op tot evenwichtige mensen, waarna ze een heerlijk maal bereidden voor hun ideale man

Wij gingen op de terugweg langs de groenteboer die een enorme bos basilicum verkocht die wij van hem moesten portioneren, portioneren, jawel, en invriezen
wij verdeelden de buit en misschien zou het vandaag nog lukken om de helft van die bos basilicum onder controle te krijgen
misschien, he
heel misschien

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 249 user reviews.

woensdag, april 22nd, 2009

Ze kruipen waar ze niet moeten gaan, ze zijn te klein of te groot, ze zijn te afzichtelijk, ze verbergen te veel of te weinig – het is bijna nooit goed.
En soms heb je geluk en stuit je ineens op iets wat perfect past en bij je past en dat gevoel heb je jaren totdat een paar vriendinnen tegen je zeggen dat het eigenlijk echt helemaal niet kan.
Je moet ze wel een beetje gelijk geven en gaat op zoek naar nieuwe.
Best tevreden vertel je daarover in een ander groepje vrouwen die verschrikt opkijken.
Daar ben je te oud voor, dat kan echt niet.
Tot overmaat van ramp vertelt dan ook nog iemand dat je behoorlijk serieus achterloopt, dat deze echt uit zijn, dat je je in deze rare effen kleur niet meer kunt vertonen.
Je moet ze hebben met drukke dessins.
Het kan me niet schelen.
Die nieuwe, die zitten lekker.
Ze waren in de uitverkoop.
En laat mij maar een beetje lijken op een jong meisje, ook al is het enige vergelijkbare de naam op de band van onze onderbroek die van achteren boven onze spijkerbroek uitkomt.

(welkom in de wereld van het leed dat het vinden van een goede onderbroek heet)

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 267 user reviews.

maandag, april 20th, 2009

Misschien lijkt het hier op deze plek alsof alles gewoon hetzelfde is gebleven.
Maar dat is niet zo.
Sinds 1 februari ben ik parttime moeder.
Meestal kijken mensen verschrikt op als je dat zegt.
Nee, zeggen ze dan, je bent nog gewoon moeder hoor.
Dan knik ik een beetje, het was niet de bedoeling om ze aan het schrikken te maken.
Maar het is natuurlijk wel zo.
Of, laat ik het zo zeggen, het voelt zo.
En het klinkt verschrikkelijk.
Niemand wil van moeder degraderen tot parttime moeder.
Maar soms is er voor je gevoel geen keuze.
Er is wel altijd de keuze om te proberen er het beste van te maken.
En het beste is dat ik nu dubbel en dwars geniet van de kinderen als ze er zijn.
Ik ben ze nooit, nooit, nooit even zat, geen seconde.
Ik wentel me in hun aandacht en warmte, zij in de mijne.
Als ze er op zaterdag en zondag zijn gaan we eerst lang in bed liggen kletsen.
Dan heel lang uitgebreid ontbijten.
Dat zijn kleine feestjes.
En op de dagen dat ze er niet zijn, dan is er ook de keuze om er het beste van te maken.
Dan probeer ik blij te zijn dat de wekker niet om zeven over zeven gaat, maar om half negen pas.
Dan probeer ik te genieten van de vrijheid, van het kunnen stadten zonder op je horloge te hoeven kijken, van het weggaan wanneer ik wil, van het vroeg kunnen tennissen, van het lekker even helemaal niks als ik uit mijn werk kom.
En dan gebeurt het best vaak dat ik denk: ik hoef niet proberen blij te zijn, ik hoef niet proberen te genieten, ik ben blij, ik geniet.
Maar als je dat toegeeft dan lijkt het net alsof je blij bent dat je kinderen er niet zijn.
Of dat je niet genoeg van ze houdt.
Dat is niet zo.
Ik wist al dat ik veel van ze hield.
Maar nu besef ik het altijd.
En elke dag hou ik meer van ze, meer, meer, meer.
Je weet niet hoe je een kind moet troosten dat zegt dat ze altijd bij je wil zijn.
Je bent altijd bij mij, want je zit in mijn hart, heb ik gezegd.
Eigenlijk zei ik maar wat.
Maar nu weet ik dat het waar is.
Als ze niet bij me zijn, zijn ze er toch.
En omdat het waar is, kun je missen wel een beetje leren.
Je moet ook wel.
Er zit niks, helemaal helemaal helemaal niks anders op.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 239 user reviews.

zondag, april 19th, 2009

Je moet vandaag een rok aan of een jurk, je hebt altijd een spijkerbroek aan.
O ja.
Ik wil wel deze zwarte jurk aan maar ik wil ook mijn witte laarzen aan.
Dat kan wel, dan moet je er gewoon een wit shirt onder doen.
Ja, dat staat mooi.

Ik doe even mijn nieuwe hempjes aan.
O, wat mooi.
Maar je moet wel je horloge afdoen. Dat staat er niet bij.

Hoera. Ik heb een eigen kledingadviseur.
Ze is zes.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 180 user reviews.

zaterdag, april 18th, 2009

In NRC Next staat een artikel over een nieuwe relatietherapie.
De meeste problemen ontstaan doordat een van de partners geen verbondenheid meer voelt, is de stelling van psycholoog Sue Johnson. En de eerste stap om die problemen op te lossen is om te erkennen dat je elkaar nodig hebt, dat je er behoefte aan hebt dat de ander voor je zorgt, dat je aandacht nodig hebt en warmte.
Of het werkt weet ik niet.
Johnson zegt van wel, bij zeven van de tien stellen.
Afijn.
De psycholoog haalt in het interview een onderzoek aan onder krijgsgevangenen in Israel. De mensen met wie het psychisch gezien het beste ging hadden tijdens hun gevangenschap denkbeeldige gesprekken gevoerd met hun vrouw. Ze hadden haar gerustgesteld, en zich daarna voorgesteld “wat zij allemaal voor liefs zou zeggen”.
, , Alleen door aan de partner te denken, komt er oxycotine vrij in de hersenen, wat kalmeert en goed voelt.”

Veel aan uw partner denken.
That will help.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 241 user reviews.