Het archief van mei 2009

donderdag, mei 21st, 2009

Een gewone dag voor de wereld, een bijzondere dag voor onze lieve, vrolijke, sterke dochter, die morgen zeven jaar wordt.

In haar ogen komt nog elke dag de zon op – zij maakt donkere luchten lichter

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 229 user reviews.

woensdag, mei 20th, 2009

Wat geweldig  om in een land te wonen waar de de minister-president in zijn wekelijkse persconferentie zegt dat hij het zo erg vindt dat de verkering tussen Jan Smit (23) en  Yolanthe Cabau (24) na tweeenhalf jaar uit is gegaan.

En wat leuk dat onze vice-premier en minister van financien vervolgens een leuk grapje maakt over de nieuwe liefde van Yolanthe, voetballer Wesley Sneijder: ‘Eindelijk heeft hij weer gescoord’.

Zo heren, en nu maar weer fijn regeren.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 299 user reviews.

dinsdag, mei 19th, 2009

Eindelijk ging ik weer eens naar de film.

Maar de IJzersterke komedie gepresenteerd als kil en afstandelijk drama was aan mij niet besteed

Helemaal niets begreep ik van De laatste dagen van Emma Blank, een film van Alex van Warmerdam.

Steeds keek ik verschrikt een beetje om me heen: waarom lachen al die mensen toch, valt er iets te lachen?

Toen viel ik in slaap. En ik heb heerlijk geslapen, dank u.

Echt een aanrader, dus, deze film, als je een beetje bij wilt slapen.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 233 user reviews.

maandag, mei 18th, 2009

Als je mensen zou moeten verdelen in pessimisten en optimisten dan zou ik mezelf vooraan zetten in het hokje van de optimisten. Ik ben optimistisch en ik ben graag optimistisch, zie nu eenmaal het liefst de zon overal schijnen.

Het verbaasde me zelf dan ook nogal hoe snel ik onlangs overtuigd was van het nut van pessimisme, dat in een column werd  beschreven. De redenatie was ongeveer zo: Als je optimistisch bent, loop je het risico dat je verwachtingen niet uitkomen, met als gevolg dat je alles en iedereen en vooral het leven zelf daarvan de schuld gaat geven. Soms is het beter om pessimistisch te zijn, dan kun je ook niet teleurgesteld raken.

Op de een of andere gekke manier was dat dan weer een prettige, positieve, je zou bijna zeggen optimistische gedachte.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

(J.C. Bloem)

Average Rating: 5 out of 5 based on 158 user reviews.

zondag, mei 17th, 2009

Tijd genoeg is wat we allemaal willen, maar als we dan moeten kiezen dan zeg ik:

Tijd te kort is beter dan tijd te veel.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 300 user reviews.

zondag, mei 17th, 2009

Ze slaat haar armen om me heen en drukt me stevig tegen zich aan.

Zo was het, zegt ze. En dan heel lang.

Hoe ging dat dan, vraag ik.

Nou, ik heb gevraagd wil je met me knuffelen, en toen zei hij ja, en toen gingen we knuffelen.

Grappig, zeg ik.

Dat is helemaal niet grappig, zegt zij. Dat hóórt gewoon als je verliefd bent.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 193 user reviews.

zaterdag, mei 16th, 2009

Al zeker een half uur vraag ik me af waarom de collage van foto’s van tientallen p.in.e*  in Volkskrant Magazine niet stom is.

Ik begrijp best dat zo’n krant schrikt van het alsmaar grijzer wordende lezersbestand.

En ik hou best van een p.in.e.*

Maar op de een of andere manier vind ik dit helemaal niet stoer of vooruitstrevend of modern of gedurfd.

Ik vind het alleen maar stom.

(Maar ik heb natuurlijk wel even gekeken, en dat wilt u misschien ook wel, nou dat kan, hoor Hier.)

En zo help ik de Volkskrant nog een handje om het doel te bereiken, ook – het maakt niet uit wat er over je wordt gezegd, als er maar wat over je wordt gezegd –

* piemel(s) in erectie

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 227 user reviews.

zaterdag, mei 16th, 2009

We fietsten naar het strand. Ik sloeg rechtsaf een duinpad in en omdat ik geen antwoord kreeg op mijn vraag keek ik even achterom. Ze reed niet achter me, ik zag haar helemaal niet meer. Ik fietste terug, maar aan het begin van het duinpad was ze ook niet. Ze kon wel drie verschillende kanten op zijn gegaan. Lichtelijk in paniek vroeg ik aan mensen of ze haar hadden gezien. Iedereen ging mee helpen om haar te zoeken.

Het was zeven minuten over zeven. Ik hoefde nog lang niet op te staan, maar was vergeten de wekker uit te zetten. Die hielp mij uit mijn bange droom. Maar het duurde nog wel even voordat ik gerustgesteld was. Dat was pas toen ik mezelf had beloofd om het nummer van mijn mobiele telefoon in de jaszakken van mijn dochters te doen.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 205 user reviews.

donderdag, mei 14th, 2009

Overal in het land worden Leonardoscholen opgericht, basisscholen met aparte klassen voor hoogbegaafde kinderen. En als er in een regio nog niet een is, dan blijkt er volgens ouders dringend behoefte aan. Ik hoorde zelfs dat ouders bij ons uit de buurt elke dag hun kind naar een school in Brabant brachten. Het was anderhalf uur rijden.

Er zijn vast allerlei onderzoeken gedaan die bewijzen dat hoogbegaafde kinderen gedijen in zo’n aparte klas. Maar ik krijg er een beetje de kriebels van.

Het onderwijs is de afgelopen dertig jaar erg veranderd, het is veel meer gericht op de verschillende niveaus van kinderen in een klas. Je hebt sterkinderen, maankinderen, raketkinderen, zonkinderen, en voor elk vak zijn er aparte werkboekjes die kinderen kunnen gaan maken als ze de gewone stof af hebben. Dat soort dingen bestonden er ‘vroeger’ helemaal niet.

Toch zijn er genoeg ouders die willen dat hun kind alleen nog maar samen leert met kinderen van zijn eigen hoge niveau. Kinderen schijnen zich soms diepongelukkig te voelen in een gewone klas. Sommigen raken zo in de war van hun eigen slimheid dat ze nergens toe in staat zijn en dan zelfs het predikaat dom krijgen opgelegd.

Niemand hoort natuurlijk diepongelukkig te zijn in een gewone klas, hou me ten goede. Hoogbegaafdheid kan op zichzelf natuurlijk  een handicap zijn of een groot probleem, dat begrijp ik ook wel, maar dat zal het niet altijd zijn.

Waar het om gaat is de volgende vraag: moet je deze hoogbegaafde kinderen al zo jong loskoppelen van de rest van de wereld. In het gewone leven blijven zij voortdurend mensen tegenkomen die niet zo slim zijn als zij, ze moeten daarmee leren omgaan, ze kunnen de andere leerlingen helpen, ze moeten ontdekken dat niet iedereen hetzelfde is als zij, en ze moeten ervaren dat dat ook heel erg leuk is.

Als ze de basisschool verlaten in groep acht, dan volgt de scheiding vanzelf, dan vliegen de leerlingen allerlei kanten op en op de middelbare school komen ze in een klas met kinderen van hun eigen intelligentieniveau.

Nog een punt. Het Leonardo-onderwijs kost door de kleinere klassen en de extra opleiding voor onderwijzers een paar duizend euro meer per kind per jaar dan het gewone onderwijs. Dat is niet erg, maar laat ouders die het makkelijk kunnen betalen die paar duizend euro extra uit hun eigen portemonnee betalen.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 193 user reviews.

woensdag, mei 13th, 2009

Hier is sprake van een grote liefde, zei de juf. Ze willen alleen maar naast elkaar zitten.

We hebben een filmpje dat je moet bewaren voor later, vertelde de andere juf. Twee handjes die elkaar zoeken en vinden, het is helemaal geweldig.

Maar deze liefde bleek niet bestand tegen een blok dat hij op haar hoofd had laten vallen. Ze vond hem niet meer zo lief. We waren er klaar mee.

Van de week vertelde ze dat ze toch weer verliefd was. Wat is dan het verschil tussen iemand leuk vinden of verliefd zijn, vroeg ik. 

Als je iemand leuk vindt dan vind je het leuk om met hem te spelen of naast hem te zitten, legde zij uit. Maar als je verliefd bent, dan voel je hartjes in je buik.

En voel jij hartjes in je buik?

Ja, het zijn nu nog kleine hartjes, maar ze worden elke dag groter. En op een dag zit er een reuzenhart in mijn buik, en daar staat in:  Vigo.

Ik wil naar Vigo.

Average Rating: 5 out of 5 based on 273 user reviews.