Het archief van juli 2009

Langzamer

donderdag, juli 30th, 2009

Toen mijn bord inmiddels voor de derde keer leeg was en tegenover me nog steeds vaag in macaroni werd geprikt toen barstte ik los. Dat ze nu eens moest opschieten, dat wij allang klaar waren, dat ze wel snel eet als er een pannenkoek voor haar neus staat, dat ik nu al tien keer had gezegd dat ze eens moest dooreten en

toen was onze jongste dochter de tirade tegen haar grote zus kennelijk zat

Mama, zei ze. Als jij nu zelf wat langzamer gaat eten, dan lijkt het net alsof Y sneller eet.

Ik geloof dat ik eindelijk de relativiteitstheorie voor honderd procent begreep.

Berenjacht

maandag, juli 27th, 2009

De koelkast deed het niet. De lampen deden het trouwens ook niet.

Wij belden de receptie. Een meneer kwam, deed een schakelaar omhoog en alles deed het weer.

De volgende ochtend hadden wij geen warm water.

Er kwam een meneer, die zei dat het even had geduurd omdat hij zat te ontbijten toen wij belden. Hij ontluchtte wat en ging een beetje met slangen aan de slag en zei toen hij wegging dat we over een kwartier warm water zouden hebben. Na een kwartier hadden we nog geen warm water en na een half uur ook nog niet. Toen zijn we maar weggegaan.

Toen we thuiskwamen hadden wij geen warm water. Wij belden een noodnummer en zetten de kinderen onder de koude douche. Zij voelden zich erg stoer. Toen kwam er een jongeman om de zaak goed af te stellen. De cv-ketel kreeg te weinig zuurstof en te veel gas of andersom. Toen hadden wij weer warm water.

Vanochtend hadden wij iets te veel warm water. Door het houten plafond sijpelde water van boven naar beneden. Misschien was het de cv-ketel, misschien de douche. Wij zetten pannetjes neer en legden een dweil op de grond en belden de receptie.

Ondertussen kwam een van de meneren van de dag ervoor twee flessen wijn brengen voor het ongemak. Dat vonden wij heel fijn. Ook al waren we het oude ongemak al bijna weer vergeten door het nieuwe ongemak.

Er is nog steeds lekkage. Wij hebben drie handdoekenpakketten gekregen om de vloer mee droog te houden. Wij kunnen geen ander huisje krijgen, want alles zit vol. Wij moeten wachten op de fabriek van de net nieuw geplaatst douchebak, of zoiets. Ik heb aan een van de meneren gevraagd of het gevaarlijk is die lekkage. Nee, zei die meneer. Dan overleven wij het wel, zei ik.

Sommige mensen gaan op berenjacht in Alaska of middeleeuwse mijnen bezoeken in Kazachstan. Ja zeg, alsof je in een vakantiehuisje in Limburg niets meemaakt.

Gewichtheffen met speen

donderdag, juli 23rd, 2009

Let vooral op de outfit van het gewichtheffende jongetje met speen.

De liefste

woensdag, juli 22nd, 2009

Je bent de liefste mama, zegt ze, als ze net in haar bed ligt.

Heel lief en vertederend, maar niet zo bijzonder voor een vijfjarige.

Het is pas echt bijzonder als je dat kunt zeggen als je 43 bent.

Ik kan het zeggen.

Dat mag ook wel eens gezegd.

En ik heb trouwens ook de liefste vader.

Buren

woensdag, juli 22nd, 2009

Een vriendin vertelde over een familiebijeenkomst die ze had gehad in een heel klein dorp. Het is heel bijzonder, zei ze, iedereen kent elkaar daar, de mensen weten alles van elkaar, ze zijn heel erg bij elkaar betrokken. Het is een soort warm bad. Wat wonen wij dan geisoleerd, zei ze.

Het deed me denken aan een artikel dat ik pas las over geluk. Dat bevriend zijn met de buren een factor is die gelukkiger maakt.

Wij hadden pas een straatbarbecue, vertelde ik, bijna trots. En het was nog leuk ook. Maar sindsdien heb ik niemand meer gesproken.

Later dacht ik aan de ene buurman, die ik steeds in de tuin met zijn vriendin hoor bellen. En aan de andere, die ’s avonds laat, ook buiten, uitgebreid met zijn moeder aan de lijn hangt, die een beetje in de war begint te raken.

Ik geloof dat ik het wel genoeg vind zo.

Kroket

maandag, juli 20th, 2009

Ik zou echt heel goed in dieten kunnen zijn als dat bijvoorbeeld zou bestaan uit drie broodjes kroket met tussendoor enige bitterballen weggespoeld met bier, gecombineerd met drie keer lekker lang douchen per dag.
Makkie.
Maar ja van broodjes kroket word je dik, van bier word je dronken en van lekker lang douchen krijg je een droge huid.
Heb ik weer.

Droomvlucht

zondag, juli 19th, 2009

Met de ene helft van Nederland stonden we in de file op de A27, met de andere helft van Nederland waren wij gisteren in de Efteling.

De Droomvlucht vonden wij natuurlijk het aller-, aller-, allermooist.

Ik vond vooral de hekjes in en buiten de opstalhal geweldig. Een lange rij friemelde zich er in vijftig minuten langs. Niemand kon voordringen, het leek veel sneller te gaan dan het ging en het was onmogelijk om in de verkeerde rij te staan, iets wat mij altijd overkomt.

Raar dat ze dit systeem bij de incheckbalie op Schiphol nog niet hebben ingevoerd, waar ik me altijd sta te verbazen dat alles in de wereld verandert, en nog heel snel ook, behalve de lange rijen bij het inchecken op een van de grootste luchthavens ter wereld.

Bitches

zondag, juli 19th, 2009

Als ik werkgever was zou ik nu alle vrouwen vier procent loonsverhoging geven, voordat ze massaal bitches worden. Dan krijgen ze het namelijk vanzelf.

Vaas

vrijdag, juli 17th, 2009

De tijd kwam ik door met garnalenkroketjes en bier, boodschappen doen of rondhangen in de boekhandel die tot negen uur open is.

En dan kwam ik de straat in en dan zag ik haar fiets staan en dan stortte ik alweer een beetje in.

De eerste keer zei ik om acht uur dat ze naar huis moest gaan. Ze ging niet. Ik zei dat ze echt moest gaan. Ze wilde niet. Ik zei dat ze Nu Echt moest gaan. Nee. Maar ik ben de baas, zei ik. Take the money and go. Ze bleef.

Zo ging het elke week. De ene week zou ze er van vier tot zeven zijn en de andere week van een tot vier. Maar op welke tijd ik ook thuiskwam, altijd was ze er nog. Soms verzon ik een smoesje, dat er bezoek kwam, dat ik weg moest, dat er mensen kwamen eten, en na enig aandringen begreep ze dan wel dat ze weg moest gaan.

Ondertussen was er een kaasschaaf kwijt, kocht ik een nieuwe, ook kwijt, bleek ze kaasschaven in een nauwelijks gebruikte lade te leggen. Ik moest olie smeren op de koelkastdeur die piept, ze vond het raar dat ik niet strijk, ze trok onkruid tussen de tegels vandaan waarvoor ik iemand op het verkeerde moment op de verkeerde manier enthousiast en verrast ging bedanken, en de laatste keer, toen ik om kwart voor zes thuiskwam en allemaal plastic tassen op de grond zag liggen maar haar niet kon vinden, was ze het oud papier naar de papierbak aan het brenget. Dat spaar ik voor mijn vader, zei ik. Waarom, vroeg ze. Omdat ie het opeet, nou goed, wilde ik zeggen, maar ik zei niks. Zij zei: Je hebt daar twee krantenbakken, je moet geen tassen met kranten in een kast stoppen. Waarom doe je dat?

Maar dat geheel terzijde.

Punt is dat ik er niet meer tegen kon dat elke vrijdagavond als ik thuiskwam de werkster in mijn huis rondliep. Ik wilde alleen zijn, niet praten, onder de douche als ik dat wilde. Ik trok het niet meer. Ik moest haar ontslaan.

Woensdag heb ik dat gedaan.

Het is helemaal niet zo moeilijk om een eenmansbedrijf te leiden.

Al moet ik wel zeggen dat ze me die ochtend al vijf keer had gebeld voordat ik haar terugbelde. Ze belde om te vertellen dat ze een rode vaas had gebroken.

Die was ik inderdaad al een tijdje kwijt.

Family planner

donderdag, juli 16th, 2009

Las ergens een aankondiging voor de Family Survival Planner 2010.

En dit is dat:

“Een praktische, hilarische en onmisbare planner voor het hele gezin. De kalender  zorgt voor structuur, want in spitsuurgezinnen is het elke dag rush hour. Niet alleen de ouders, maar ook de kids hebben hun eigen drukbezette agenda. En auteurs en multi-task moms hebben hun leukste overlevingstips gebundeld.’

Spitsuurgezinnen, rush hour, drukbezette agenda, multi-task moms, overlevingstips.

Van dat rijtje woorden raak ik helemaal, helemaal, helemaal, helemaal overspannen.

Een spitsuurgezin, met een rush hour, en een drukbezette agenda, een multi-task mom, overlevingstips. Ik wil het niet zijn, ik wil het niet worden, ik wil het niet horen en ik wil never never nooit een praktische, hilarische ONMISBARE family planner nodig hebben.

Zo. En nu weer gewoon rustig ademhalen.

Een betere survival tip is er vast niet.