Het archief van september 2009

woensdag, september 30th, 2009

Hartelijk bedankt voor de felicitaties en zeker voor het meelezen!

Jaaaaa!

 

Project Name   Type Today Yesterday This Month Total
werkendemoeder Real-Time Stats and Visitor Reports Install Code and Customise Project Settings Control User Access to Project Schedule Email Reports Delete Entire Project Standard 145 240 3, 870 100, 000

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 277 user reviews.

woensdag, september 30th, 2009

En toen ik zondagochtend wakker werd in een leeg bed en in een leeg huis en mijn kinderen heel erg miste en iemand anders ook, toen dacht ik, nu kan ik twee dingen doen.

Ik kan met mijn hoofd onder de dekens kruipen, heel hard gaan huilen, me ellendig voelen, de hele dag treurig in bed blijven liggen en het allemaal heel erg vinden.

Ik kan ook bedenken hoe fijn het is dat ik toevallig mooi wel de twee allerallerallerliefste en allerleukste kinderen van de hele wereld heb en ook nog de allerallerliefste, leukste en beste vriend van de hele wereld.

Of ik bewust koos voor optie twee dat weet ik niet, het gebeurde gewoon, dat ik opstond, en dat de dag voorbij ging, met nuttige zaken, lekker weer, ’s middags gezellig wijn in de tuin en ’s avonds bijzonder gezelschap, dat ik me goed voelde en gelukkig was.

Misschien gebeurde optie twee vooral omdat ik wist dat ik er geen bal van zou opknappen als ik treurig in mijn bed zou blijven liggen. Zelfkastijding heeft geen nut en geen doel en het is nergens voor nodig. Zelfmedelijden trouwens ook niet, al is dat soms wel eens lekker.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 215 user reviews.

dinsdag, september 29th, 2009
  Page Loads Unique Visitors First Time Visitors Returning Visitors
Total 99, 859 53, 169 32, 989 20, 180


Average Rating: 4.8 out of 5 based on 283 user reviews.

dinsdag, september 29th, 2009

Al jaren werkt ze ongeveer op schooltijden. Dat betekent dat ze ’s middags om half drie weggaat. Ze vertelt dat er nog steeds collega’s zijn die er zurige opmerkingen over maken. Zo, is het alweer tijd? Zit je werkdag er weer op? Enzovoort.

Vermoeiend. Ga zelf ook minder werken, denk ik dan.

Er wordt veel geklaagd over de bemoeienis van de overheid, maar de bemoeienis van mensen onderling, die mag er ook zijn.

Laten we elkaar een beetje laten, in zijn of haar waarde laten, zijn eigen keuze laten maken, laten doen wat -ie wil, laten laten laten.

Average Rating: 5 out of 5 based on 170 user reviews.

maandag, september 28th, 2009

Wij wonen in een milieuvriendelijke wijk waar het regenwater wordt opgevangen en wordt hergebruikt, waar milieuvriendelijk hout is gebruikt voor de kozijnen die volgens de makelaar in de meeste gevallen na vijf jaar moeten worden vervangen, maar die van mij gelukkig niet, en waar slechts één ontsluitingsweg is waardoor honderden mensen jaarlijks duizenden kilometers omrijden en dan ook nog over tientallen drempels waar ze moeten afremmen en optrekken.

In zo’n ecologisch verantwoorde prachtwijk dus.

De wijk ligt alleen een beetje afgelegen. Gelukkig is er wel een fietspad naar de stad, waar je in tien minuten bent. Dat fietspad voert door een tunnel en verder een flink stuk langs niemansland, waar een eenzaam huis staat en een rioolwaterzuivering en verder zijn er vooral veel knotwilgen en ook wel lantaarnpalen.

Vanavond ging ik naar de stad. Op de heenweg, om kwart over acht, durfde ik nog wel door het tunneltje en over het verlaten pad, maar op de terugweg heb ik kilometers om gefietst.

Dat is niet heel erg, hoor, dat is wel goed voor me.

Maar toch. Dat er dan fietspaden zijn waar je als vrouw alleen eigenlijk niet overheen durft. Ik doe het wel eens in een heldhaftige bui, of bijvoorbeeld als ik iemand bel, maar dan fiets ik altijd harder dan ik eigenlijk fietsen kan en dat is op zich ook alweer een soort gevaarlijk.

Afijn. De een zegt: zet een toeter op je fiets. De ander zegt: je moet een beetje aan kansberekening doen.

Ik fiets meestal liever maar gewoon om.

Ja, ik kan ook per ongeluk vallen en blijven liggen en dan is er ook nog eens niemand die merkt dat ik niet thuiskom. (daar moet u niet van schrikken, hoor, van zo’n zin, die schrijf ik erbij om een en ander wat dramatischer en spannender te maken, dat u even bij de les blijft, zeg  maar, want het is natuurlijk ook best een lang verhaal aan het worden.)

Goed. Wat ik wil zeggen. Al die jaren van emancipatiebewegingen en dan nog zo’n fietspad. Ik weet het niet. Ik voel me achtergesteld.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 233 user reviews.

maandag, september 28th, 2009

Het is tien over drie zie ik op de klok die achter de kassa’s hangt. Over vijf minuten gaat de school uit. Knap getimed. Als de mevrouw voor me tenminste een beetje opschiet.

De boodschappen uit mijn mandje liggen al op de band. Ik pak mijn portemonnee uit mijn jaszak. Althans, als die er in had gezeten dan had ik dat gedaan.

Portemonnee vergeten.

Jammer.

Zeker omdat we minstens 7 minuten en 15.72 seconden fietsen van de supermarkt af wonen.

Gelukkig ben ik nogal slordig met geld. In mijn broekzak zit een briefje van vijf. Ik maak een selectie. Bietjes, aardappelen, een flesje spa huppeldepup en een stroopwafelpudding die in de aanbieding is. Samen 4 euro 97.

Met een triomfantelijke blik kom ik op het schoolplein. Op tijd en met het gevoel alsof ik voor het eerst van mijn leven op de kleintjes heb gelet.

Ik zou mezelf vaker naar de supermarkt moeten sturen met een afgepast budgetje.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 289 user reviews.

maandag, september 28th, 2009

Ik kom zoveel mensen tegen die zeggen dat hun glas altijd half vol is dat het me ontzettend leuk lijkt om eindelijk eens iemand te ontmoeten die zegt dat zijn glas altijd half leeg is.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 168 user reviews.

zondag, september 27th, 2009

Misschien is bij de politie of de brandweer haar tweede droom, dat weet ik niet, maar haar grootste droom is het om bruidsmeisje te worden. Ze is vijf jaar en dat is oud genoeg om in te zien dat de kans niet zo groot is dat ze ooit de op twee na grootste rol speelt op een trouwerij.

Ze zet al haar geld op haar moeder. Maar met wie moet die dan trouwen? Met iemand die ons ook heel lief vindt, zegt ze. Je ziet haar denken. Weet jij het, mama? Mama weet het niet.

Ze denkt en ze denkt en dan roept ze ineens blij dat ze het weet.

Ik ben heel benieuwd met welke kandidaat ze op de proppen komt.

Met opa!

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 266 user reviews.

zondag, september 27th, 2009

Als nijver werkend moedertje was ik van plan dit weekeinde de kledingkasten winterklaar te maken.

Word ik wakker, kijk ik naar buiten, is het gelukkig nog steeds gewoon zomer.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 259 user reviews.

zaterdag, september 26th, 2009

De tafel in de kamer is multifunctioneel. Het is behalve een tafel om aan te eten en te spelen vooral ook een krantenbak, een postvak, een boekenplank, een rommelkamer en een administratiehoek.

Het allerfijnste van de tafel is dat die me er voortdurend aan herinnert dat er nog een en ander valt uit te zoeken, op te ruimen, te bekijken en te administreren.

Toen ik jarig was en op de een of andere manier geen tijd had om de dingen die er op lagen echt goed op te ruimen, gek is dat, dat je daar zo weinig tijd voor hebt, stopte ik alles wat op de tafel lag in een grote plastic opbergdoos en bracht die naar boven.

Het is nu anderhalve maand later. De doos staat nog steeds boven. De zogenaamd belangrijke dingen die er in zitten heb ik nooit meer bekeken en nog geen seconde gemist.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 191 user reviews.