Het archief van oktober 2009

Cadeautje

zaterdag, oktober 31st, 2009

Als het gaat om het uitpakken van cadeautjes dan ben ik blijven steken bij het verjaardagsgevoel van een 7-jarige. Dus het was een klein feestje dat er vandaag bij de post een pakket zat van bol dot com, waar ik zelf nog nooit iets heb besteld. Meestal zakt mijn gevoel van blijdschap en opwinding als een plumpudding in elkaar (wat is een plumpudding) want altijd blijkt zo’n pakje dan verkeerd bezorgd. Maar deze keer stond mijn naam er op, en nog goed gespeld ook. Het was spannend om de verpakking open te maken en om het nog even spannend te houden zat om het boek feestelijk, mooi glimmend cadeaupapier. Dat kan je dan voor 45 cent eromheen laten doen, vertelde de gulle vriendin die het cadeau had laten bezorgen. Ik vind dat bol dot com voor die 45 cent ook wel het stickertje met de prijs van de voorkant af kan halen, maar dat geheel terzijde. Wat ik wilde zeggen is: onverwacht een cadeautje krijgen is al zo leuk en ze zeggen dat het nog beter is om te geven dan om te ontvangen, dus ik geef u graag deze tip, die u dan nu ontvangt:  verras eens iemand met een cadeautje.

Wakker

vrijdag, oktober 30th, 2009

Andries Knevel, Jeroen Pauw en Jan Mulder sr zaten aan tafel bij Matthijs van Nieuwkerk en gaven hun mening over de minister-president. Moet -ie hier blijven of moet -ie naar Brussel, dat was de vraag. Ze gaven hun mening en discussieerden een beetje. Toen vroeg de presentator en wat vind jij er eigenlijk van. O, zei ze, ik dacht dat nu de band ging spelen. En toen mocht Wendy van Dijk vertellen wat haar favoriete tv-moment was. Dat was een scene uit Gooische Vrouwen.

Later kwam Vrouw&Paard en dat ging ik kijken want het lijkt me leuk als er een leuk vrouwenpraatprogramma is. Toen ik wakker werd, was het afgelopen.

Crisis

woensdag, oktober 28th, 2009

En toen kwam ik een oude kennis tegen die vertelde dat haar man tegenwoordig in Londen werkt. Hij raakte zijn baan kwijt bij een bank en stond met een paar honderd mannen zoals hij op straat. Werk in Nederland was er niet te vinden en omdat het ernaar uitzag dat dat nog wel even zo zou blijven koos hij voor een vaste aanstelling in Engeland. Op maandagochtend vliegt hij weg, op vrijdagmiddag vliegt hij terug. We rekenen erop dat het nog wel anderhalf jaar zo zal blijven, zei de oude kennis, die per se niet in Engeland wil gaan wonen, omdat ze dan haar eigen baan moet opzeggen en ook vanwege de kinderen. Tjonge, zei ik, wat een toestanden. Zo komt de crisis wel heel dichtbij, zeg. Of ik tegenwoordig lid was geworden van het Genootschap van Tuttige Uitspraken vroeg ze toen. Want zo’n zin zeg je natuurlijk niet, zo van dat de crisis dan wel heel dichtbij komt. Maar of ik lid was geworden van dat Genootschap dat vroeg zij natuurlijk ook niet, zulke dingen vraag je niet, ik vroeg het gewoon aan mezelf. En zo gaat dit verhaaltje over de crisis en de man met een baan in Engeland en de vrouw die achterblijft met haar kinderen toch maar mooi weer over mij.

o ja

maandag, oktober 26th, 2009

Waar wij het over hadden, ja, dat je je niet zoveel moet aantrekken van wat andere mensen vinden.

o ja.

En dat ze waarschijnlijk ook nog eens helemaal niet zoveel vinden of misschien dingen wel helemaal niet zo gek vinden of misschien zelfs wel leuk vinden.

o ja.

m/v

maandag, oktober 26th, 2009

Vandaag debatteert de Tweede Kamer over de vraag of bedrijven verplicht moeten worden om dertig procent vrouwen in topfuncties te benoemen. Ik hoop dat er een meerderheid voor is, al was het alleen maar omdat uit allerlei onderzoeken is gebleken dat het beter met een bedrijf gaat, als het geleid wordt door mannen en vrouwen. En omdat de topmannen in al die bedrijven dat maar moeilijk kunnen of willen geloven, en altijd maar weer geneigd zijn om de voorkeur te geven aan hun seksegenoten, moet de politiek ze maar een handje helpen.

Barman

zondag, oktober 25th, 2009

Vruchtensap met tonic of gewoon tonic of appelsap  of bier of rose-bier. De man achter de bar kwam met allerlei suggesties, maar ik vond overal te veel calorien in zitten dus wilde ik een cola light zoals altijd. Als er nou iets slecht voor je is, dan is het wel cola light, zei hij, waarna een heel betoog volgde over het gevaar van aspartaam en andere zoetstoffen, die heel slecht zijn, kijk maar op internet, maar waar ik dol op ben omdat ik denk dat ik er van afval, of zoiets. Ik hou er over op, zei de man, want ik zie aan je dat jij dit allemaal heel goed opneemt. Ah, dacht ik, deze meneer weet niets van mij. Ah, ik kan heel goed zelf nadenken. Ik bestelde een biertje en zou toch maar mooi cola light blijven drinken want aspartaam en alle andere zoetstoffen zijn goedgekeurd door de Amerikaanse overheid en weet je wel hoe lang het duurt voordat ze daar iets goedkeuren, kijk maar naar de ontwikkeling van medicijnen, voordat er weer een stapje is genomen zijn we tien jaar verder.

De volgende dag dacht ik ineens aan het belang van grote multinationals als coca cola, aan lobby’en, aan geld en aan macht en aan Amerikaanse politici die zoveel geld nodig hebben om campagne te voeren  en dat we zo weinig weten van alles wat goed is en wat slecht is en toen nam ik een paar slokken koude cola light en die gaven toch een raar gevoel van binnen, ergens tussen mijn slokdarm en mijn maag.

Sindsdien drink ik spa citroen met gember. En sourcy met vruchtenextract en extra vitaminen zoals B12.

Woorden

zaterdag, oktober 24th, 2009

ik zeg ik hou van jou maar vraag me niet wat het betekent

ik zeg ik vind je zo lief, maar het is zoveel meer dan zo lief

ik zeg ik ben van jou, maar als dat zo was dan zou ik niet meer van mezelf zijn

ik zeg fijn dat je er was, en dat is waar, en laat de rest maar zitten

geluk laat zich niet in woorden vangen

Goed smeren

zaterdag, oktober 24th, 2009

Slangenkuil

zaterdag, oktober 24th, 2009

Het is een slangenkuil. Als je niet uitkijkt, word je zo in je rug gestoken. Dáár ben ik de helft van de tijd mee bezig, om dat te voorkomen.

Erg zeg. Kun je niet intern solliciteren naar een andere afdeling?

Het is overal hetzelfde. De mensen die er werken, zijn geen collega’s van elkaar, maar vijanden. Ze werken elkaar tegen.

O, en ik maar denken dat bij zulke organisaties mensen goed met elkaar bezig zijn om ons gemeenschapsgeld zo goed mogelijk te besteden.

Dat dacht ik ook.

Suf

vrijdag, oktober 23rd, 2009

De moeder van een baby sms’t: we genieten ons suf.

Kijk, daar hoor je nou nooit iemand over, over de schone kunst van het zich suf genieten.

Wat een geluk als je dat samen kan.

Wat een geluk als je dat kan.