Twee keer in de week hebben ze nog kringgesprek. Op een dag had mijn dochter haar kersverse C-diploma in haar tas gestopt en ze verheugde zich erop om het te laten zien in de klas.

Vorige week was er een informatieve avond voor  ouders op school. Na afloop wist ik echt heel veel over Leonie. Dat ze graag met poppen speelt, dat ze altijd zo moet wennen aan een nieuwe juf, dat ze iets snel saai vindt en dat ze alle verhalen zo goed kan navertellen.

En van Mark wist ik ook best veel. Zijn moeder vertelde dat hij zo graag buiten speelt en vist, en dat dat opmerkelijk is omdat hij eigenlijk niet stil kan zitten, en dat hij op voetbal zit en dat het vaak zo vervelend is om op zaterdagochtend vroeg op het veld te staan, maar ja, hij vindt het  leuk en helemaal leuk is dat er een paar kinderen uit de klas ook voetballen bij die club.

Ik zat er stil bij en vroeg me de hele tijd af waarom mij al deze informatie over Leonie en Mark werd  verstrekt. Dat Leonie goed kan vertellen en dat Mark eigenlijk niet stil kan zitten, het zal me een worst wezen.  Zullen die moeders nu echt denken dat ik van alles en nog wat wil weten over hun kind of kinderen. Ik verveelde me een ongeluk, maar de juf bleef maar geinteresseerd ja knikken en nee schudden.

En wat zei de juf van je diploma, vroeg ik. Niks, zei ze, ik kwam niet aan de beurt.

Als mensen liefdevol en met toewijding voor hun ernstig zieke of gehandicapte partner zorgen dan wordt daar bewonderend over gesproken. Wat goed dat je dat kan, wat lief dat je het doet, wat knap dat je het volhoudt.

Die bewondering impliceert dat het hier gaat om een bijzondere prestatie. Normaal zou zijn dat je het niet zo goed kunt, niet doet, niet volhoudt.

Maar normaal bestaat helemaal niet in dit soort situaties. Na bewondering komt niets neutraals, maar morele verontwaardiging, afkeuring, boosheid.

Zie de discussies over de film en het boek van Kluun, Komt een vrouw bij de dokter.

Zijn dochter woont in Zwitserland, het land waar ze is geboren en waar zijn eerste vrouw nog woont. Sinds een half jaar woont ze op een flat van de gemeente, met twee anderen die dezelfde opleiding volgen. Ze is zestien. In Zwitserland is dat heel normaal, hoor, zegt hij.

Ik knik.

Normaal is niks, normaal is gewoon wat je gewend bent.

RT @driftmagazine Wat doe jij voor de maatschappij? Stuur jouw Doin’Goods naar Kimberley@drift-magazine.nl > Nieuwe rubriek! Please RT 27 minutes ago from web

Ja op Twitter (what are you doing now? ik drink koffie) kun je nog gemakkelijk wegduiken bij dit soort vragen. Dan kan niemand horen dat je zegt-  ik betaal belasting, ik plak niet op de snelweg, ik scheid het afval en ik heb een foster parents kind en dat was het dan wel qua doing goods, ik bedoel Doin’Goods. Ik bedoel, eigenlijk doe ik helemaal niets voor De Maatschappij.

Maar later, als ik groot ben, ga ik voorlezen voor oude mensen en zo.

Als ik helpen kon dan deed ik dat constant
Al mijn tijd en mijn geld zou ik geven
Maar ik heb weinig tijd en mijn geld ben ik kwijt
‘k Begrijp niet waar dat is gebleven
Ik help graag de wereld uit de brand
Dus als ik helpen kon dan deed ik dat constant

Dat zijn praatjes voor de vaak
Bah, je moest je schamen
Anderen hebben hier hun taak
En ze werken samen
Wat heb jij dan in de maak
Praatjes voor de vaak
Wat heb jij dan in de maak
Praatjes voor de vaak

(Praatjes, Herman van Veen)

Bier maakt dik en opgeblazen, in frisdrank zit niks wat je in je lichaam zou moeten stoppen, koffiebonen zijn giftig, zoetstoffen gevaarlijk, repen, chips en ijs zetten een tent op rond je heupen en kamperen daar het hele jaar, zuivel is slecht voor je, kip, eieren en vlees moet je niet eten.

Lezen wij nou hetzelfde boek, vroeg de vrouw aan de andere kant van het gangpad. Zij bleek een soort vergevorderd in deze materie. Toen haar man op sterven lag door een hartprobleem vonden zij en haar dochter een dieet op internet, dat moest helpen. Het hielp, en sindsdien begint zij haar dag met een sap van liefst donkergroene groenten. Om een uur of twee neemt ze weer wat. Rauwe groenten, of fruit.

Terwijl ze drie bananen naar binnen werkte overlaadde zij me met nog meer informatie. Van zuivelproducten krijg je slijmvorming in je darmen. In de gekweekte groenten en fruit van de supermarkt “zit helemaal niks”. De Amerikaanse goedkeuringsorganisatie FDA krijgt 600.000 dollar per dag om producten goed te keuren die eigenlijk slecht zijn. In chips zit spul waardoor je niet meer kunt stoppen met eten. En we eten veel te veel. In India eten ze een handje rijst en daar is iedereen erg levendig en actief.

Toen kwam de stewardess langs. Van schrik bestelde ik de vegetarische maaltijd. En daar schrok ik dan weer zo van dat ik er een flesje wijn bij nam.

Ze eet de chocoladecake op, zei ik tegen de vriend naast me. Dat had hij allang gezien.

De mevrouw aan de andere kant van het gangpad vertelde dat alles anders was en voelde sinds ze voornamelijk leeft op rauwe groenten en fruit. Het was alsof ze zuiverder was gaan denken, ze was dichter bij zichzelf gekomen, het lukte haar steeds beter om ‘nee’ te zeggen.

Het had me de hele week een beetje zorgen gebaard dat ik evenveel at als de vriend met wie ik op vakantie was. Die wel tien keer had moeten aanhoren dat het heel logisch was dat ik de laatste middag wel al honger had en hij nog niet omdat hij een dubbel zo grote sandwich had genomen. En zeker dertig keer had ik blij tegen hem gezegd dat we door al dat lopen door de stad wel afgevallen moesten zijn.

Ik wens je veel succes, zei de mevrouw bij het verlaten van het vliegtuig. Ik vond haar bijzonder, en erg aardig.

Thuis ging ik op de weegschaal staan.

Vannacht om twee uur heb ik een bord met toastjes voor mezelf klaargemaakt. Nu zit ik aan de wijn met toastjes en olijven.

Je zou denken dat ik een boek moet kopen met op de achterflap de tekst You cannot keep shoveling the same crap into your mouth every day and expect to lose weight.

De hele week zagen wij overal en altijd beelden van American Football-wedstrijden. Zeer breedgeschouderde mannen met helmen die vechten en duwen en rennen om elke meter.

Gewoon voetbal, soccer, vinden ze in Amerika meer iets voor watjes. En voor vrouwen.

Wij begrijpen precies waarom.

De juf vroeg: en waar was je moeder dan?

Toen zei ik: in de vreemde straten in Amerika.

1. De publieke telefoons zijn verdwenen. Toch loopt iedereen op straat te bellen.

2. Wij weten nu heel veel van Kandinsky. Maar wij begrijpen nog maar weinig van zijn schilderijen. Trouwens, het mooiste Kandinsky-werk hangt op de deur van de meterkast in mijn huis.

3. Sommige mensen vinden dat ik veel sms. Vanaf elke Amerikaanse telefoon worden per dag 14 txtberichten gestuurd. Ik ben een trendsetter.

4. Wij zagen David Letterman live. Hij is broodmager, oud en niet knap. Toch begrijp ik best dat veel vrouwen voor hem vallen, zo niet alle.

4. Crisis? What crisis?

5. De populariteit van Michelle Obama neemt af. Wij vroegen ons af hoe populair de vrouw van Balkenende is. Wij konden niet op haar naam komen. Ze is geen Liesbeth den Uyl of Ria Lubbers, constateerden wij toen maar.

6. In hippe winkels staan knappe jongens en meisjes met donkere zonnebrillen en houthakkershemden een beetje dansend in de ingang om je welkom te eten. Binnen zie je geen hand voor ogen, staat de muziek keihard en  komt een geurtje uit alle ventilatoren. Meestal voelen wij ons dan een beetje oud.

7. Ground Zero heet nu World Trade Center Site. Er wordt volop gebouwd. De hele dag zag ik nog uit de ramen springende mannen in pakken voor me.

8. Twee cadeautjes laten inpakken kost bij Toys R Us 6 dollar. Als je binnenkomt maken ze een foto van je en die foto mag je kopen.

9. Ik was bij mijn oude huis. Minstens duizend keer kwam ik daar aan, maar nooit eerder op de fiets.

10. Uggs zijn hier goedkoper. Maar niemand loopt er op. Alleen toeristen. Uit Nederland.

11. Mijn vriend kocht een I-pod bij de Apple store die 24 uur per dag open is. Uiteraard.

12. Alles maakt hier herrie. De mensen, de ambulances, de toeterende taxi’s, de airco, de lift, de helikopter.

13. Ruim tien procent van de Amerikanen is werkloos. Zes staten zijn bankroet.

14. Met een gratis audiotour wordt kunst bekijken ineens veel leuker. De vrouw met het gele haar was de minnares van Picasso, hij tekende haar in een vloeiende beweging, alsof hij zijn penseel niet van het papier haalde. Kijk, dat weet ik nu allemaal.

15. Je stapt de Starbucks binnen, bestelt een koffie en opent je Macbook.

16. Een glas wijn is in een restaurant even duur als een voorgerecht.

17. Central Park moet het mooiste stadspark van de wereld zijn. En het grootste. En het schoonste.

18. ‘s Ochtends vroeg is er de verhouding bezoekers/personeel in de Empire State Building 1 op 1. Er waren best veel bezoekers.

19. Je kunt de New York Stock Exchange niet meer bezoeken. Sinds wanneer? 9-11.

20. I love New York, maar het is fijn om zaterdag mijn liefsten weer te zien.

En toen ging dewerkendemoeder op vakantie.

Tot over een week, zo ongeveer.

Mankeerstift