Gisteravond vertelde A dat B vindt dat zij zo veel schoenen heeft en dat ze dan altijd begint over C die 250 paar schoenen heeft.

En C is iemand die jij kent, vroeg ik met een enigszins overslaande stem. Ik dacht namelijk aan Carrie uit Sex and the City.

C is geen C hoor, de naam van C begint eigenlijk met een D dus Carrie kon het eigenlijk helemaal niet zijn.

Maar D bestaat echt. A kent haar. En ze heeft 250 paar schoenen.

250 paar.

Ik heb de mijne geteld. Veertien paar maar, inclusief drie paar slippers en een paar tennisschoenen, en een oud paar hardloopschoenen. Je zou dus net zo goed kunnen zeggen: negen paar.

Ik ken he-le-maal niemand met zoveel schoenen als D maar volgens mij ook niemand met zo weinig schoenen als ik.

Dat is mooi, dan zal een man tegen mij in elk geval nooit hoeven te zeuren over mijn schoenen.

Ondertussen las ik ook nog dat wij gemiddeld dagelijks veertien minuten staan te twijfelen voor de klerenkast voordat we weten wat we aan moet trekken. Al die tijd bij elkaar (ook nog 52 minuten twijfelen over vakantiekleding elke keer) maakt dat we een jaar van ons leven naar onze kleren staren. D kan er nog wel een jaartje bij optellen, denk ik, met al haar schoenen.

En ondertussen weet u weer hoe u een beetje van uw kostbare tijd kunt terugwinnen.

Average Rating: 5 out of 5 based on 292 user reviews.

Laat een reactie achter