In de schoolgids staat dat kinderen op gezonde dingen moeten trakteren.

Maar geen ouder die zich aan die regel houdt. Er worden altijd ladingen chips, ijsjes, pinquins van zes soorten snoep, ingenieuze snoepvishengels en vooral veel cakejes de school binnengedragen.

Braaf als ik ben wil ik me graag aan de regels houden, zeker als het bepaald geen onzinnige regel is, maar om nu braver dan de braafste van de klas te zijn dat gaat wat al te ver, dus mogen de kinderen kiezen waarmee ze de klas rondgaan. De oudste koos voor als cadeautjes ingepakt snoep.

De jongste wilde vorige week fruitstokken trakteren: satestokken met aardbei, druif, kers, meloen en banaan met voor de zekerheid ook nog twee Engelse dropjes erbij, want zoals ik al zei braver dan braaf kun je toch ook niet zijn.

Het zag er best leuk uit, al zeg ik het zelf, al die vrolijk gekleurde stokken, met halve kersen, want kersen met pitten erin leken me bij nader inzien niet zo handig om in een kleuterklas uit te delen.

Om tien uur bracht ik de traktatie en ik was de klas nog niet binnen of er riep al een jongen dat hij dat allemaal niet luste. Mijn dochter stond inmiddels te stralen op de stoel en de juf had al gezegd dat ik even mocht blijven. Terwijl de juf allerlei dingen vroeg (wat heb je gekregen? een poppenkast. wat ga je doen als je vijf bent? een poes aaien, maar dat had de juf haar ingefluisterd, wie neem je mee de klassen rond? daar moet ik nog even over nadenken) en de kinderen een ongekend repertoire aan verjaardagsliedjes bleken te kennen, klonk het van alle kanten:

juf ik lust geen aardbei

juf ik lust dat niet

juf ik lust dat rode niet

Het jongetje dat het dichtst bij me zat leek wel een repeterende plaat, juf ik lust dat niet, juf ik lust dat niet.

Ik had zin om de aardbeien in zijn haar te gaan smeren, de druiven in zijn oren te stoppen en de halve kersen uit te wrijven op zijn keurige bloesje maar iets zei me dat dat niet hoefde van mijn stralende dochter die trots op de stoel jarig stond te wezen. Niets kon haar feestje bederven.

Ze had als eerste haar fruitstok op.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 269 user reviews.

7 Reacties op “”

  1. Ernie Says:

    Ik kan je irritatie bijna hier voelen (en ik kan hem helemaal begrijpen)…

  2. Ernie Says:

    Ik kan je irritatie hier bijna voelen… (en ik begrijp hem helemaal!)

  3. wendy Says:

    Heerlijk dat je dochter zich niets van de kritiek aantrekt!! Daar kunnen wij nog wat van leren. Hoewel ik (net als Ernie) je irritatie helemaal begrijp hoor.
    Hier had ik vandaag een trakterende zoon en zoals altijd toch de spanning: zullen ze het allemaal wel lusten??

    Eigenlijk zou ik de opluchting bij het ophalen van school (“iedereen vond het hartstikke lekker mam!!”) helemaal niet hoeven te voelen.

    Enneh… pinguins van zes soorten snoep? Die traktatie is bij ons op school nog niet doorgedrongen geloof ik.

  4. Ernie Says:

    Je raadt nooit met wat voor traktatie T. terugkwam van dansles: de pinguin!

  5. Janet Says:

    @Ernie, een pinquin van zes soorten snoep hoop ik anders gelooft Wendy mij nooit meer!

  6. Ernie Says:

    Even denken: 3 ronde witte spekken, 2 dropdingen, een banaantje, twee smarties.
    Ok, het zijn dan wel geen 6 soorten (sorry!), maar wel meer dan 6 snoepjes!

  7. Ineke Says:

    Ik hoop, dat A er nog lekker wat vanaf heeft gesnoept zonder gezeur…, maar over die pinquin, die kwam bij 1 van mijn dochters mee naar huis in haar trommeltje, ik dacht wat is dit voor een onwijs (vreselijke) traktatie… ze lustte het niet…. Ik zie het zo voor me hoe F heerlijk zit te smikkelen, echt genieten.

Laat een reactie achter