Het archief van januari 2010

zondag, januari 31st, 2010

Toen ik vrijdagavond thuiskwam ben ik met ‘m naar bed gegaan. En ik heb genoten. Van Wes. Onze Wesley.

De finale van Popstars had ik gemist, maar gelukkig kon ik alles een paar uur later gewoon zien op de laptop. Prachtig, hoe Wesley  Rood zong, nog een van mijn favoriete liedjes ook. (Althans, ik zing vaak Vandaag is Rood!!!! De kleur van de liefde!!!!!! ik geloof niet dat het liedje zo gaat, maar het is wel fijn om dit te zingen).

Afijn, dit stukje gaat dus over Popstars, waar ik graag naar kijk (vooral die ene keer toen mijn oudste dochter een uurtje mee mocht kijken en we samen op de bank zaten te genieten).

Maar in sommige kringen kan je daar niet mee aankomen, dat je graag naar Popstars kijkt. Natuurlijk kijk ik dat niet, zeggen mensen dan, alsof het iets is om trots op te zijn, of ze zeggen, nog erger, dat het niet voor Ons Soort Mensen is. Het liefst trekken ze er dan een vies gezicht bij. Ons Soort Mensen kijkt niet naar Popstars, maar naar Buitenhof, houdt niet van Nederlandstalige muziek, maar van Portugese fado, klaagt niet over de overheid, maar over mensen die daarover klagen, is heel tolerant, behalve als het over niet hun soort mensen gaat.

Het lijkt altijd net alsof ze denken dat ik ook bij Ons Soort Mensen hoor. Nee, dus. Ik hou van Popstars, van Nederlandstalige muziek, klaag wel eens over de overheid, en ben helemaal niet tolerant, zeker niet als het over hoogopgeleide arrogante mensen gaat die op anderen neerkijken.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 275 user reviews.

zaterdag, januari 30th, 2010
Een vriendin gaat naar een diëtiste die bijvoorbeeld vertelt dat je ook een klein stukje taart kunt nemen als je er trek in hebt, in plaats van een grote homp dus.
Een andere vriendin zit twee keer in de week voor de tv op haar eigen hometrainer en eet geen stamppotten meer.
Een andere vriendin gaat met haar vriendin naar de Weight Watchers waar zij punten tellen en leren dat slapen goed is voor de lijn.
Een kennis van een collega probeert met alleen groenten en fruit vijftien kilo kwijt te raken in een vlot tempo.
Een vriendin zit bij het ontbijt en aan de lunch aan de zakjes dieetvoeding en gaat naar de sportschool.
Een oom valt veel af onder begeleiding van het ziekenhuis, waar hij dieetvoorschriften krijgt op basis van de samenstelling van zijn bloed.
Een collega heeft het boek van dr. Frank besteld, hij gaat veel eiwitten eten om tien kilo kwijt te raken voor het amateurwielerseizoen begint.
Ik slimbelly.
Nu moet er nog een laatste zin komen.
Twijfel tussen:
Wat is iedereen goed bezig
en:
Wat een getob.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 299 user reviews.

woensdag, januari 27th, 2010

Een waanzinnig mooie tafel was het, echt. Hij zou nu hier in de woonkamer hebben gestaan als niet de verkoopster tegen mij had gezegd: volgens mij moet je dat niet doen, met twee jonge kinderen.

O ja, o ja, zei ik toen ze dat tegen me zei. Ik dacht, wat ben ik toch een rare moeder, dat een andere moeder me dit nou toch moet vertellen.

Daar dacht ik aan toen drie kinderen vanmiddag heel erg leuk bezig waren met explosies van creativiteit en zelfexpressie, oude kranten, bekertjes water, kwasten die op de grond vielen, kringen die op de tafel kwamen, klodders die het parket verkleurden, geverfde doosjes, geverfde handen, geverfde armen, geverfde vesten, geverfde, ja wat was er eigenlijk niet geverfd.

Verven is echt superleuk, vind ik.

Op school dan, of op de bso.

Maar niet thuis.

Maar ja, dat zeg je niet en een waanzinnig mooie tafel koop je niet als je twee jonge kinderen hebt.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 288 user reviews.

woensdag, januari 27th, 2010

Groen en geel erger ik me altijd aan de mensen die bij de eerste de beste zomerse dag al beginnen te klagen over de hitte, de muggen, de felle zon of de warme slaapkamer.

Wees nou toch blij dat het lekker weer is, zeg ik dan terwijl de ergernis uit al mijn porien druipt (ja, dat is niet fijn, hoor, zeker niet als het warm is).

Ik ben al een uur binnen en ik heb nog steeds koude voeten.

Mijn nieuwe handschoenen zijn ook al niet warm genoeg.

Mijn gezicht staat in de koustand.

Het is zo belachelijk koud en ik heb zo’n hekel aan kou.

Ik wil niet meer naar buiten.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 258 user reviews.

maandag, januari 25th, 2010

Zij: ik kan zeker geen groentekroketten nemen als ik aan de lijn doe?

Hij: Nee, dat kan niet.

(Lees hier meer over de spannende avonturen van dewerkendemoeder als proefpersoon voor een Revolutionaire Afvalmethode)

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 246 user reviews.

zondag, januari 24th, 2010

Ze was ongeduldig en dacht: geduld moet ik hebben, maar dat heb ik niet.

Dus gingen we zoeken hoe je geduld kunt krijgen.

Vertrouwen is de bron van geduld, lazen we.

Toen waren we niet meer op zoek naar geduld, maar naar vertrouwen.

We vonden: Vertrouwen hebben is niet naïef; het is de meest moedige daad die je kan hebben.

Moed had zij nodig, voor een moedige daad.

Naast de moed die weet aan te pakken, is er de moed die aanvaardt.

We zochten wat meer over aanvaarding, acceptatie.

Aanvaard je situatie en verspil je energie niet aan denken dat het anders zou moeten zijn.

Ze had gevonden wat ze zocht.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 194 user reviews.

zaterdag, januari 23rd, 2010

Hooggeachte minister Eurlings, beste Camiel,

Behalve de leden van de ANWB zou ik u willen verzoeken om ook de leden van Milieudefensie en de Fietsersbond en het Verbond van Vrolijke Busreizigers en Trage Treinreizigers te vragen naar hun mening over de invoering van de kilometerheffing.

En als u er dan nog niet uit komt, dan wil ik u ook best een advies geven, hoor.

Met vriendelijke groet. Enzovoort.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 179 user reviews.

donderdag, januari 21st, 2010

Ik moet je nog iets leuks vertellen.

Tara en Mark hebben gezoend!

Bij de overblijf. Ik was erbij.

Average Rating: 5 out of 5 based on 256 user reviews.

woensdag, januari 20th, 2010

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 186 user reviews.

woensdag, januari 20th, 2010

En toen kreeg ik een brief van de waterleverancier. Dat de stand van mijn watermeter niet klopte en dat ik onmiddellijk de juiste stand moest doorgeven. Dat de stand niet klopte dat begreep ik wel. Ik had moeten kiezen tussen twee opties. Bij de eerste stand moest ik 26.000 euro betalen, de andere stand was een stuk lager dan die van twaalf maanden geleden. De keuze was niet zo heel erg moeilijk, moet ik zeggen.

Ik staarde naar de brief, maar dat hielp niet erg. Toen staarde ik naar de ene meter, hielp ook niet. Toen naar de andere, dat hielp al evenmin.

Met een diepe zucht begon ik de vastgelijmde mat voor de voordeur los te trekken. De watermeter zat vast in een soort kruipruimte onder de vloer. Maar vooral de mat zat vast. En daaronder zat geen luik.

Toen heb ik heel snel de telefoon gepakt en tegen de meneer van het waterleidingbedrijf gezegd dat ik belde voor iets onnozels maar dat ik de watermeterstand acuut moest invullen maar niet wist waar de watermeter zat.

Hij ging eerst mijn gegevens nakijken. De meterstand klopt niet, zei hij.

Nee, zei ik.

Toen leidde hij mij via de telefoon naar de meterkast, en dan onderin, waar onder een lading plastic tassen buizen verstopt zaten met een soort blauwe knop erop en op die blauwe knop bleek een soort blauwe klep te zitten die open bleek te kunnen en daaronder bleek de watermeter te zitten.

Ja, dat kan ik toch niet weten.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 178 user reviews.