Het archief van november 2010

maandag, november 8th, 2010

Columniste Elma Drayer schreef een boek met de titel Verwende Prinsesjes.

Daar is enige ophef over ontstaan en dat is logisch.

Vrouwen zijn bepaald geen verwende prinsesjes. We hebben het reuzezwaar en reuzedruk met de combinatie van werk en huishouden en zorg voor de kinderen, we doen het nooit goed – niet als we thuis blijven, niet als we fulltime werken en niet als we parttime werken – we hebben minder carrierekansen dan mannen, we krijgen minder betaald bovendien en het strijken, wassen, koken, stofzuigen, helpen op school en het opvoeden van de kinderen komt grotendeels op ons neer.

En dan noemt iemand ons Verwende Prinsesjes – een vrouw nog wel.

Wij zijn helemaal geen verwende prinsesjes!

We zijn überverwende koninginnetjes.

We kunnen helemaal zelf bepalen of we fulltime werken of parttime. We werken het liefst drie dagen, omdat er nog zoveel andere leuke dingen zijn die we willen doen. We kunnen ook bepalen om helemaal niet te werken, omdat we een man hebben die voor ons het geld verdient. We kunnen zelfs niet gaan werken als we grotendeels op kosten van de samenleving een dure studie hebben gedaan en een fantastische studententijd hadden bovendien. We hoeven ons geen zorgen te maken over de toekomst, want als ons huwelijk mislukt dan hebben we recht op een enorme bulk alimentatie – en anders is er altijd nog een bijstandsuitkering. We denken dat we thuis alles beter kunnen en daarom doen we ook meer. We willen alles en daardoor brengen we onszelf voortdurend in de problemen, en daar geven we dan anderen de schuld van.

En als iemand er dan wat van zegt, dan gaan we heel hard huilen.

Average Rating: 5 out of 5 based on 217 user reviews.

donderdag, november 4th, 2010

Gemakkelijk deed ik het niet, en vaak al helemaal niet, en altijd thuis. Dat heeft nog wel eens wat licht vakantieleed veroorzaakt.

Sinds ik mijn nieuwe baan heb lijk ik wel een ander mens. Het komt en het moet en het gaat dagelijks en altijd op het werk.

Het is alleen zo heel erg jammer dat je het daar ongeveer midden in het kantoortuintje moet doen. Iedereen ziet je naar binnen gaan, hoort wat je doet, en weet hoe lang het duurt voordat je weer achter je bureau gaat zitten.

Ik verdring het, ik hou het tegen, ik hou het op, maar elke dag komt er een moment dat er geen houden meer aan is. Dan probeer ik net te doen alsof het lukt om een beetje sneaky weg te glippen, zodat niemand van de tien collega’s die bovenop mijn lip zitten weet wat ik ga doen.

, , Ja hoor, dat doe je toch niet hier, dat doe je thuis”, riep gisteren iemand toen ik terugkwam.

En dan te bedenken dat het mij tot voor kort niet eens buitenshuis lúkte.

Mijn psyche speelt een heel flauw spelletje met me.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 184 user reviews.

woensdag, november 3rd, 2010

Spiegelen is het nieuwe werkwoord, sterker nog het nieuwe toverwoord.

Althans, dat begrijp ik uit een boek dat ik in de boekhandel zag liggen en begon door te bladeren.

Ga spiegelen en je relatie wordt weer helemaal goed, op het werk zijn alle problemen opgelost, in vriendschappen komen geen conflicten meer voor.

Gewoon doen zoals de ander doet. Op dezelfde toonhoogte praten, dezelfde woordkeus gebruiken, altijd ja knikken als iemand een idee oppert, zeggen dat jij precies hetzelfde probleem hebt als iemand iets aankaart. De ander moet niet veranderen, jij moet veranderen en alles komt goed.

De oplossing lag gewoon op tafel.

Ineens zag ik voor me hoe de hele wereld dat boek kocht en ging spiegelen en hoe alles altijd rozengeur en maneschijn zou zijn tussen mensen, behalve als ik erbij was, want ik ging dat boek natuurlijk niet kopen en was dus de enige op de hele wereld die eigenwijs zijn eigen ding bleef doen.

Het valt echt nog helemaal niet mee, een bezoekje aan de boekhandel.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 182 user reviews.

maandag, november 1st, 2010

Over de doden niets dan goeds natuurlijk, maar de hele Harry Mulischhype lijkt mij een tikje overdreven. Deze boekenschrijver met zijn strikje en zijn keurige accent is volgens mij toch vooral een hobby van wat oudere elitaire mannen, die in veel gevallen werkzaam zijn bij redacties van kranten, tijdschriften en televisieprogramma’s en die niet voor elkaar onder willen doen qua diep doorwrochte artikelen over de grote schrijver.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 277 user reviews.