Het archief van december 2010

zondag, december 12th, 2010

Ook in Amerika verbazen ze zich erover dat in Nederland zo veel vrouwen parttime werken.

Daar is fulltime veel gewoner.

Het komt, analyseerde iemand in een artikel in een Amerikaans blad, doordat Nederlandse vrouwen werken best aardig vinden, maar tegelijkertijd zo erg houden van “leuke dingen doen”. Zoals daar zijn: koffie drinken met andere vrouwen, winkelen, naar de sportschool gaan. Voor Amerikaanse vrouwen is “werk” veel belangrijker, zij halen daar veel meer voldoening uit.

Zou kunnen. Zal voorkomen.

Mijn vrije maandag- en woensdagmiddagen worden echter maar met een leuk ding gevuld – en dat is met de kinderen samen zijn.

De voornaamste reden waarom ik niet fulltime werk zijn de kinderen, die ik anders helemaal weinig zou zien. Dat vind ik leuk, zeker, en dat wil ik niet missen. Maar vermoedelijk zit er ergens binnenin ook iets van een gevoel van moederlijke plicht, dat je dat wel móet doen.

En misschien zit daarin wel het grootste verschil tussen de Amerikaanse en de Nederlandse cultuur.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 243 user reviews.

zaterdag, december 11th, 2010

Losmaken is veel gemakkelijker dan vastdraaien.

(overpeinzing bij het ontstoppen van de wastafel)

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 282 user reviews.

donderdag, december 9th, 2010

Hoe dat liedje ook alweer verder ging, wil een collega weten.

Dat liedje van jongens zijn niks, jongens zijn niks, ze weten niet eens wat afwassen is.

Zelfs google weet het niet.

Als we van de bso naar huis fietsen vraag ik aan mijn dochters of zij nog weten hoe dat liedje gaat.

Ze beginnen te zingen.

Jongens zijn niks, jongens zijn niks, ze weten niet eens wat haarvlechten is.

Ze hebben een touwtje en krijgen het benauwdje

Het touw gaat eraan en ze vliegen naar de maan.

Het is wonderlijk hoe goed ze ons zelfbedachte liedje nog kennen, dat we jaren geleden zongen en nu al zo lang niet meer.

Maar hoe ging dat van jongens zijn niks, jongens zijn niks, ze weten niet eens wat afwassen is, vraag ik nog een keer.

Ze hebben geen idee.

Ineens zie ik ons weer staan op de camping in Italie. Met sop en een sponsje en een theedoek waar ze verbaasd naar keken. Ze wisten niet eens wat afwassen is.

Boeien kon het zo overigens ook helemaal niet, mijn meiden van het postfeministische tijdperk.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 291 user reviews.

woensdag, december 8th, 2010

Sinds ik vanochtend het woord horrorwinter las in een nieuwsbericht gaat het buitengewoon goed met mij.

Average Rating: 5 out of 5 based on 193 user reviews.

maandag, december 6th, 2010

Een van haar klasgenootjes is in de ogen van onze 6-jarige een nogal ingewikkeld meisje. Ze blijft zich er maar over verbazen dat het kind soms zomaar ineens heel boos wordt, gaat huilen als ze haar zin niet krijgt en in haar ogen rare opmerkingen maakt.

Ik denk dat haar hart andersom zit, zegt ze.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 179 user reviews.

zondag, december 5th, 2010

Keek op uitzendinggemist.nl naar de BoerzoektVrouwaflevering van vanavond.

Ja, je bent fan of je bent het niet. En dan ben ik ook nog fan van de door velen vermaledijde Jos en Dicke.

Die wonen net een week samen. Ja, de leeftijd speelt ook mee, zei Jos. Ik ga geen vijf jaar meer wachten. Het is toch de bedoeling dat we samen oud worden, zei Dicke.

Ze zijn zo ongeveer van mijn leeftijd en ik herken dat wel, dat gevoel dat je er zo uit moet halen wat er in zit.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 195 user reviews.

donderdag, december 2nd, 2010

En van welke kleuren hou je nog meer, vraagt ze.

Van goud en zilver, zegt mijn jongste dochter.

Nu gaat ze een plan maken, niet mijn dochter, maar de vrouw die haar te kleine kamertje kwam bekijken. Ik had het zelf gevraagd. Mijn dochter zit graag aan haar tafeltje “te werken”, maar dat gaat bijna niet, het tafeltje ligt te vol, het tafeltje is te klein, haar slaapkamertje is te klein, er staat te veel op de grond, er is te weinig ruimte, iets moet er de lucht in, er moet van alles aan de muren, er moet iets opgelost.

Ze wil graag verhuizen omdat ze een grotere kamer wil. Maar verhuizen, dat doen we voorlopig maar niet. Dus moeten we iets anders.

We moeten iets doen aan haar te kleine maar vooral te volle kamer. Er moeten kastjes komen aan de muur of planken en er moet ruimte komen voor iets wat op een bureau lijkt en ik weet niet hoe ik dat moet fiksen, ik weet niet wanneer ik een plan moet maken, ik weet niet wanneer ik naar ikea moet, of naar een andere winkel of naar een timmerman, ik weet niet wie de nieuwe kastjes moet monteren en ophangen.

Dus dacht ik, ik vraag er iemand voor. Iemand die er goed in is. Iemand die een plan maakt, iemand die kastjes koopt, iemand die ze ophangt, iemand die zorgt dat mijn lieve jongste dochter meer ruimte heeft op haar kleine slaapkamer.

Mijn verstand zegt dat het een goede zet is, om dingen uit te besteden, om iemand in te huren die het beter kan en die er tijd voor heeft.

Mijn gevoel zegt dat ik zelf met haar de mooiste gouden en zilveren kastjes moet uitzoeken en ophangen.

Je kunt niet alles hebben.

En je kunt voorál niet alles doen.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 172 user reviews.

woensdag, december 1st, 2010

Wat moet u goed kunnen?

Het is de intrigerende kop boven een krantencolumn van de bekende psycholoog René Diekstra.

De vraag werd ooit door een journalist aan zijn nog veel beroemdere collega Sigmund Freud gesteld.

Freud antwoordde: Lieben und arbeiten.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 270 user reviews.

woensdag, december 1st, 2010

Ik zou echt heel erg leuk de hele dag heel erg kunnen klagen over de heel erge koude.

Maar dat doe ik natuurlijk niet.

Ik bibber vrolijk verder op het ritme van mijn adagium –

Elke

minuut

komt

het

voorjaar

dichterbij

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 272 user reviews.