Vanavond viel het ineens op me en ik probeer al een uur of wat onder woorden te krijgen wat het is, dat wat op me viel als een warme, zachte deken, dat wonder om moeder te zijn van twee prachtige lieve meisjes, de zusjes die ik nooit heb gehad, de liefste vriendinnetjes, en veel meer dan dat tezamen, mijn trots, mijn vlees, mijn bloed, en zo zichzelf - altijd in mijn hoofd, verankerd in mijn hart -

Dit artikel is toegevoegd op Thursday 11 March 2010 om 22:56 en is terug te vinden in de categorie kinderen, moeder, persoonlijk. Je kan reacties op dit artikelen volgen via RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback maken naar je eigen blog.