Het schaamteloze geflirt

De stemwijzer heb ik gedaan en de stemmentracker – die jouw mening vergelijkt met het stemgedrag van de politieke partijen in de afgelopen vier jaar – en toen dacht ik: mooi.

Ik dacht dat ik al wist wat ik ga stemmen en nu weet ik het zeker. Het is nog een keuze op inhoudelijke gronden ook en die vervelende debatten kan ik met een gerust hart aan mij voorbij laten gaan. Niks geen gedoe over cijfers die niemand snapt, geen gehakketak, geen discussie over de toekomstige minister-president die wij niet eens mogen kiezen, geen saaie heren met hun monologen, ik ga de was wel opvouwen. Of zoiets.

En toch en toch en toch. Nu heb ik het schaamteloze geflirt van onze minister-president gemist en het getob van Job. En ik weet niet waarom Rutte het zo goed doet dat zijn partij op dit moment de grootste lijkt te worden.

Debatten zijn iets van de vorige eeuw, ze gaan zelden over inhoud, ik weet al waar ik op stem en toch heb ik het gevoel dat ik ze niet volledig aan me voorbij kan laten gaan.

Best raar.

Laat een reactie achter