Stress

Toen onze oudste dochter werd geboren, hadden we een deeltijdkraamhulp. Zij werkte ook enkele dagen in de week bij een kinderdagverblijf. En ze vertelde toen dat ze eigenlijk vond dat baby’s niet op een creche horen. Zij zou haar kind zelf pas naar een kinderdagverblijf brengen als het een jaar oud was.

Onze dochter hoefde niet naar een kinderdagverblijf. Ze ging naar een oppasmoeder, haar vader en ik waren een dag thuis, haar opa en oma kwamen een dag oppassen en haar tante.

We zaten in een luxe positie en ik hoefde verder niet na te denken over de opmerking van de deeltijdkraamhulp. Ik dacht weer aan haar toen ik las over een onderzoek naar stress bij baby’s in een kinderdagverblijf. Dat hebben ze dus echt, ontdekteĀ orthopedagoge Esther Albers. Het ene kinderdagverblijf is beter dan het andere, stelt ze vast, maar over het algemeen vindt ze dat kinderen tot 1 jaar het beste bij hun ouders kunnen zijn.

Ik las het, ik zuchtte en was net als acht jaar geleden blij dat ik verder niet na hoef te denken over de opmerkingen van de onderzoekster.

Maar dat deed ik toch. En toen dacht ik aan het kinderdagverblijf – een kleine, heel persoonlijke instelling – waar onze jongste naar toeging, twee hele en twee halve dagen in de week. Ze vond het er geweldig, wij waren zeer tevreden, en ze ging weliswaar pas toen ze 1 jaar oud was, maar ik geloof toch echt wel dat ik haar met een gerust hart daar ook als baby had kunnen achterlaten.

En daarbij: er zijn vast ook wel baby’s van drie maanden die altijd thuis zijn en die ook last hebben van stress.

Laat een reactie achter