Een kwartier voor het einde fietste ik naar school en het leek net alsof het fietsen nauwelijks nog lukte, alsof ik was vergeten hoe het moest. Misschien had de vriendin die niet van voetbal houdt gelijk. Die gruwelt een beetje van alle euforie rond het Nederlands elftal en zegt: laat ze eerst maar wat presteren.

Ondertussen was mijn bange vermoeden bevestigd dat Wesley Sneijder vooral bezig is met de tafelschikking als hij op het veld staat. Of met de corsage voor Yo. Of dat hij vooral niks moet breken want dat staat zo suf, een been in het gips op een sprookjeskasteel in het sprookjesachtige Italie. De grootste tegenstander van Oranje is een vrouw, placht ik plechtig te beweren, tegen mezelf dan. Iedereen die wel eens een aanstaand bruidspaar van nabij heeft meegemaakt weet hoeveel stress en geregel een bruiloft met alles erop en eraan met zich meebrengt. En dat soort huwelijken is dan vergeleken met het huwelijk van de eeuw van Wes en Yo een soort oefenpotje van vv Makkum 7 tegen vv Bakkum 8. Vlak na het WK trouwen, het moest verboden worden voor voetballers. Yolanthe had dit helemaal niet moeten willen.

Nou, daar dacht ik dus aan.

En dat het toch fijn is dat we erbij zijn op het WK, want ik stel mijn verwachtingen graag bij als het moet. En dat je beter nu zo kunt spelen dan in de kwartfinale, want ik stel mijn verwachtingen niet graag bij als het niet moet.

– – –

Euforische kinderen in oranje gekleed renden de school uit, het plein op. Het was een soort uitzinnig massaatje met toeters en al. Twee-nul, twee-nul!!!!! We hebben gewonnen!!!! Iedereen juichte, iedereen was heel erg blij.

Average Rating: 5 out of 5 based on 269 user reviews.

Laat een reactie achter