Op de fiets, onderweg naar school, verzuchtte ze ineens, zomaar uit het niets – ik verheug me zo op het Sinterklaasjournaal. Een dag later, toen we samen bij Albert Heijn waren, keek ze me indringend aan. Mama, bestaat Sinterklaas echt of niet?

Geen idee welk antwoord ik moest geven. Ik zag haar alleen maar op die fiets, zich verheugend op het Sinterklaasjournaal, waarvan over een half uur de eerste uitzending van dit jaar zou beginnen.

Bestaat -ie echt of niet?

Ik wist het niet. Ik zag haar staan, met haar zusje, zoals ze vorig jaar nog hard en vol overtuiging stonden te zingen bij de laarzen die klaar stonden om gevuld te worden.

Mama, bestaat Sinterklaas echt?

Ik zou zo ontzettend liegen als ik ja zou zeggen.

Uiteindelijk vond ik het ‘nee’ langer erg dan zij.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 189 user reviews.

6 Reacties op “”

  1. Nynke Says:

    P gelooft heilig, las gisteren op de klassenmail dat dat ‘nog’ heet, ik geniet er dus maar van….

  2. Bianca Says:

    M gelooft ook nog heilig. Hij kwam laatst al thuis met het verhaal dat een meisje in zijn klas had verteld dat niet Sinterklaas de cadeautjes in de schoen doet, maar dat je ouders dat doen. Nou, echt niet volgens hem, misschien nog wel een zwarte piet, maar echt niet je ouders. Ik kan het dus nog echt niet over mijn hart verkrijgen om hem het nu te vertellen. Ik ga er dus nog maar goed van genieten, van mijn drie nog gelovige kinderen. Het zal het laatste jaar zijn…

  3. marion Says:

    Ze twijfelde al, alleen in dat verheugen zat voor haar nog een beetje hoop, ze moest het gewoon weten. Met een niet-gelover is ook veel leuks te beleven, trouwens. Ik vind het roerend om te zien dat Sinterklaas gedoe, maar genieten doe ik er niet zo van. Ik blijf altijd een beetje in de knel met die `leugen`.

  4. fransje Says:

    Voor de oudste kwam er bij ons zo’n fijne dimensie bij toen ik ‘m (in de zomer trouwens) uit de sinterklaasdroom hielp: hij mocht in ’t complot en het geheim voor z’n kleine zusje. Dat houdt het feest dan weer járen geweldig. Nu zijn zij allebei groot maar ik zit nu met m’n grote dochter weer te glimmen bij de intocht. Die babypiet vindt ze nú ’t liefst.

  5. Ernie Says:

    L gelooft ook nog, al bespeur ik enige twijfel.. Maar ik zie ook in haar gezicht dat ze niet wil twijfelen! Ik hoop dus dat het dit jaar nog gaat lukken; want als de vraag komt, dan zal ik ook niet meer ontkennen…. Grootste dochter gelooft nu 2 jaar niet meer en zit ook in het complot, net zoals Fransje zegt. En dat vindt ze geweldig!! Dus nog 1 jaartje… en dan gaan we volgend jaar surprises bouwen. Ook leuk!

  6. Silvia Says:

    En wij hebben het hier dus net andersom. Onze grote knul van 8 gelooft nog 200%, maar ons dametje van 6 stelt wel hele erge kritische vragen. Vooral vragen als “hoe kan dit, hoe kan dat.”
    Ik ben benieuwd hier…….

Laat een reactie achter