In de stad waar ik werk kunnen buren uit een bepaalde wijk samen een grote kerstboom aanvragen. Van meer dan vier meter hoog. Ze moeten het minstens met z’n vijven doen, die aanvraag dan.

Er zijn in die wijk al 21 grote kerstbomen aangevraagd.

Door minstens 105 buren dus.

Bij het lezen van zo’n bericht kijk ik altijd een beetje verschrikt om me heen. Het staat zo ver van me af, met vier andere buren samen een boom aanvragen van wel vier meter hoog die je dan ook samen moet optuigen en verzorgen en bewonderen en samen moet bespreken en beborrelen en moet afbreken en

snel sluit ik de gordijnen.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 186 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. fransje Says:

    Klinkt als een leuke stad, waar jij werkt. Leuke mensen die een beetje moeite doen om de sociale cohesie in hun straat op te peppen. Je hoeft niet als je niet wilt toch? Waarom vind je er dan toch alsmaar iets van? Leven en laten leven lijkt mij.

  2. Janet Says:

    Ja, dat gaat vanzelf, iets van iets vinden, en dan vooral je erover verbazen dat mensen zo verschillend zijn, zo anders dan jezelf bent of zo. Wat dan misschien nog wel meer zegt over jezelf dan over de anderen.
    Ik snap, om maar eens een ander voorbeeld te geven, ook niet dat er mensen zijn die vrijwillig met een parachute uit het vliegtuig springen. Zou ik nooit doen, geloof ik. Maar als andere mensen er een ongelooflijke kick van krijgen…mooi!

Laat een reactie achter