Het archief van februari 2011

donderdag, februari 10th, 2011

Middenin het oerwoud dat opvoeden heet en waar ik de weg ook niet weet kom je af en toe een boom tegen waar je even tegenaan leunt omdat er – denk je – een wijsheid aan de takken bungelt.

Zo probeer ik mijn dochters te vertellen dat je niet moet gaan huilen om je zin te krijgen.

Maar soms vraag ik me af waarom ik dat eigenlijk doe.

Overal zie je slachtofffers. Slachtoffers van de maatschappij of van de politiek, van afkomst of van opvoeding, slachtoffers van alles en iedereen, en heel vaak ook: slachtoffer van een man die wegging en wiens schuld het dus allemaal is.

Zij krijgen veel medelijden, de meeste aandacht en ook heel vaak hun zin.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 209 user reviews.

donderdag, februari 10th, 2011

Als treinreiziger kom je veel mensen tegen met een rugzak.

Ze botsen constant tegen je op in de smalle paden in de trein en in de altijd wat te krappe winkels op het station. Voor je het weet heb je weer een kopstoot van een rugzak te pakken.

Steeds heb ik de neiging om dan iemand op zijn schouder te tikken: sorry, meneer, maar u draagt een rugzak. Dan heeft u wat meer ruimte nodig. Snapt u.

Rugzakken zijn ook erg lelijke tassen eigenlijk. En meestal zijn ze ook een beetje vies.

En ineens begrijp ik het: de mensen die een rugzak dragen doen het liefst alsof dat niet zo is.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 183 user reviews.

dinsdag, februari 8th, 2011

De details zal ik iedereen dus maar besparen van hoe het was dat onze jongste zich gisteren verslikte in een stuk vlees dat in haar keel bleef steken en hoe ik haar op haar rug sloeg, nee stompte, en hoe ik haar uiteindelijk aan haar enkels vastpakte en omhoog hield en hoe ik weet nog steeds niet hoe het stuk vlees uiteindelijk uit haar keel schoot.

En hoe de oudste dochter en ik nog lang daarna naar de adem hapten die ons de schrik had ontnomen.

En hoe duidelijk ik later besefte dat ik zo duidelijk tijdens dat hele gedoe had beseft dat ik niet wist wat ik moest doen.

Omdat ik nooit een ehbo-cursus heb gevolgd.

En dus kan het zomaar gebeuren dat iemand die naast me ligt of tennist of staat in de trein iets overkomt en dat ik dan niet weet wat ik moet doen.

En dat je als je zwanger bent naar alle mogelijke cursussen gaat, naar zwangerschapsgym, en -zwemmen, en -yoga, en dat je dan alles leest wat je maar tegenkomt over hoe je een goede zwangere kunt zijn en dat je naar voorlichtingsavonden gaat en naar heel veel afpsraken met de verloskundige, en naar het consultatiebureau.

Voor opvoedcursussen melden maar weinig mensen zich aan.

Ik ken bijna niemand met een ehbo-diploma.

Van overheidsbetutteling hou ik niet echt, maar diep in mijn hart zou ik het hele kabinet willen vragen:

stuur ons op een ehbo-cursus.

Average Rating: 5 out of 5 based on 151 user reviews.

maandag, februari 7th, 2011

De klas is door elkaar gehusseld.

Ze zit nu naast een jongetje.

Hij zingt mijn hoofd eraf, zegt ze.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 152 user reviews.