Het archief van maart 2011

Blond

zaterdag, maart 19th, 2011

Vroeger wilden alle meisjes met blond haar donker haar.

En meisjes met krullen hadden veel liever steil haar.

En andersom.

Je kunt beter geen open boek zijn.

Tapels

woensdag, maart 16th, 2011

Op de radio gaat het over een kwestie in Den Helder, waar een moeder wil dat een leerkracht wordt ontslagen omdat zij haar zoontje met tape zou hebben vastgeplakt aan zijn stoel.

Wat zijn tepels, vraagt m’n jongste dochter.

Tepels zitten op je borsten, maar dit gaat over tape. Dat is plakband, antwoord ik.

Of ze zo het Jeugdjournaal mag kijken. Daar leggen ze alles beter uit, zegt ze.

,,En daar zeggen ze niet tepels, maar gewoon plakband.”

Druk!

woensdag, maart 16th, 2011

Ik kan natuurlijk wel net doen alsof het een eitje is, dat combineren van werken en moeder zijn, en een beetje minachtend doen over al die werkende moeders die maar zo druk zijn, en altijd maar roepen dat niemand moet zeuren over iets waar hij of zij zelf voor kiest, maar vanochtend zat ik toch wel flink te balen, toen ik mijn werk niet af kreeg, en om half een op het schoolplein moest staan.

Toen moest ik mijn collega’s nog gaan vertellen dat zij moesten gaan doen wat mij niet was gelukt.

En toen ik dat deed, zat ik op het terras van het zwembad.

In de zon.

Weg te smelten van schuldgevoel, u weet wel dat belachelijke gevoel waarmee werkende moeders zichzelf zo graag kwellen, van die types die denken dat ze overal onmisbaar zijn.

Nu zit ik op ons eigen terras.

De zon schijnt nog steeds.

Onze mooie wereld draait om waterballonnen, mieren en ijsjes en we verbazen ons erover dat een minuut zestig seconden duurt en geen honderd, of vijftig.

Ze zeggen geloof ik weleens dat je met kinderen geen rustig moment meer hebt.

Ik heb me vandaag nog niet zo rustig gevoeld als nu. Sterker nog – rustiger kan ik me nauwelijks voelen.

Het regende een beetje

maandag, maart 14th, 2011

Omdat de rijinstructeur om bepaalde redenen dacht dat ik heel goed kon autorijden, deed ik al na achttien lessen examen.

Of het woord al op zijn plaats is weet ik niet, maar ik denk nog altijd: al.

Wij reden weg van het parkeerterrein, de examinator en ik. Nou ja, ik reed.

Het regende een beetje. Misschien zou het snel weer droog worden.

Je mag de ruitenwissers wel aan zetten, hoor, zei de man naast mij.

Ja, zei ik.

Maar ik weet niet hoe dat moet.

Iets

maandag, maart 14th, 2011

Ze heeft iets boven haar lip.

Het is een korstje, zeg ik.

Bedoel je van een broodje?

Boeken

maandag, maart 14th, 2011

Ik ben vakanties aan het uitzoeken. Dat doe ik al dagen. Misschien al weken.

In het overzicht van verlofdagen slibben de weken langzaam vol met aangevraagde vakanties van collega’s.

Ik moet opschieten, straks zijn er geen weken meer over waarin ik zelf vrij kan nemen.

Dat gaan we doen, denk ik. En dat.

Maar ik doe niets. Ik kijk alleen maar.

Ik vertel iemand iets over vroeger, toen ik net werkte, en al mijn geld uitgaf aan vakanties. Ik ga namelijk graag op vakantie, supergraag. Ik denk aan de gezinsvakanties, en kan me niet herinneren dat ik toen had wat ik nu heb.

Je zou het boekingsangst kunnen noemen. Of een boekingsdrempel.

Je moet natuurlijk uitkijken dat je niet heel erg zielig gaat doen als gescheiden moeder met twee kinderen, want er is niets zieligs aan. En bovendien: wat is er mis mee om samen met je twee dochters vakantie te gaan vieren. Daar is niks mis mee, juist niet.

Alleen dat boeken, he. Dat zou je moeten kunnen overslaan.

Curry

zaterdag, maart 12th, 2011

Mijn dochters willen graag dat ik een beetje afval.

Ze willen het nog liever dan ik. Wat in een zeker opzicht een beetje jammer is, of erg jammer.

Ze letten erg op wat ik eet. De jongste vindt dat ik te veel curry op mijn spaghetti doe. Ze leest op het etiket wat er in de curry zit. Suiker, en zoetstoffen.

En verdikkingsmiddel!!!

Bedankt

donderdag, maart 10th, 2011

Alles fleesjes, papieren etc a.j.b. terug of naar kontener.

Nu is heel voel.

Bedankt en tot volgende do

(de Poolse werkster probeert me een beetje op te voeden)

Handdoeken

woensdag, maart 9th, 2011

Bij de zeehondenopvang in Pieterburen gebruiken ze iets van 1800 handdoeken per dag bij het voeren van de dieren. Er zijn nu veel zeehonden, en te weinig handdoeken. Dus worden er overal in het land handdoeken ingezameld.

Ons kantoor is een inzameladres. Er is sprake van een heuse handdoekeninvasie.

We organiseren ook een cupcakeverkiezing. Ik had nog nooit gehoord van cupcakes maar die zijn dus heel hip, vooral onder vrouwen van ergens in de dertig, want die houden erg van fröbelen en mooie dingen maken. Er zijn al zestig deelnemers.

Gisteren kwam er een boze oudere meneer binnen. Hij had vijftig cent ergens voor betaald en dat wilde hij achteraf bezien gratis hebben.

Ik hoorde de man praten tussen de enorme huizenhoge stapels handdoeken, dacht aan de zestig cupcakes die de drie juryleden moeten gaan proeven en aan alle vrouwen die frobelen zo leuk vinden behalve ik en toen ging ik stilletjes huilen achter mijn computer.

Managen

woensdag, maart 9th, 2011

Vanavond begon er op tv een nieuwe serie van Daphne Deckers die moeders aan het werk wil helpen. Ik heb niet gekeken, ik ken de verhalen wel, ze zijn allemaal hetzelfde, en wie niet wil, die wil niet, daar helpt geen moedertje lief aan en misschien moet je dat ook helemaal niet willen, niks misschien, dat moet je helemaal niet willen, want werken is een keuze en niet werken is net zo goed een keuze.

Niks gezien, dus, maar wel een interview met Daphne gelezen over de nieuwe serie (die geheime missie heet of zoiets, geheim, wat zal er geheim aan zijn?)

Daphne is volgens het artikel zelf een ervaringsdeskundige als het gaat om het dilemma van werken en moederschap. Ze zat vaak met klotsende oksels achter het stuur omdat de kinderopvang of bso natuurlijk veel te vroeg dicht gaat.

En als zij op pad is voor haar werk dan belt ze elk vrij moment om het thuisfront te managen.

Ondertussen ergert ze zich er enorm aan dat het huishouden nog vooral op de schouders van de vrouwen neerkomt, zeker ook als ze werken, dan doen zij nog tachtig procent van de huishoudelijke taken. En dat ligt dan aan de mannen, volgens Daphne.

Maar ik denk persoonlijk dat er voor een man weinig taken overblijven als een vrouw zelfs vanaf haar werk het thuisfront aan het managen is.