Het archief van mei 2011

maandag, mei 30th, 2011

Eerst vond ik het zo raar dat ik het zelfs niet wilde denken.

Maar ik dacht er vaak aan en dan dacht ik, het klopt.

Voorzichtig legde ik het voor aan enkele andere ouders – het voelde als een soort taboe.

De paar mensen aan wie ik het vroeg zeiden stuk voor stuk: Dat heb ik ook.

Wat natuurlijk toeval kan zijn.

Maar nu durf ik er wel iets over te schrijven.

Dat het zo merkwaardig is dat je in je ene kind alles maar dan ook alles herkent, dat je precies begrijpt wat ze bedoelt en snapt hoe ze doet en wat ze doet en denkt en voelt. En dat je je wel eens verbaast over je andere kind – o ja, jij doet natuurlijk zo, ik zou zus doen, maar jij doet zo, jij denkt zo, jij voelt zo, omdat je bent zoals je bent.

En dat is helemaal goed, maar het is soms wel iets lastiger.

Average Rating: 5 out of 5 based on 184 user reviews.

zondag, mei 29th, 2011

Zelfs nu ik ziek ben, slaag ik erin mijn gelukkige momenten zonder haar door te brengen.

Jeroen Pauw was geschrokken van dat zinnetje.

Waarom? vroeg Anneke Stehouwer, de weduwe van schrijver/columnist Martin Bril.

Ze legde uit hoe zij het zag, dat haar zieke man elders gelukkig kon zijn omdat hij haar had, en zijn twee dochters. En iets over liefde en vrijlaten.

Hij was, vertelde ze, niet echt een leuke man en vader geweest in zijn laatste levensjaar. Maar door het maken van het boek vol van zijn columns en mails aan vrienden, vriendinnen en artsen, was ze hem steeds beter gaan begrijpen. Het was te pijnlijk voor hem geweest om intensief bezig te zijn met het geliefde gezin dat hij los moest gaan laten.

Het lijkt me een bijzondere vrouw, Anneke Stehouwer. Maar ze had Martin Bril niet voor zichzelf alleen. En wanneer zou ik alleen of met iemand anders van jullie flat gebruik kunnen maken?

Hoe kan het dat ze dat aan kon of accepteerde, vraag ik me af. En ze is natuurlijk niet de enige.

Je zou zeggen: of ze heeft een totaal gebrek aan eigenwaarde of ze was zo groot dat ze erboven kon staan.

En dan nog: hoeveel concessies doe je?

Ik zou het haar wel eens willen vragen, maar ik zie haar natuurlijk nooit.

Het Evenwicht is overigens een heel mooi boek, over een afschuwelijke ziekte.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 281 user reviews.

donderdag, mei 26th, 2011

Zo trots was ik op mezelf dat ik de chocolate chip cookie dinges had afgeslagen op mijn werk, dat ik dacht: nu heb ik wel een chocolate chip cookie dinges verdiend.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 276 user reviews.

maandag, mei 23rd, 2011

Deskundigen hebben onderzocht wat de prettigste stad is om te wonen in Nederland. Utrecht scoort het best.

Het zal wel zijn omdat je er zo leuk kunt shoppen, dacht ik. Of omdat er veel sportclubs zijn. Of omdat de scholen er goed bekend staan.

Maar nee, een theater blijkt hoog te scoren, want daar willen heel veel mensen graag dicht bij in de buurt wonen.

Wanneer zijn jullie voor het laatst in een theater geweest, vroeg ik aan mijn collega’s. Twee bezochten vorige maand nog een voorstelling, voor de rest was het “een jaar geleden”, ”langer dan een jaar geleden”, “honderd jaar geleden”, of ” dat weet ik niet meer”.

En hoe erg zouden jullie het vinden als de schouwburg in je stad dicht ging?

Nou, dat leek ze allemaal verschrikkelijk.

Het is met theaterbezoek net zoiets als met leeftijd, dacht ik. Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 158 user reviews.

zaterdag, mei 21st, 2011

Vriendin E was op bezoek en ik ging het een beetje gezellig maken door de kaarsen aan te steken. Daar denk ik altijd aan, alleen soms niet en altijd te laat. Maar goed, ik deed de keukenla open om de aansteker te pakken en toen bleek de la half zo vol als normaal.

Ik zocht en zocht en zei nogal paniekerig tegen E: ze heeft een briefje weggegooid!

De werkster is een opruimerige type dat van weggooien houdt. Het is wel eens voorgekomen dat de kinderen en ik s avonds onze tanden wilden poetsen en dat er geen tandpasta meer was. De halflege tube moest ik dan uit de vuilnisbak vissen.

Mijn dochter wilde een keer een proef doen met een rauw ei in azijn. Toen ze met een blij voorgevoel het hermetisch afgesloten bakje opende, bleek het ei verdwenen.  Wonderbaarlijk of niet, het was niet de uitkomst waar mijn dochter op had gehoopt.

Je mag nooit, nooit, nooit meer wat weggooien, zei ik tegen de werkster. Nooit meer. Als je vindt dat iets weggegooid moet worden dan leg  je het maar ergens neer.

Ik belde haar op en vroeg of ze het briefje had weggegooid. Dat had ze niet gedaan. Ze had het op de keukentafel gelegd die ik niet heb. Ik keek op de eetkamertafel en zag niets liggen. Ga nou maar meteen in de vuilniszak kijken, zei E.

Dus ik ging naar buiten, pakte de vuilniszak uit de container, trok plastic huishoudhandschoenen aan en vond het briefje. En E zag een strip nog goede pleisters, maar dat geheel terzijde.

Nu zit ik met een dilemma. Moet ik de werkster opzeggen? Dan heb ik geen schoonmaakster meer, en zij heeft (nog) minder inkomsten.

Aan verschillende mensen leg ik het probleem voor. Gelukkig komen ze allemaal met hetzelfde antwoord.

, , Wat staat er op dat briefje?”

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 288 user reviews.

woensdag, mei 18th, 2011

Twee studenten psychologie van de Universiteit Leiden doen een onderzoek naar de ervaringen van werkende ouders. Hoe het zit met de combinatie van werk en privéleven, zeg maar.  Het onderzoek heet: ‘Combineren werk en privé: last of lust? , , Door middel van uw deelname aan dit onderzoek hopen we meer inzicht te krijgen in de verschillende ervaringen van ouders die werken.”

Ze zoeken ouders die mee willen doen door twee vragenlijsten online in te vullen. Je kunt meedoen als je minstens een kind hebt van 12 jaar of jonger. Er mag maar een ouder uit een gezin meedoen.

De vragenlijst is te vinden via http://www.surveymonkey.com/s/WerkEnPrive.

Average Rating: 5 out of 5 based on 254 user reviews.

zondag, mei 15th, 2011

Een fulltimebaan telt er 34 uur.

Vier keer 8, 5.

En dus is de man die ik sprak elke woensdag vrij.

Het lijkt me de oplossing voor heel veel problemen: voor stress en burn out, voor werkmotivatieproblemen, voor de verdeling van zorg voor de kinderen tussen mannen en vrouwen, voor gelijke kansen voor mannen en vrouwen, voor carrieres in het algemeen, voor het gedoe thuis zoals daar zijn wassen draaien en gras maaien, voor hobby’s en vrijwilligerswerk, voor files en werkloosheid.

Bij Zorg en Zekerheid kan het.

Dan kan het overal.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 264 user reviews.

zaterdag, mei 14th, 2011

Grappig dat de mannelijke collega naast me meteen riep dat ze natuurlijk koningin zou moeten worden. Het was logisch ook, alle mannen zijn immers een beetje op Maxima, of een beetje veel.

Maar dat ze ook nog koningin Maxima wordt, dat zou volstrekt belachelijk zijn.

Willem-Alexander wordt koning, zo is dat is nu eenmaal zo geregeld in de wet. Maar er is geen enkele reden te verzinnen waarom zij ineens koningin moet worden.

De meest voor de hand liggende reden is dat Claus, Bernhard en Hendrik ook geen koningen waren, maar prinsen.

Op de radio hoorde ik iemand uitleggen dat dat grondwettelijk gezien ook helemaal niet kon, omdat er alleen sprake is van een koning in dit land. Als de man van de koningin koning zou worden genoemd, zou er overal verwarring zijn ontstaan.

Dat betekent dat we eigenlijk een koning Wilhelmina, een koning Juliana en een koning Beatrix hadden moeten hebben.

Het is te veel gedoe om dat allemaal te wijzigen dus laten we die koninginnen maar koninginnen blijven noemen. En dan schaffen we nu het woord koningin af en Maxima wordt niet ook nog eens koningin, als genoegdoeninkje omdat haar vader niet op haar bruiloft mocht zijn, of zoiets.

En verder vind ik het eigenlijk een onderwerp van niks. Dus nu ga ik even stofzuigen.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 166 user reviews.

donderdag, mei 12th, 2011

Aan tafel.

We kunnen ook lesbisch worden, maar ik denk niet dat A. dat wil. Zij is verliefd op B.

In de badkamer.

Wat ziet het er hier raar uit.

Ja, de werkster is geweest.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 203 user reviews.

woensdag, mei 11th, 2011

Vandaag ging het over het belang van eerlijkheid. Terwijl iedereen het grote belang erkende van eerlijkheid en dat in heel veel woorden dwaalden mijn gedachten af naar de keren dat ik niet eerlijk was geweest, de afgelopen week. En waarom niet.

Meestal was het uit angst de bemoeial gevonden te worden die ik feitelijk ben, of uit angst om mezelf te veel bloot te geven.. En ook uit angst om iemand te zeggen waar het op staat. Bijvoorbeeld precies op het moment dat zo iemand wel durft te zeggen waar het op staat. En dat dan achter de rug om van een ander.

Het belang van eerlijkheid is groot, het eigenbelang is vaak nog veel groter.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 299 user reviews.