Het archief van september 2011

woensdag, september 21st, 2011

Dat hele pensioenakkoord, daar weet ik dus helemaal niets van.
Ik heb helemaal geen zin om me te verdiepen in de argumenten van de voor- en tegenstanders, de leeftijden en de procenten.
Reuze oninteressant.
Over twintig jaar is het vast allemaal weer heel anders.
Wie dan leeft, wie dan zorgt.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 161 user reviews.

maandag, september 19th, 2011

We aten mosselen en het was een feestje, want het is altijd een feestje als we mosselen eten.
Dat was vroeger al toen ze 2 en 4 waren of zoiets, en de mosselen van onze borden graaiden, omdat ze er niet genoeg van konden krijgen.
Toen waren er nog onze borden.
Toen waren we nog met vier.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 170 user reviews.

zondag, september 18th, 2011

Ze gaat naar bed en ze zegt:
Een paar seconden geleden was het nog ochtend.

En dan te bedenken dat de tijd steeds sneller gaat naarmate je ouder wordt.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 191 user reviews.

zondag, september 18th, 2011

Je moet het niet doen, je moet het echt niet doen, want je krijgt er spijt van.
Bijna iedereen krijgt er later spijt van en het kost heel veel geld om het te laten weghalen.
En dan zegt later een andere bejaarde tegen je: wat zit daar voor vlek en dan zeg je, ja dat was een tatoo.
Ik vind gewoon dat je het niet moet doen, het is ook niet mooi.

Maar die vlinder op jouw bovenarm, die is toch wel mooi?

Ja. Maar die is nep.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 238 user reviews.

zaterdag, september 17th, 2011

Hoe ouder ik word, hoe gekker ik mensen ga vinden, hoe minder ik ze ga begrijpen.

Dat zal andersom dan ook wel zo zijn.

Average Rating: 5 out of 5 based on 250 user reviews.

zaterdag, september 17th, 2011

Moeders doen het nooit goed genoeg. Dat zeggen ze zelf. Terwijl vaders zich in hun carrièrejaren niks van hun gezin aantrekken, voelen moeders zich schuldig, al cijferen ze zichzelf zo hard weg dat er niets van hen overblijft dan wat gespreksstof over de kinderen. Als je vraagt hoe het met ze gaat, antwoorden ze dat hun zoon eindexamen doet en dat hun dochter dit jaar voor het eerst niet meegaat kamperen.
‘En jij?’ dring ik dan aan. ‘Hoe is het met jou?’
Maar dat weten ze niet. Er is geen ‘jou’. Er is alleen ‘mama’. Mam, waar zijn mijn gymschoenen? Mam, waarom is er geen cola, mam, ik kom wat later thuis. Er zijn heel wat kinderen die voor hun vijftigste nooit aan hun moeder hebben gevraagd hoe het met haar gaat. Je vraagt niet aan een boodschappentas of het nog druk was in de supermarkt.

Zo begint het boek De familieblues van Yvonne Kroonenberg.
Ik had meteen zin om verder te lezen.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 245 user reviews.

donderdag, september 15th, 2011

Hoe kan het dat er mensen zijn die een hele dag of misschien wel een hele week geen zakdoek nodig hebben?
Er lopen hier 37 katten.
Zijn er mensen die nooit iets in de koelkast hebben staan dat over de datum is?
Zou de nieuwe werkster de volle vuilniszak mee naar huis hebben genomen?

Dit alles heb ik bij mijzelve overdacht –
Toen ik de grijze bak naar de weg bracht –

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 269 user reviews.

zondag, september 11th, 2011

Soms zit je wel eens naast een stel in een restaurant dat de hele tijd zit te zwijgen. Daar krijg je dan een soort medelijden mee.

Vandaag zaten we in een restaurant naast een stel van wie de man de hele tijd met zijn iphone zat te spelen. De hele tijd. Op een gegeven moment ging hij er echt mee bellen en toen hield hij zijn hand voor zijn mond.
Zijn vrouw stuurde een gerecht terug omdat het te koud was.

Dat kan geen toeval zijn, dacht ik.

Misschien lachen zij vannacht een beetje om de vrouw die de hele tijd verbaasd nee verbijsterd naar ze keek.
Misschien zwijgen die andere stellen nog steeds, omdat ze daar nu eenmaal erg van houden.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 193 user reviews.

zaterdag, september 10th, 2011

En zoals je jezelf dus alleen vanaf de binnenkant ziet, en nooit vanaf de buitenkant, van een afstandje, zo zie je de ander alleen vanaf de buitenkant, van een afstand. En nooit vanaf de binnenkant. Wat een eindeloze afstand schept, waar bijna geen bruggen tegenop te bouwen zijn.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 285 user reviews.

zaterdag, september 10th, 2011

Claudia de Breij trad gisteravond op in het openluchttheater Caprera in Bloemendaal.
Claudia de Breij is heel erg grappig, en goed goed goed.
Ik was blij dat ik op de tribune zat.

Average Rating: 5 out of 5 based on 290 user reviews.