Het archief van november 2011

dinsdag, november 8th, 2011

En dan koop ik op zaterdag de Volkskrant en die ga ik dan op maandag lezen.
Omdat ik het zo druk had.
Met niks, hoor.
Echt met niks.

En zo las ik dus op maandag pas de column van Peter Middendorp over CDA-staatssecretaris Henk Bleeker.
Die kreeg ongeveer het halve land over zich heen toen hij bij het programma Pauw en Witteman aan de met uitzetting bedreigde Mauro vroeg of hij misschien naar Twente-PSV wilde.

Peter Middendorp spreekt hem daarover aan en zegt: , , Je stuurt hem het land uit en zegt: kijk eens? Een snoepje – het is met citroen.”

De staatssecretaris probeert zich te verdedigen en dat lukt niet erg en Peter Middendorp zegt dat iedereen wel eens stomme dingen doet en hij zelf ook en hij doet vast nog stommere dingen dan de staatssecretaris, anders was hij zelf wel staatssecretaris geworden en Henk Bleeker columnist.

En zo gaat het nog even door.

De staatssecretaris vertelt dat hij boze boeren die grond kwijtraakten door een snelweg ook blij kan maken met een diner met Gedeputeerde Staten.

En dat het geen strategie was. En dat hij niet met Mauro op de tribune wilde zitten voor een persfoto.

En dan zegt staatssecretaris Henk Bleeker:

, , Het was een menselijk gebaar.”

En dan eindigt de column zo:
Een menselijk gebaar, herhaalde ik, en schudde hem ietwat onbevredigd de hand. Hij zuchtte, en draaide zich om naar de gezelligheid aan de tafeltjes achter ons. ‘Ik ben heel erg opgelucht!’ riep hij.

Een briljante column.
Vernietigend voor de staatssecretaris.

En dan is nog niet alles gezegd.

Want toen Peter Middendorp zei: , , Ik doe veel vaker stomme dingen dan jij. Anders was ik wel staatssecretaris en jij columnist.”

Toen vroeg hij dus, de staatssecretaris: , , Columnist, wat verdient dat?”

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 255 user reviews.

maandag, november 7th, 2011

In de lunchpauze gaat het over het gebruik van het woord ‘me’.
In de zin van op me werk.
Veel collega’s ergeren zich eraan.
Ik niet.
Dat valt niemand op, behalve mezelf.
Want ik ben een rare taalpurist. Die nooit kan wennen aan een nieuw groen boekje. Die niet schrijft je kan maar je kunt. Die plaatsvinden lelijk vindt omdat het een germanisme is. Die zich ergert aan mensen die zich irriteren.
Maar me.
Me is leuk.
Braaf schrijf ik natuurlijk altijd mijn of m’n als het me kan zijn.
Behalve in mijn telefoon.
Als mijn moeder belt, dan zegt het schermpje:
Dat is me moeder.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 230 user reviews.

woensdag, november 2nd, 2011

Als je nou zus, denk ik vaak, als iemand een probleem heeft.
Of eventueel zó.
Dan verandert er misschien wat.

Als je het zegt, dan gaan mensen knikken: ja dat is een goed idee. Daar ga ik over nadenken. Of: ik ga dat doen!
Meestal zitten ze helemaal niet op je advies te wachten. Dan zeggen ze: dat heb ik zelf ook al bedacht. Ik denk er nog even over na.

Vaak verandert er niets.

Ik ben zelf niet anders.

Een vriendin heeft een Happinnezz-kalender in de wc hangen. Met spreuken. Pas stond er:
Als je altijd doet wat je deed, dan krijg je wat je altijd kreeg.

Krijgen wat je altijd kreeg dat willen we vaak niet meer. We willen graag dat dingen anders worden.
Maar dan zelf de dingen anders gaan doen, dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 235 user reviews.