Het archief van december 2011

zondag, december 25th, 2011

Op de radio werd verteld dat mensen ontroerd raakten toen Andre Kuipers vanuit de ruimte de aftrap deed voor de zoveelste top2000.

Ik kreeg ook tranen in mijn ogen.
Toen ik las dat het ISS-project, het internationaal ruimtecentrum waar Kuipers heen vloog, tot nu toe honderd miljard euro heeft gekost.

Honderd miljard euro.
Hoeveel moeders in oorlogsgebieden kun je daar wel niet mee helpen?

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 236 user reviews.

dinsdag, december 20th, 2011

Als ik ergens goed in ben dan is het wel in klagen over dat ik te weinig beweeg en te veel eet.
Doe er wat aan, zou je zeggen.
Maar ja, ik weet niet wanneer.
Dat is natuurlijk een smoes.
Dat weet ik ook wel.
Maar stiekem heb ik mezelf wijsgemaakt dat het ook wel een beetje waar is.

In de boekhandel ligt een boek van Ard Schenk en nog iemand.
Iets over fit worden op een zekere leeftijd.

Ik blader er wat in.
En lees dat je natuurlijk geen tijd hebt.
Dat je er tijd voor moet maken.
En dat je dan andere dingen moet laten.
Omdat je nu eenmaal niet alles kunt doen.

En toen ging ik boodschappen doen.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 231 user reviews.

donderdag, december 15th, 2011

Dat weet ik niet, zegt ze.
Ik kan geen Engels lezen.
Het spijt me mama, zegt ze.
En ze begint zachtjes te huilen.
Daar staat ze, klaar om onder de douche te gaan, naakt in al haar onschuld.

Drie mailtjes waren het, die vlak na middernacht binnenkwamen.
Om de drie minuten.
Ik las ze.
Ik dacht dat ik niet goed keek.
Ik keek nog een keer.
Er stond wat er stond.

Oooo, zei ik.
Hardop en tegen niemand in het bijzonder.
En nog eens: oooo.

Het moet in een paar minuten tijd gebeurd zijn dat onze jongste dochter in de Pet Shop op de iPad een trunk of coins had gekocht, en een trunk of paws en nog wat.

Voor in totaal 186 euro.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 252 user reviews.

zondag, december 11th, 2011

Nou ja goed, ok, dan schaffen we de ouderwetse topografie op de basisschool niet af.
Of misschien een beetje dan.

Want schaakles lijkt me leuker.
Internetles lijkt me handiger.
En Engelse les lijkt me nuttiger.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 291 user reviews.

zondag, december 11th, 2011

Toen de buurman bij mij thuiskwam met het schadeformulier dat we moesten invullen omdat ik geheel per ongeluk de auto van zijn vrouw had geschampt bij het uitrijden van de parkeerplaats, toen vertelde hij dat er een grote schimmelplek op mijn buitenmuur zit.

Hij liet het me zien en ik kon het niet geloven.
Een zwarte vlek van een vierkante meter die mij nog nooit was opgevallen.
En niemand niet.
Behalve de achterburen.

De gevolgen van een lekkage, die er misschien ook de oorzaak van is dat bij harde regen boven de stoppen doorslaan.

Ik belde een aannemer.
Hij vond de vlek ook heel erg.
Hij ging het dak op.
Hij zag geen bijzonderheden.
Hij ging met zijn vader overleggen.

Mag ik misschien nog wat vragen, zei ik, toen hij bijna wegging.
Dat mocht.
Even later stonden mijn dochters en ik vol bewondering te kijken hoe hij de afwasmachinedeur open maakte die wij al dagenlang niet open kregen.

Bij de deur vroeg hij:
Je man is zeker niet zo handig?

Ik had moeten zeggen:
hij is bankdirecteur en op zakenreis.
Of:
hij is heel handig, hoor, maar toevallig voor filmopnamen in Amerika.
Of:
En jouw vrouw kan zeker niet zo goed koken?

Of gewoon:
mijn man is best handig.
en hij heeft toevallig ook nog de mooiste handen van de hele wereld.

Maar ja dat zei ik allemaal niet.
Ik brabbelde maar een beetje hoe het zat en begreep er zelf eigenlijk ook niets van.

Ondertussen heb ik kennelijk een enorme lekkage, is het boven altijd donker, is er niets meer van de aannemer vernomen en is het toevalllig wel waar, ja, dat.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 154 user reviews.

donderdag, december 8th, 2011

Ok.

Het woord van de dag is:
tevredenheid.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 197 user reviews.

woensdag, december 7th, 2011

Ik heb pijn aan mijn hemelbed.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 154 user reviews.

woensdag, december 7th, 2011

Hoogezand-Sappemeer, met een streepje ertussen en twee o’s.
Winschoten, zonder d.
Veendam.
de Eems.

Topografietoets. En ze letten ook op de spelling.
Stadskanaal, Stadskanaal?, denk ik.
Als ik daar naar toe moet dan kijk ik op de routeplanner.
En dan ben ik nog heel ouderwets.
En ik moet er ook nooit naar toe.

Vroeger schreven de Romeinen met een tyfus. Of een fytus. Of een syfus.
Ik ben het alweer vergeten.

Maar mijn dochter weet het. En ze weet ook hoe je het schrijft.

Gelukkig stelt ze nooit de vraag die ik heb:
Waarom kinderen van deze tijd dit nog allemaal moeten leren.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 292 user reviews.

maandag, december 5th, 2011

Op het schoolplein zegt een moeder dat ze blij is dat het weer voorbij is. Terwijl het nog niet eens voorbij is.

Ik heb dat niet.
Ik ben nooit blij dat iets voorbij is.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 283 user reviews.

donderdag, december 1st, 2011

Kan ik dat boek van Connie Palmen van je lenen, vraagt een vriendin. Verbaasd kijk ik haar aan. , , Ik wist zeker dat jij het meteen zou kopen”, zegt ze.
En gelijk had ze, moet ik bekennen.

Niet dat ik zo’n enorme fan ben van Connie, integendeel zelfs.
Maar toen jaren geleden haar boek I.M. op grote stapels in de boekhandels lag, kocht ik het ook meteen. Om vervolgens dagen-, nee wekenlang te fulmineren over de inhoud.
Dat Ischa Meijer en Connie Palmen tegelijkertijd in hun broek poepten van verliefdheid, dat kan toch niet.
En dat het boek helemaal niet over Ischa Meijer gaat, maar over haar, dat kan toch ook niet. En waarom moet ik steeds maar lezen hoe intelligent ze is en zo. En dat ik niet eens ontroerd raakte, terwijl het boek toch gaat over de dood van een grote liefde.

Maar haar tweede boek (Logboek van een onbarmhartig jaar) over de dood van een grote liefde (Hans van Mierlo) – moest ik toch ook weer hebben. En wel meteen.
En ik had het ook zo uit.
Want je legt het niet weg, omdat het je verveelt. Maar het is moeilijk te bedenken waarom je het achter elkaar uit leest.
Het is heel zwaarmoedig, omdat er veel mensen in doodgaan en ziek zijn.
En het is vooral ook weer een boek over Connie Palmen, die in het jaar na de dood van Hans van Mierlo alleen nog maar grenzeloos kan drinken, roken, treuren en verlangen naar haar prachtige man. En daar schrijft ze nogal schaamteloos over. Bijvoorbeeld dat ze op een crematie zich bijvoorbeeld behoorlijk misdroeg omdat ze te veel had gedronken.

Je wilt het niet weten en toch wil je het weten, zo gaat dat een beetje met haar boeken.
En vooral hoop je zelf nooit zo te worden of te zijn.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 186 user reviews.