Vanavond begon er op tv een nieuwe serie van Daphne Deckers die moeders aan het werk wil helpen. Ik heb niet gekeken, ik ken de verhalen wel, ze zijn allemaal hetzelfde, en wie niet wil, die wil niet, daar helpt geen moedertje lief aan en misschien moet je dat ook helemaal niet willen, niks misschien, dat moet je helemaal niet willen, want werken is een keuze en niet werken is net zo goed een keuze.

Niks gezien, dus, maar wel een interview met Daphne gelezen over de nieuwe serie (die geheime missie heet of zoiets, geheim, wat zal er geheim aan zijn?)

Daphne is volgens het artikel zelf een ervaringsdeskundige als het gaat om het dilemma van werken en moederschap. Ze zat vaak met klotsende oksels achter het stuur omdat de kinderopvang of bso natuurlijk veel te vroeg dicht gaat.

En als zij op pad is voor haar werk dan belt ze elk vrij moment om het thuisfront te managen.

Ondertussen ergert ze zich er enorm aan dat het huishouden nog vooral op de schouders van de vrouwen neerkomt, zeker ook als ze werken, dan doen zij nog tachtig procent van de huishoudelijke taken. En dat ligt dan aan de mannen, volgens Daphne.

Maar ik denk persoonlijk dat er voor een man weinig taken overblijven als een vrouw zelfs vanaf haar werk het thuisfront aan het managen is.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 198 user reviews.

4 Reacties op “”

  1. Daphne Deckers Says:

    Hoi!
    Leuk dat je aandacht besteedt aan het programma Mijn Geheime Missie!
    Nog leuker als je ook daadwerkelijk gekeken had, want dan weet je beter waar je het over hebt, toch?
    Het ‘geheim’ in de programmatitel is het feit dat de vrouwen niet weten waar ze komen te werken, niet weten wat ze daar gaan doen, dat hun thuisfront niet weet wat ze aan het doen zijn en hoe het gaat, én dat de vrouwen niet weten dat ze de baan aan het einde van de week aangeboden krijgen.
    Het programma gaat níet over vrouwen die niet willen, maar over vrouwen die wél willen, maar er bewust voor gekozen hebben om een tijdje fulltime moeder te zijn. Na een aantal jaren willen ze eens kijken of ze het nog in zich hebben, en of het misschien tóch te combineren is – kind en carrière.
    Ik vind het bijzonder om te zien waar ze uiteindelijk voor kiezen, want niet iedereen neemt de aangeboden baan aan. En dat is ook goed, want ik ben vóór vrije keuze.
    Niemand hoeft vrouwen te vertellen wat ze wel en niet moeten doen.
    Ik vind helemaal niet dat ‘het aan de mannen ligt’. Ik zeg in interviews juist dat vrouwen de neiging hebben alles naar zich toe te trekken, en dat het produktiever zou zijn wanneer ze dat eens ’n beetje los zouden kunnen laten.
    Ik ben ook helemaal niet bezig om ‘op afstand’ mijn huishouden te managen, maar ik ben juist in overleg met mijn man, die overigens véél meer in het huishouden doet dan ik.
    Overigens hebben enkele kandidaten vóór de opnames nog moeten afhaken omdat hun man het niet goed vond dat ze meededen.
    Ik denk dat veel mannen het stiekem toch heerlijk vinden dat hun vrouw fulltime moeder is. Maar ook daar ben je als vrouw zelf bij.
    Ik denk dat de beste moeder een gelúkkige moeder is, die doet waar ze blij van wordt – werk, of geen werk.
    En ik denk dat het best leuk zou zijn wanneer je de volgende week daadwerkelijk kíjkt naar de 2e aflevering van Mijn Geheime Missie, waarin een moeder met een tweeling, waarvan één gehandicapt, weer als kok aan het werk gaat in het sterrenrestaurant van Ron Blauw.
    Je schrijft: ‘Ik ken de verhalen wel’, maar een nieuwsgierig mens raakt nooit uitgeleerd 🙂

  2. fan Says:

    Als man vind ik het heerlijk het thuisfront te managen zonder dat er steeds een vrouw vanaf haar werk belt.

  3. Tsjiep Says:

    Hee werkende m, heb je kunnen managen om deze week wel te kijken?

  4. Janet Says:

    mwah nee…ging op managementcursus. dus nu kan ik alles managen.

Laat een reactie achter