Het archief van januari 2012

vrijdag, januari 27th, 2012

Omdat het vandaag nationale gedichtendag was.
En omdat het een mooi gedicht is.
En omdat.

Geen gezicht, geen handen, geen haar, en altijd
een ander. Het is weer de geur van een vreemde
mantel, zo dichtbij als die geur, maar ook zo
onzichtbaar, ook zo voorbij. Ik kijk naar de hei,

naar de mistige, eenzame berkjes en denk hoe
ik het moet zeggen, hoe moet ik het zeggen dat,
ik ben weer gelukkig, weer net zo alleen als
vroeger, ik verlangde, en wist niet naar wie. Ze

had geen gezicht nog, geen haar en geen handen, ze
was altijd een ander, ze rook zo dichtbij maar zo
vreemd, als jij nu. Wie ben je, zeg ik, we hebben

samen een leven al achter de rug en nog moet ik
denken, liefste wie ben je. Ze neemt mijn hoofd
in haar handen en strijkt het haar uit mijn gezicht.

Rutger Kopland

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 222 user reviews.

dinsdag, januari 24th, 2012

De wereld is gek geworden of ik ben het.
Ik zeg het vaak, steeds vaker.
En ik weet nog steeds niet wat er waar is.
Maar gek word ik er wel een beetje van. Als ik het al niet was, natuurlijk.

Vooral word ik gek van het trendy slachtofferschap.
Van al die mensen die iets overkomt waar ze zelf niets aan kunnen doen, maar dan ook echt niets, hè.
Ontslag, scheiding, financiële problemen.
Het is altijd de schuld van de ander.

En zelf kunnen ze het echt niet oplossen.
En ze willen het ook niet.
Daar zijn ze te boos voor.
En te goed voor.
Bovendien: het is hun schuld niet.
Dus de oplossing hóeft ook niet van hen te komen.
De ander moet het dus oplossen, of de school, of het bedrijf, de politiek, de maatschappij.

Je moet vooral niet tegen iemand zeggen die klaagt over geldzorgen: maar kan je vrouw dan niet gaan werken?
Je moet helemaal niets zeggen, want jij hebt sowieso makkelijk praten.
Je moet zeggen: wat erg voor je.
Want voor je het weet krijg jij ook nog de schuld.
Als het jouw schuld al niet was.

Beste mensen.
De wereld is gek geworden.
Of ik ben het.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 239 user reviews.

zaterdag, januari 21st, 2012

Wat is volgens jou de grootste gekte van deze tijd?

, , Dat mensen zichzelf zo overbelasten. Niet alleen psychisch, ook lichamelijk. Mensen zijn op alle vlakken zo gespannen. Het zou echt verstandiger zijn als we niet meer dan veertig uur zouden werken. De rest van de tijd moeten we gebruiken om lekker een beetje te luieren en met onze kinderen te spelen. Dat zou in in mijn vak een hoop patienten minder geven en de maatschappij een heleboel meer lucht.”

(Uit een interview met psychiater Bram Bakker in Linda)

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 160 user reviews.

woensdag, januari 18th, 2012

Onder de douche verzin ik altijd van alles.
Net als op de fiets trouwens.
Lang douchen, veel fietsen.
Ja ja.

Pas stelde ik me voor hoe het zou zijn als ik ineens werd ontslagen.
Niet erg, dacht ik.
Dan ga ik me storten op een nieuwe one woman show en een beetje geld verdienen met deze website en misschien nog wel andere plannen bedenken en desnoods verhuizen we naar een flatje drie hoog achter.

Niks erg.
Helemaal niet zelfs.
Ik zag allemaal deuren open gaan die nu dicht zijn.

Toen ik onder de douche vandaan ging bedacht ik me dat ik in dat geval waarschijnlijk na enige tijd weer terug zou verlangen naar een vaste baan, met een vast inkomen en een groep mensen om mee samen te werken.

Waarom ben ik zo, dacht ik.
Ja, dat zou het makkelijkste zijn – mezelf bij tijd en wijle eens inwisselen.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 262 user reviews.

donderdag, januari 12th, 2012

Het klinkt alsof het iets heel ergs is en dat is het ook voor onze 7-jarige.
A moest vandaag naar meester Jan!

Meester Jan is de directeur van de school.

A moest eerder deze week ook al nablijven.

Wat deed A dan?
Ze kwekte de hele tijd door de juf heen.
Doe eens voor dan, dan ben ik de juf en dan ben jij A.

Ik vertel een verhaal en mijn dochter die A speelt praat er de hele tijd doorheen.
Wil je even je mond houden, ik ben aan het woord, zeg ik tegen de zogenaamde A.
Die kwekt gewoon door. Bladiebladiebla.
Je bent wel brutaal, zeg ik.
Jij bent zelf brutaal, zegt A.
Ga je nu luisteren, zeg ik.
Daar heb ik geen zin in, zegt A.
Ga dan maar naar meester Jan.
Nee, zegt A.
Moet ik hem bellen?

Ha ha, zegt mijn dochter.
Je gaat meester Jan toch niet bellen?

Zij vindt het een leuk spel.

Ik niet.
Ik ben de machteloze juf die niet weet wat ze meemaakt en vooral niet weet wat ze moet doen.
Of misschien ook wel.
Die ouders bellen en zeggen dat hun kind weer terug kan komen als ze haar een beetje opgevoed hebben.

Maar dat zal wel niet kunnen.
Dat zal wel niet mogen.
Zo zal het allemaal wel niet liggen.

Arme juf.

Average Rating: 4.8 out of 5 based on 271 user reviews.

donderdag, januari 12th, 2012

Als ik bij hem ben zijn zij er niet.
Als zij bij mij zijn is hij er niet.
Ik ben goed geworden in missen.
Of niet – want wij zijn altijd samen.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 207 user reviews.

maandag, januari 9th, 2012

Ze gaat huilen als ik niet met haar wil spelen en daarom ga ik met haar spelen, vertelt onze jongste dochter.
Dit verhaal ken ik.

Zij kent het mijne:

Mag ik honderd euro van je?
Nee.
Huuuuuu.
Ok, hier heb je honderd euro.

Mag ik jouw vest aan.
Nee.
Huuuuu.
Ok, je mag mijn vest aan.

Ja, zegt ze.
Ik weet het.
Je moet je eigen wereld ook leuk maken, niet alleen de wereld van anderen.

Van wie heb je dat, vraag ik.
Van mezelf, zegt ze.

En dat op een dag dat ik zelf geen idee heb hoe het moet.

Dank je, meis.
Je bent wijzer dan ik.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 152 user reviews.

zondag, januari 8th, 2012

Zo’n mandje op wieltjes dat je achter je aan trekt in de supermarkt. #geluksmomentje

Interview in Volkskrant Magazine met Nelleke van der Krogt. Met wie? #ongeluksmomentje

Dat je een afwasmachine zo gemakkelijk reinigt en dat ie daarna zo lekker ruikt. #geluksmomentje

Dat de interviewster dan vraagt aan Nelleke van der Krogt (aan wie?): Hoeveel mannen heb je gehad? #ongeluksmomentje

Lente in de winter. #geluksmomentje

Dat de PVV iets gaat zeggen over de hoofddoek van koningin Beatrix #ongeluksmomentje

Dat het zo gezellig en overzichtelijk was in de vakantie. #geluksmomentje

Dat de 10 kilometer nog langer duurt dan vroeger. #ongeluksmomentje

Dat de omgewaaide schutting alweer rechtop staat. #geluksmomentje

Dat je in je eentje vroeg in de nacht de fles nog even gaat leegmaken. #ongeluksmomentje

Het is – zou je kunnen zeggen – een evenwichtige dag. #momentje

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 197 user reviews.

zaterdag, januari 7th, 2012

Op het werk hebben we het over eigenaardigheden.
Jij bent altijd aan het lijnen, zegt een collega.
Ik ben nooit aan het lijnen, zeg ik.
Ik denk er alleen maar altijd aan.
En ik ken alle dieten en adviezen.
Ik zou zo een afslankpraktijk kunnen beginnen.
Ik heb alle boeken.
Gisteren heb ik nog een nieuw boek gekocht.
Eet jezelf mooi, slank & gelukkig.
Helemaal wat voor mij.

Deze week heb ik echt minder wijn gedronken.
Gisteravond zelfs helemaal niet.
Vanochtend was ik weer zwaarder.

Zo gaat het steeds.
Ik groei dicht.
Er hangt een vetrol over mijn broek.
Ik kan het eigenlijk niemand meer aandoen om naar die dikke kont in een spijkerbroek te moeten kijken.

Ik ben te zwaar.
Twee jaar geleden was ik acht kilo lichter.

Van al mijn goede voornemens komt niets terecht.
Helemaal niets.
Ik wil ook helemaal niks.
Behalve wijn drinken en toastjes eten, een kroket trekken op het station en gezellig op de bank hangen.

Vanochtend heb ik even gelezen in het nieuwe boek.
Daarin staat dat je geen brood meer moet eten.
Geen brood meer moet eten?
Ik ben dol op brood.
Als je er dol op bent en niet zonder kunt moet je helemaal stoppen met brood eten, staat er in het boek.
Maar wat moet je dan ’s ochtends?
En vooral: wat moet je tussen de middag als je met je collega’s luncht?

Sommige mensen hebben als doel om 25 kilo af te vallen.
Met vier kilo minder zou ik al heel heel heel heel erg tevreden zijn.

En dat lukt me niet eens.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 265 user reviews.

vrijdag, januari 6th, 2012

Op twitter zit ik dus ook.
De eerste tijd was dat iets om je een beetje voor te schamen.
Toen werd het een beetje leuk om te zeggen: nou, ik heb al drie jaar een account, hoor.
Nu is het een beetje niks meer.

Als je onder de naam werkendemoeder twittert, wat ik dus doe, dan krijg je behalve een paar mensen die je toevallig kent, ook wel volgers die iets hebben met werk en moeder.
Werkende moeders dus.

Nu dat alweer een tijd zo is word ik een kleine deskundige op het gebied van werkende vrouwen die twitteren.
En ik zal u vertellen: ze hebben allemaal leuk werk, ze zijn allemaal succesvol, ’s avonds twitteren ze vaak wat voor goede prestaties ze allemaal hebben geleverd die dag en ’s ochtends twitteren ze wat ze allemaal gaan doen en dan zeggen ze:
zin in.

Het leven in de virtuele wereld is verrukkelijk.
Zin in.

Average Rating: 4.5 out of 5 based on 169 user reviews.