Het archief van juni 2012

Versieren

maandag, juni 25th, 2012

We hebben het over flirten.
Dat is een soort versieren.
Weet je wat dat is?
Ja, dat je slingers om iemand heen hangt.

Onbelangrijk

zaterdag, juni 23rd, 2012

Gisteren was er sprake van een existentiele wie ben ik crisis.
Daar kom je in terecht als mensen een heel ander beeld van je blijken te hebben dan je zelf hebt.
Als je eigenschappen schijnt te hebben waarvan je niet wist dat je ze had.
Als je niet bent wie je denkt te zijn. Of wel.

In de ogen van een ander ben je altijd een ander.

Voor wie ik liefheb wil ik heten.
Dat is een regel uit een gedicht.
En het is het antwoord op de vraag wie ik ben.

De rest is onbelangrijk.

Daarom

vrijdag, juni 15th, 2012

Met oranje nagellak, oranje armbanden, oranje haarspeldjes, oranje shirts en oranje sjaals zaten we pal voor de tv. Met voor ons een grote bak chips en een bord met stokbrood en kruidenboter. Toen de tv-camera’s een blik op de bank wierpen riep de oudste: Klaas-Jan Huntelaar en Wesley Sneijder! Dat zijn de beste spelers! En die zitten op de bank! De jongste wist nu eindelijk wat buitenspel was. Ze ging huilen toen ze de bloedende hoofdwond zag van Arjen Robben. Schweinsteiger was een Dom Zwijn. Spontaan gingen ze Hup Holland Hup zingen.
Toen gingen ze naar bed.
Ik neem een bakje mee voor mijn tranen, zei de jongste.

Daarom en daarom en daarom.
Hoop ik dat het Nederlands elftal toch doorgaat naar de volgende ronde.
Ook voor de winkeliers en de kroegbazen en voor alle anderen die profiteren van oranje succes. Weg met de crisis.
En ik wil het ook omdat ik vanochtend doorweekt ben geraakt van de regen en omdat mijn oudste dochter vrij droog bleef.
Omdat ze haar winterjas droeg.
Op 15 juni.
En daarom.
Dus.

Be true

donderdag, juni 14th, 2012

Op het onvolprezen twitter volg ik een paar twitteraars die je bestoken met tegeltjeswijsheden.
Deze week werd ik wakker met de volgende boodschap.

Be the truth, let your actions speak for you, let there be no need for confusion, be honest & genuine, be true to yourself.

Het is mooi gezegd, dacht ik.

Hoe je goed moet opvoeden, ik heb werkelijk geen idee. Maar ik heb mijn kinderen altijd meegegeven dat eerlijkheid heel belangrijk is. Als je eerlijk zegt wat je hebt gedaan, dan ben ik veel minder boos dan wanneer je liegt dat je het niet hebt gedaan. Alleen als je eerlijk bent, kun je elkaar vertrouwen.

Maar nu denk ik: waarom vertel ik het ze eigenlijk?
Misschien is eerlijkheid alleen een handige eigenschap als je mainstream bent. Als je het altijd met iedereen eens bent. Als je niet zo heel erg een eigen mening hebt. Als het je allemaal niet zoveel uitmaakt. Zodat je met je eerlijkheid nooit lastig bent. Nooit op tenen trapt. Nooit iemand teleurstelt.

En als dat niet zo is dan moet je je eerlijkheid tactisch inzetten.

En als je die gave niet beheerst, zoals ik, dan kan je eerlijkheid je lelijk opbreken.
Dan brengt eerlijkheid je geen meter verder in het leven.
Je moet meeheulen, meelachen, meepraten, en alleen zeggen wat je denkt als je zeker weet dat het goed zal uitpakken. En anders moet je zwijgen.

Eerlijkheid duurt niet het langst.

Be honest & genuine.
Beter van niet.

Shine

dinsdag, juni 12th, 2012

Op het puntje van mijn stoel zat ik. Te genieten van de passes van Wesley Sneijder, van de acties van Arjen Robben, van de fantastische bewegingen van Ibrahim Afellay. Een paar keer begon ik met juichen en zakte weer terug in mijn stoel.
Mooie aanval!
Toen scoorden de Denen 0-1.
De slingers zijn al welhaast ingepakt, de toeters gaan weer in de kast, de oranje vlaggen hangen halfstok. Het was slecht, belabberd, ze deden niks, het wordt niks.
Met dezelfde somberheid als waarmee de crisis in stand wordt gehouden (‘je hand stevig op de knip houden, hoor’) wordt de algehele voetbalmalaise massaal en collectief gevierd.
Want na zondag is het over.

De ochtend na de wedstrijd tegen Denemarken bedacht ik me dat ik nu al meer had genoten van het Nederlands elftal dan tijdens het hele WK van twee jaar geleden. Dat was afschuwelijk afbraakvoetbal, die pijn deed aan je ogen en aan je hart. Niets was er meer over van de flair en de aanvallende stijl die zo bij Oranje hoort.
Maar daar hoorde je niemand over.
Want als je wint heb je vrienden.

Morgen speelt het Nederlands elftal de wedstrijd tegen Duitsland.
Ik heb er zin in.
Shine oranje, shine.

Als

maandag, juni 11th, 2012

Als je op je werk als gelijke wilt worden behandeld, kun je als vrouw maar het beste een man worden.

Australie

donderdag, juni 7th, 2012

Bij tijd en wijle denk ik eraan.
Vooral onder de douche.

Drie maanden naar Australie, samen met mijn dochters.
Samen zijn, weg van alles, weg van de dagelijkse beslommeringen en beslissingen, alleen maar nadenken over de existentiele vragen: waar zijn we, wat zien we hier, wat eten we, waar gaan we naar toe, hoe komen we daar. En alleen maar existentiele woorden zeggen: wat is het hier mooi, ik vind je lief.

Tussen droom en daad staan wetten in de weg, en praktische bezwaren.
En misschien sta ik zelf ook wel tussen mijn eigen droom en daad in.

De vraag is ook of het een mooie droom is.
Misschien is het een laffe vlucnt.
Hard weglopen als iets te moeilijk wordt, de blik snel op iets anders richten.
Daar ben ik heel goed in.
Alsof je jezelf niet meeneemt, naar Australie.

Sociaal

maandag, juni 4th, 2012

Ons sociale leven speelt zich steeds meer af op twitter en facebook.
Daar laten we weten wat we hebben gedaan, waar we waren en met wie, en hoe leuk het wel weer was. We zetten er de mooiste foto’s op die we hebben.
We vertellen welke succesvolle opdrachten we binnenhalen, wat voor grappigs we hebben gelezen, hoe we van alles hebben genoten, hoe goed ons haar vandaag zit, hoe druk onze werkdag weer zal zijn en hoe goed we bezig zijn met projecten die allemaal slagen #zinin.
Het is allemaal fake, het is helemaal niet het echte leven en ik begin er ontzettend de kriebels van te krijgen.

Tongzoenen

zaterdag, juni 2nd, 2012

Maar hoe gaat dat dan, echt zoenen?
Ja, nou..
Echt zoenen, bedoel ik.
Ja, eh, dan gaan mensen heel lang zoenen en met hun tong in elkaars mond.
Nee! Zijn die mensen gek!
Dat is toch smerig!
Ja, als je zeven bent vind je het vies. Maar als je echt verliefd bent en je bent groter dan vind je het niet meer vies, dan vind je het lekker.
Ik ga het echt niet doen.
Nee, nu niet, maar je gaat het vast wel doen als je veertien bent.

Vijftien!