Deze site is een soort barometer van mijn gemoedstoestand.
Als ik niet schrijf, dan is er meestal iets.

En nee, ik heb niets. Niets om over te klagen.
En ja, ik heb alles. Alles om tevreden te zijn.

Er zijn mensen die denken dat ik bevangen ben door de kou.
Ik lijd erg aan winter.
Omdat ik daar tegen ben heb ik geen warme truien, die vaak ook kriebelen.
Daardoor heb ik het nog kouder.
Maar het is een kleine vorm van onzinnig verzet, die me goed doet.
Zo gaat dat kennelijk met klein onzinnig verzet tegen grote zaken.

Dat ik hier niet was had te maken met een vol hoofd.
Met dingen waarover ik niet kan schrijven.
Vaak wordt in zo’n geval een vriendin een collega of een kennis een buurvrouw.
U moet weten: ik praat nooit met een buurvrouw.

In dit geval lukt dat niet.
En iets anders wist ik niet.

Maar de lente komt weer dichterbij.
Deze week ga ik de draad proberen op te pakken.
Dat is overigens altijd een goed idee, bij alles, tegen alles, voor alles.
De draad weer oppakken.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 272 user reviews.

6 Reacties op “”

  1. tsiep Says:

    hoi werkende moeder. het was koud zonder jou.

  2. claudia Says:

    missed you!

  3. Nynke Says:

    laat het voorjaar maar komen, alhoewel deze waterkou me meer tegenvalt dan de vrieskou van vorige week…

  4. Bianca Says:

    Ik dacht ook al dat je het koud had…
    Maar ik ben blij dat je weer terug bent, want ik heb je wel gemist.

  5. Janet Says:

    dat is lief.
    tnx.

  6. wendy Says:

    Ha fijn dat je er weer bent. Heel goed om de draad weer op te pakken. En buurvrouwen zijn soms heel handig met draadjes die loszitten, maar heel vaak ook weer niet…

Laat een reactie achter