Gisteren was er sprake van een existentiele wie ben ik crisis.
Daar kom je in terecht als mensen een heel ander beeld van je blijken te hebben dan je zelf hebt.
Als je eigenschappen schijnt te hebben waarvan je niet wist dat je ze had.
Als je niet bent wie je denkt te zijn. Of wel.

In de ogen van een ander ben je altijd een ander.

Voor wie ik liefheb wil ik heten.
Dat is een regel uit een gedicht.
En het is het antwoord op de vraag wie ik ben.

De rest is onbelangrijk.

Average Rating: 4.4 out of 5 based on 188 user reviews.

2 Reacties op “”

  1. Sannah Says:

    Altijd goed om jezelf weer even recht te zetten.

  2. wendy Says:

    “Noem mij, noem mij bij mijn naam…”
    Soms is even afstand goed bij existentiële crises. Letterlijk weer tot jezelf komen.
    Succes gewenst, wendy (ervaringsdeskundige…)

Laat een reactie achter