Uit een onderzoek van een tijdje geleden bleek dat mensen gelukkiger zijn als ze een goede relatie hebben met de buren.
Dat betekent dat ik vrij eenvoudig een stuk gelukkiger zou kunnen worden dan ik nu ben.

Ware het niet dat ik slecht ben met buren.
Ik weet nooit of ik ze weer gedag moet zeggen als ik ze voor de derde keer op een dag tegenkom.
Geen idee wat ik verder tegen ze moet zeggen, of wat ik ze moet vragen.
Ik weet niet hoe snel ik naar binnen moet gaan als de buurman met zijn harde, lage stem staat te telefoneren in de tuin, zoals dagelijks het geval is. Of als de buurvrouw dat doet.
Ik hoor gesprekken van de andere buren die ik niet wil horen.
In deze buurt is iedereen altijd bezig. Met het huis of de tuin of het tuinmeubilair of met de was of met de kinderen of met de auto. Daar word ik heel onrustig van.

Ik ben trouwens ook slecht met moeders op het schoolplein.

Er zijn mensen die op vakantie gaan naar een camping in Zuid-Frankrijk waar hun buren ook zijn. En dat is dan geen toeval.

Ik zou zeggen: ga nooit naast mij wonen, tenzij u ongelukkiger wilt worden.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 298 user reviews.

4 Reacties op “”

  1. wendy Says:

    Lijkt me juist heerlijk om naast jou te wonen! Klinkt superrelaxed, zo’n buurvrouw als jij. Heel anders dan mijn buurman die dagelijks onkruid wiedt en/of zijn auto wast. Alsof het onderscheid met mijn tuin/auto nog niet groot genoeg is.

  2. R Says:

    🙂

  3. Janet Says:

    @wendy ik zou ook best naast jou willen wonen, hoor. En trouwens, ik zou ook best naast mezelf willen wonen. En trouwens: geluk zit toch vooral in jezelf, dacht ik.

  4. Ernie Says:

    Ik heb aan de ene kant hele leuke buren en aan de andere kant hele stugge. Maar ik voel me toch gelukkig dus kijk, maak je geen zorgen!

Laat een reactie achter