Voor havermoutpap ben ik een soort allergisch, zegt mijn dochter.
Het is vijf weken geleden dat ik aan dieet 163 begon. Kijk.

Nu ben ik niet meer op dieet.
Ik ben het nooit geweest.

Ik val af en het kost me geen enkele moeite. Ik baal niet, ik heb geen honger, ik word er niet gek van, ik heb nooit de aanvechting om te stoppen met deze “waanzin”, die ik vond in het boek De Voedselzandloper. (Toch kijken? Klik)

Mensen vragen: mag je dit of dat. Ja, ik mag alles. Maar ik wil niet alles meer.

Geen zuivelproducten meer en geen ongezonde dingen en zeker geen koolhydraten, die feitelijk suikers zijn, waardoor ik altijd maar trek had. Ik hoef de patat niet, die mijn dochter tegenover me in de strandtent zit te eten. ’s Ochtends maak ik vrolijk boterhammen klaar voor mijn kinderen, terwijl ik ondertussen af en toe in een pannetje havermout sta te roeren.

Ik ben dol op havermout, maar dat is niet zo cool om te zeggen.

Average Rating: 4.9 out of 5 based on 278 user reviews.

1 Reactie op “”

  1. Annemiek Says:

    Toch leuk, dat hiernaast nu een advertentie van Weight Watchers verschijnt 😉

Laat een reactie achter