Alles in de tuin is omver geschopt en nu is hij weggelopen, zeiden mijn dochters.
Even later klonk er opnieuw geschreeuw.
Ze heeft hem buitengesloten! Ze heeft de schuifpui op slot gedaan!

Zeker vijf minuten lang hadden we gehoord hoe de buurman en de buurvrouw in de tuin ruzie maakten.
Ik heb je nooit bedrogen, schreeuwde hij.
Zij geloofde hem niet, dat was wel duidelijk.

Twee avonden later hoorde ik haar een half uur hysterisch krijsen.

Gisteravond had ze ‘m aan de telefoon.
Ze zijn weer aan het kijven, zei mijn buurman links.
We waren gelukkig, schreeuwde ze. Eerst vond je het leuk dat we zo verschillend waren en nu ben je saai!
En of hij zijn zoontje van anderhalf aan de telefoon wilde.
En toen hij kennelijk niet snel genoeg reageerde:
Papa wil je geen gedag zeggen, Sam.
Papa wil ook niet komen om met je te douchen.
Papa houdt niet van je.
Dat zal je vaker gaan merken als je groter wordt: dat mensen niet van je houden en dat ze je in de steek laten.

Tot dan toe had ik de ruzie van de buren gezien als een slechte soap. Je wilt het allemaal niet weten en toch blijf je kijken.
Maar dit was ineens wel een heel slechte film geworden, die nog waar gebeurde ook.

Average Rating: 4.7 out of 5 based on 171 user reviews.

3 Reacties op “”

  1. marion Says:

    Holy shit, echt? Het kan vast nog veel erger, maar ik krijg hier al buikpijn van.
    Ga je wat doen?

  2. wendy Says:

    Oei wat moeilijk allemaal. Denk je dat er iets is wat je kunt doen? Aanbellen en je hulp aanbieden of zo? Dat arme jochie…

  3. janet Says:

    Nou, eerlijk gezegd heb ik niet de neiging om me ermee te gaan bemoeien. Misschien zou het anders zijn als ik ze kende, maar ik spreek ze niet of nauwelijks. Overigens is de man des huizes weer terug. Maar verbijsterend, of heel heel heel erg verbijsterend was het wel, om te horen hoe mensen hun kind op deze manier ‘misbruiken’. Verschrikkelijk.

Laat een reactie achter