En zo gebeurde het dat ik gisteren mijn hele hebben en houwen blootlegde bij een meneer die ik alleen nog maar kende via de telefoon. Maar nu weet ik wel wanneer mijn geld helemaal op is en bij welk bestedingspatroon.
Zo ver is het gelukkig nog niet.
Ik kan rustig kijken welke kansen zich aandienen, if any en ondertussen doen wat ik van plan was.
Bij alle mooie plannen die ik heb ontbrak nog een nuttige voor de maatschappij.

Dus keek ik op een website voor vrijwilligers of er een leuke klus is.
Meestal houdt vrijwilligerswerk in dat je bij zieken of gehandicapten op bezoek gaat.
Ik zag huiskamers voor me met dikke, stinkende poezen en smoezelige theekopjes waar ik uit moest drinken. Ik hoorde treurige verhalen van morsige mensen in uitzichtloze situaties in mijn hoofd en bedacht me vervolgens hoe ik tegen alle vrijwilligersregels in deze mensen zou redden met mijn tips. Ga daten! Begin een weblog!

Gelukkig kwam ik even later op het schoolplein de moeder tegen die de bibliotheekzaken regelt op school. Ze vond het fijn dat ik vanaf het nieuwe schooljaar op donderdag- of vrijdagmorgen beschikbaar ben om twintig minuten in de schoolbibliotheek klaar te zitten voor kinderen die hun boek mogen ruilen.

Average Rating: 4.6 out of 5 based on 197 user reviews.

3 Reacties op “”

  1. wendy Says:

    Goh WM, die poezen blijven je wel dwarszitten, niet 😉
    Maar een schoolbibliotheek lijkt me echt een katvrije zone, dus daar ben je volledig op je plek. Nu maar hopen dat die schoolkinderen niet met allemaal treurige verhalen over hun uitzichtsloze situaties bij je komen. Hoewel, jij kunt ze natuurlijk wel daadwerkelijk op weg helpen met tips over daten en weblogs…
    Hoe dan ook: veel succes gewenst!

  2. Irene Says:

    Haha, ik hoor het wel als je nog tips nodig hebt aangaande bibliotheekzaken: daar weet ik toevallig heel veel van… 🙂 Succes!

  3. Janet Says:

    Dank je wel, allebei. Maar ik moet eerst nog aangenomen worden, he.

Laat een reactie achter